Herringbone: Różnice pomiędzy wersjami

Z Leksykon oprawoznawczy
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Herringbone)
(Herringbone)
Linia 4: Linia 4:
 
Charakterystyczny szkocki styl dekoracyjny XVIII w., wypracowany i stosowany głównie przez introligatorów  w Edynburgu. Pojawił się ok. 1725 i był uprawiany do 1770, choć sporadycznie oprawy takie pojawiały się jeszcze do pocz. XIX w.  
 
Charakterystyczny szkocki styl dekoracyjny XVIII w., wypracowany i stosowany głównie przez introligatorów  w Edynburgu. Pojawił się ok. 1725 i był uprawiany do 1770, choć sporadycznie oprawy takie pojawiały się jeszcze do pocz. XIX w.  
  
Złocona kompozycja zajmująca centralne pole okładziny składała się z centralnej, pionowej listwy (łodygi), od której wychodziły na obie strony pary płaskich liści,  spłaszczonych serc, kłosów lub gałązek (określanych też czasem żebrami).  Oprawy cechowały się bogatym zdobnictwem, kompozycja centralna otoczona była dekoracją ramową lub narożnikami, cała powierzchnia okładzin była wypełniona drobnymi złoceniami.
+
Złocona kompozycja zajmująca centralne pole okładziny składała się z centralnej, pionowej listwy (łodygi), od której wychodziły na obie strony pary płaskich liści,  spłaszczonych serc, kłosów, gałązek lub łukowych linii określanych czasem żebrami.  Oprawy cechowały się bogatym zdobnictwem, kompozycja centralna otoczona była dekoracją ramową lub narożnikami, cała powierzchnia okładzin była wypełniona drobnymi złoceniami.
  
 
==Zobacz też==
 
==Zobacz też==

Wersja z 16:45, 18 lut 2021

Herringbone

(Scottisch Herringbone binding)

Charakterystyczny szkocki styl dekoracyjny XVIII w., wypracowany i stosowany głównie przez introligatorów w Edynburgu. Pojawił się ok. 1725 i był uprawiany do 1770, choć sporadycznie oprawy takie pojawiały się jeszcze do pocz. XIX w.

Złocona kompozycja zajmująca centralne pole okładziny składała się z centralnej, pionowej listwy (łodygi), od której wychodziły na obie strony pary płaskich liści, spłaszczonych serc, kłosów, gałązek lub łukowych linii określanych czasem żebrami. Oprawy cechowały się bogatym zdobnictwem, kompozycja centralna otoczona była dekoracją ramową lub narożnikami, cała powierzchnia okładzin była wypełniona drobnymi złoceniami.

Zobacz też

Indeks alfabetyczny

Grafika

Przypisy

  1. Przypis 1

Autor: E.P.