Zdobnictwo opraw - Historia wersji

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-08T06:04:50Z

‎Zobacz też

Ela o 06:04, 8 mar 2022

2022-03-08T06:04:31Z

Ela: /* Zdobnictwo opraw */

2022-03-08T05:57:59Z

‎Zdobnictwo opraw

Ela: /* Zdobnictwo opraw */

2022-03-08T05:55:43Z

‎Zdobnictwo opraw

Ela o 05:45, 8 mar 2022

2022-03-08T05:45:38Z

Ela: /* Zdobnictwo opraw */

2022-03-07T10:27:45Z

‎Zdobnictwo opraw

Ela: /* Zdobnictwo opraw */

2022-03-07T10:06:38Z

‎Zdobnictwo opraw

Ela: /* Zdobnictwo opraw */

2022-03-07T10:05:30Z

‎Zdobnictwo opraw

Ela o 10:05, 7 mar 2022

2022-03-07T10:05:16Z

Ela o 19:01, 6 mar 2022

2022-03-06T19:01:43Z

@@ Linia 35: / Linia 35: @@
 ==Zobacz też==
 [[Indeks alfabetyczny]] <br>
-[[System dekoracyjny
+[[System dekoracyjny]] <br>
 [[Kompozycja]] <br>
 [[Materiały obleczeniowe opraw]] <br>

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 * rysunek (→Lederzeichnungowe oprawy)
 * malarstwo (→Malowane oprawy, →Transparent vellum)
-* techniki graficzne (→Drukowane oprawy, Grafika w introligatorstwie, →Transfer)
+* techniki graficzne (→Drukowane oprawy, →Fakturowanie, →Grafika w introligatorstwie, →Transfer)
 * relief (→Modelowane oprawy, →Płaskorzeźbiona dekoracja, →Reliefowe oprawy).
@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 * →Trawiona dekoracja.
+Z innych obszarów wytwórczości pochodzą →haftowane oprawy. Współczesne →Eksperymenty introligatorskie zarówno czerpią z technik tradycyjnie introligatorskich jak i wychodzą poza nie.
-−
-−
-Dążność ku zdobieniu skórzanych opraw widoczna jest już w najstarszych kodeksach. Książka, będąca wówczas przedmiotem samym w sobie niezwykle kosztownym, znakomicie się nadawała do zdobienia. . Najstarsze zachowane ozdobne skórzane oprawy książek to późne oprawy koptyjskie z VII – X w. Były one zdobione techniką wycinania skóry.
-−
-W średniowieczu w zdobnictwie książki, należy wyodrębnić dwa nurty. Z jednej strony wyróżniają się pełne przepychu księgi kościelne, które będąc wyrazem godności i mocy chrześcijańskiej zdobione były najlepszymi materiałami, takimi jak: kość słoniowa, metale szlachetne, kamienie jublilerskie, emalia (tzw. oprawy klejnotowe). Oprawy te były także popularne wśród możnych ówczesnego świata. Nie były to jednak dzieła sztuki i rzemiosła ntroligatorskiego, praca introligatora była wyłącznie tłem dla efektu pracy złotnika, czy emaliera. Ogromna większość opraw średniowiecznych, to księgi oprawione w deski i w niezdobioną skórę. Oprawy karolińskie z IX i X w. cechuje proste zdobnictwo wykonywane przy pomocy strychulca, którym wyznaczano zwierciadło dzielone na geometryczne pola.
-−
-Przełom w introligatorstwie dotyczący technik zdobnictwa, przyniósł wiek XII. Z pewnością jeszcze przed rokiem 1137, w północnej Francji wynaleziono sposób wyciskania ozdób i deseni przy pomocy tłoków.  Technika tłoczenia opraw - słusznie mogąca uchodzić za swoistą technikę zdobnictwa introligatorskiego - dość szybko przedostała się do Anglii (ok. 1148 r.), a następnie rozprzestrzeniła się po całej Europie. Oprawy z XIV i XV w. są ślepo tłoczone. Przyjmuje się, że do pierwszych europejskich opraw tłoczonych złotem zalicza się piętnastowieczne oprawy kodeksów z biblioteki króla węgierskiego Macieja Korwina.
-−
-Inną, wczesną techniką zdobienia książki przez introligatora było nacinanie mokrej jeszcze skóry, po wyschnięciu tworzy się w ten sposób rysunek, który czasem dodatkowo pogłębiano, puncowano lub wypełniano barwnym kitem. Jest to tzw. ledersznyt (oprawa nacinana), najstarsze tą techniką zdobione kodeksy pochodzą z VII w. jednak najbardziej popularna była w XIV i XV w.
-−
-Oprawy renesansowe, szczególnie włoskie i francuskie, charakteryzuje bogate zdobienie złotem, tło tych wyszukanych zdobień stanowią zróżnicowane pod względem barwy skóry. Dla uzyskania barwnego efektu stosowano techniki barwienia skóry woskiem barwionym, a także wklejano barwne kawałki marokinu. W Anglii w epoce renesansu rozwinęła się specyficzna technika zdobienia opraw poprzez haft i naszywanie różnego rodzaju aplikacji, a także paciorków, szklanych, cekinów, kamieni półszlachetnych, itp. Już w XVI w. pojawiła się kolejna technika zdobienia skórzanych opraw poprzez marmoryzację. Rozkwit tej techniki przypada na wiek XVII i XVIII.
 ==Zobacz też==
 [[Indeks alfabetyczny]] <br>
-[[Ażurowa dekoracja]] <br>
+[[System dekoracyjny
-[[Haftowane oprawy]] <br>
+[[Kompozycja]] <br>
-[[Nacinane oprawy]] <br>
-[[Mozaikowa dekoracja]] <br>
-[[Marmoryzowane oprawy]] <br>
 [[Materiały obleczeniowe opraw]] <br>
 ==Przypisy==
-−
-# Dahl S., Dzieje książki, Warszawa, Wrocław, Kraków 1965, s. 62-66, 116-117, 150-155.
-# Encyklopedia wiedzy o książce [red. Birkenmajer A., Kocowski B., Trzynadlowski J.], Wrocław, Warszawa, Kraków, 1971, s. 1685-1718,  2340-2343.
-# Foot M., Bookbinders at Work. Their roles and Meethods, London 2006, s. 65-105.
-# Szirmai J.A., The archeology of medieval bookbinding, New York 2017, s. 241-251
-# Szwejkowska H. Książka drukowana XV - XVIII wieku. Zarys historyczny, Wrocław 1980, s. 285.
 ----
-Autor: '''M.P.B.'''
+Autor: '''E.P.'''

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 Specjalnością introligatorską jest →zdobienie krawędzi oraz papierów (→Papiery dekoracyjne) wykorzystywanych na obleczenia i wyklejki, wykonywanych różnymi technikami, także zaczerpniętymi z innych rzemiosł (np. cyzelowanie złoconych krawędzi).
-W dekorowaniu opraw wykorzystywane są techniki malarskie i graficzne:
+W dekorowaniu opraw wykorzystywane są techniki malarskie, graficzne i rzeźbiarskie:
 * rysunek (→Lederzeichnungowe oprawy)
 * malarstwo (→Malowane oprawy, →Transparent vellum)
-* techniki graficzne (→Drukowane oprawy, Grafika w introligatorstwie, →Transfer).
+* techniki graficzne (→Drukowane oprawy, Grafika w introligatorstwie, →Transfer)
 Oprawy średniowieczne i renesansowe, a w mniejszym stopniu późniejsze zaopatrywane były w metalowe →okucia i zapięcia (→Zapięcia kodeksów), aplikacje lub w całości pokrywane były blachami (→Złotnicze oprawy), sporządzanymi w rzemiosłach metalowych przez złotników, grawerów, odlewników. W elementach tych stosowano właściwe im techniki dekoracyjne:

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
-Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg, kapitałka). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.
+Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki: →wyklejka (→Dublura), krawędzie (→Zdobienie krawędzi, ścieg (→System szycia), →kapitałka. Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.
 Do ''stricte'' introligatorskich technik zdobienia okładek należą:
@@ Linia 17: / Linia 17: @@
 * techniki graficzne (→Drukowane oprawy, Grafika w introligatorstwie, →Transfer).
-Oprawy średniowieczne i renesansowe, a w mniejszym stopniu późniejsze
+Oprawy średniowieczne i renesansowe, a w mniejszym stopniu późniejsze zaopatrywane były w metalowe →okucia i zapięcia (→Zapięcia kodeksów), aplikacje lub w całości pokrywane były blachami (→Złotnicze oprawy), sporządzanymi w rzemiosłach metalowych przez złotników, grawerów, odlewników. W elementach tych stosowano właściwe im techniki dekoracyjne:

← poprzednia wersja		Wersja z 05:45, 8 mar 2022
Linia 5:		Linia 5:
	Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg, kapitałka). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.		Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg, kapitałka). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.

		+	Do ''stricte'' introligatorskich technik zdobienia okładek należą:
		+	* ledersznyt (→Nacinane oprawy)
		+	* →tłoczenie i →złocenie
		+	* mozaika (→Mozaikowa dekoracja)
		+	* marmoryzacja (→Marmoryzowane oprawy).
		+	Specjalnością introligatorską jest →zdobienie krawędzi oraz papierów (→Papiery dekoracyjne) wykorzystywanych na obleczenia i wyklejki, wykonywanych różnymi technikami, także zaczerpniętymi z innych rzemiosł (np. cyzelowanie złoconych krawędzi).
		+
		+	W dekorowaniu opraw wykorzystywane są techniki malarskie i graficzne:
		+	* rysunek (→Lederzeichnungowe oprawy)
		+	* malarstwo (→Malowane oprawy, →Transparent vellum)
		+	* techniki graficzne (→Drukowane oprawy, Grafika w introligatorstwie, →Transfer).
		+
		+	Oprawy średniowieczne i renesansowe, a w mniejszym stopniu późniejsze

← poprzednia wersja		Wersja z 10:27, 7 mar 2022
Linia 3:		Linia 3:


−	Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.	+	Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg, kapitałka). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.

← poprzednia wersja		Wersja z 10:06, 7 mar 2022
Linia 3:		Linia 3:


−	Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach ~~oraz półfabrykatach~~, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.	+	Różnego rodzaju zabiegi wykonywane w celu nadania oprawie walorów estetycznych i artystycznych a także podniesienia wartości materialnej. Wykonywane różnymi technikami, zarówno stricte introligatorskimi jak i pochodzącymi z innych dziedzin rzemiosła i sztuki, nie tylko w obrębie okładki, ale także innych części książki (wyklejka, krawędzie, ścieg). Zabiegi zdobnicze wykonywane są także na materiałach, a wreszcie walory estetyczne ma dobór i zestawienie użytych materiałów i półfabrykatów. Zdobnictwo było związane z rozwojem technik zdobniczych, dostępnością materiałów, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.

← poprzednia wersja		Wersja z 10:05, 7 mar 2022
Linia 9:		Linia 9:


−	Dążność ku zdobieniu skórzanych opraw widoczna jest już w najstarszych kodeksach. Książka, będąca wówczas przedmiotem samym w sobie niezwykle kosztownym, znakomicie się nadawała do zdobienia. . Najstarsze zachowane ozdobne skórzane oprawy książek to późne oprawy koptyjskie z VII – X w. Były one zdobione techniką wycinania skóry.	+	Dążność ku zdobieniu skórzanych opraw widoczna jest już w najstarszych kodeksach. Książka, będąca wówczas przedmiotem samym w sobie niezwykle kosztownym, znakomicie się nadawała do zdobienia. . Najstarsze zachowane ozdobne skórzane oprawy książek to późne oprawy koptyjskie z VII – X w. Były one zdobione techniką wycinania skóry.

	W średniowieczu w zdobnictwie książki, należy wyodrębnić dwa nurty. Z jednej strony wyróżniają się pełne przepychu księgi kościelne, które będąc wyrazem godności i mocy chrześcijańskiej zdobione były najlepszymi materiałami, takimi jak: kość słoniowa, metale szlachetne, kamienie jublilerskie, emalia (tzw. oprawy klejnotowe). Oprawy te były także popularne wśród możnych ówczesnego świata. Nie były to jednak dzieła sztuki i rzemiosła ntroligatorskiego, praca introligatora była wyłącznie tłem dla efektu pracy złotnika, czy emaliera. Ogromna większość opraw średniowiecznych, to księgi oprawione w deski i w niezdobioną skórę. Oprawy karolińskie z IX i X w. cechuje proste zdobnictwo wykonywane przy pomocy strychulca, którym wyznaczano zwierciadło dzielone na geometryczne pola.		W średniowieczu w zdobnictwie książki, należy wyodrębnić dwa nurty. Z jednej strony wyróżniają się pełne przepychu księgi kościelne, które będąc wyrazem godności i mocy chrześcijańskiej zdobione były najlepszymi materiałami, takimi jak: kość słoniowa, metale szlachetne, kamienie jublilerskie, emalia (tzw. oprawy klejnotowe). Oprawy te były także popularne wśród możnych ówczesnego świata. Nie były to jednak dzieła sztuki i rzemiosła ntroligatorskiego, praca introligatora była wyłącznie tłem dla efektu pracy złotnika, czy emaliera. Ogromna większość opraw średniowiecznych, to księgi oprawione w deski i w niezdobioną skórę. Oprawy karolińskie z IX i X w. cechuje proste zdobnictwo wykonywane przy pomocy strychulca, którym wyznaczano zwierciadło dzielone na geometryczne pola.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Zdobnictwo opraw==
-Zdobnictwo opraw skórzanych na przestrzeni historii introligatorstwa związane było z rozwojem technik zdobniczych, umiejętnościami wytwórcy kodeksu i możliwościami finansowymi klienta.  Dążność ku zdobieniu skórzanych opraw widoczna jest już w najstarszych kodeksach. Książka, będąca wówczas przedmiotem samym w sobie niezwykle kosztownym, znakomicie się nadawała do zdobienia. Podnoszona była w ten sposób jej wartość materialna, estetyczna i artystyczna. Najstarsze zachowane ozdobne skórzane oprawy książek to późne oprawy koptyjskie z VII – X w. Były one zdobione techniką wycinania skóry.
 W średniowieczu w zdobnictwie książki, należy wyodrębnić dwa nurty. Z jednej strony wyróżniają się pełne przepychu księgi kościelne, które będąc wyrazem godności i mocy chrześcijańskiej zdobione były najlepszymi materiałami, takimi jak: kość słoniowa, metale szlachetne, kamienie jublilerskie, emalia (tzw. oprawy klejnotowe). Oprawy te były także popularne wśród możnych ówczesnego świata. Nie były to jednak dzieła sztuki i rzemiosła ntroligatorskiego, praca introligatora była wyłącznie tłem dla efektu pracy złotnika, czy emaliera. Ogromna większość opraw średniowiecznych, to księgi oprawione w deski i w niezdobioną skórę. Oprawy karolińskie z IX i X w. cechuje proste zdobnictwo wykonywane przy pomocy strychulca, którym wyznaczano zwierciadło dzielone na geometryczne pola.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:01, 6 mar 2022
Linia 1:		Linia 1:
	==Zdobnictwo opraw==		==Zdobnictwo opraw==
		+
		+	hasło w trakcie redakcji
		+
		+
	(ang. Technique of decoration, Bookbinding techniques for decorating bindings, Techniques de reliure pour décorer les reliures, niem. Buchbindetechniken zum Dekorieren von Einbänden, wł. Tecniche di rilegatura per decorare le rilegature)		(ang. Technique of decoration, Bookbinding techniques for decorating bindings, Techniques de reliure pour décorer les reliures, niem. Buchbindetechniken zum Dekorieren von Einbänden, wł. Tecniche di rilegatura per decorare le rilegature)