Złoto - Historia wersji

Ela: /* Złoto */

2022-05-15T21:16:59Z

‎Złoto

Ela o 20:57, 4 mar 2022

2022-03-04T20:57:16Z

Cezary o 18:21, 3 sty 2021

2021-01-03T18:21:00Z

Urszula: /* Złoto */ korekta term. ang.

2020-12-13T16:32:24Z

‎Złoto: korekta term. ang.

Ela: /* Namiastka złota */

2020-09-12T05:56:09Z

‎Namiastka złota

Ela: /* Namiastka złota */

2020-04-22T09:41:51Z

‎Namiastka złota

Ela: /* Złoto */

2020-04-22T09:41:07Z

‎Złoto

Ela: /* Przypisy */

2020-03-26T19:31:55Z

‎Przypisy

Ela: /* Złoto */

2020-03-26T19:31:10Z

‎Złoto

Ela: /* Złoto */

2019-10-19T08:20:03Z

‎Złoto

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (ang. gold, gilt, gold leaf, niem. Echtgold, Blattgold, fr. or)
-W introligatorstwie używano złota w płatkach (ang. gold leaf). W przeszłości stosowano czyste złoto zwane "feingult" oraz "cwiszgult" (niem. Zwischengold) czyli skute razem płatki srebra i złota. Mieszanka ze srebrem z czasem ciemniała, dlatego stosowania jej zabraniały przepisy cechowe.
+Złoto metaliczne, w introligatorstwie używano głównie złota w płatkach. W przeszłości stosowano czyste złoto zwane "feingult" oraz "cwiszgult" (niem. Zwischengold) czyli skute razem płatki srebra i złota. Mieszanka ze srebrem z czasem ciemniała, dlatego stosowania jej zabraniały przepisy cechowe. Współcześnie w introligatorstwie używa się złota 18 karatowego, wyjątkowo złota 24 karatowego.
-Współcześnie w introligatorstwie używa się złota 18-karatowego, wyjątkowo złota 24-karatowego.
-Dla uzyskania płatków, złoto sztabkowe jest walcowane, a następnie kute aż do uzyskania grubości 0,05 μm - 0,01 μm. Współcześnie jest dostarczane w tzw. książeczkach wykonanych z bibułki. Pomiędzy kartki włożone jest 25 płatków złota o wymiarach 8 x 8 cm. Zależnie od domieszek złoto może mieć różne odcienie żółcieni, od zieleni (domieszka srebra) do pomarańczu (domieszka miedzi).
+Dla uzyskania płatków, złoto sztabkowe jest walcowane, a następnie kute aż do uzyskania grubości 0,05 μm - 0,01 μm. Współcześnie jest dostarczane w tzw. książeczkach wykonanych z bibułki. Pomiędzy kartki włożone jest 25 płatków złota o wymiarach 8x8 cm. Zależnie od domieszek złoto może mieć różne odcienie żółci, od zieleni (domieszka srebra) do pomarańczu (domieszka miedzi).
-Złoto jest tak cienkie i lekkie, że praca z nim jest bardzo trudna. Krojenie płatków odbywa się na zamszowej poduszce przy użyciu specjalnego noża. Nóż służy także do przenoszenia płatków, które łatwo przylegają do każdej powierzchni, a nie pozwalają na oderwanie. Introligatorzy opracowali specyficzne sposoby przenoszenia złota, np. przy pomocy skraju kartki papieru lub bibuły, lub specjalnego koziołka z nitką, która chwytała złoty płatek.
+Złoto jest bardzo cienkie i lekkie, a praca z nim jest bardzo trudna. Krojenie płatków odbywa się na zamszowej poduszce przy użyciu specjalnego noża. Nóż służy także do przenoszenia płatków, które łatwo przylegają do każdej powierzchni. Introligatorzy opracowali specyficzne sposoby przenoszenia złota, np. przy pomocy skraju kartki papieru lub bibuły, lub specjalnego koziołka z nitką, która chwytała złoty płatek. Tradycyjnym środkiem wiążącym przy złoceniu było białko rozrobione z woda, współcześnie wytwarzane są specjalistyczne płyny.
-Środkiem wiążącym przy złoceniu było tradycyjnie białko jaja kurzego rozrobione z wodą, współcześnie wytwarzane są specjalistyczne płyny, np. do złocenia na gorąco lub do złocenia krawędzi.
+Dla ułatwienia złocenia, na początku XX w. zaczęto wytwarzać złote folie. Nośnikiem folii był papier powleczony woskiem, na który ręcznie nanoszono płatki złota. Na warstwę złota nanoszono klej, który w czasie tłoczenia, pod wpływem temperatury roztapiał się. Także współcześnie wytwarzane są folie z prawdziwego złota metodą próżniowego osadzania cienkiej folii złotej na podłoże naładowane elektrycznie.
-−
 Dla ułatwienia złocenia, na początku XX w. zaczęto wytwarzać złote folie. Nośnikiem folii był papier powleczony woskiem, na który ręcznie nanoszono płatki złota. Na warstwę złota nanoszono klej, który w czasie tłoczenia, pod wpływem temperatury roztapiał się.
-−
 Także współcześnie wytwarzane są folie z prawdziwego złota metodą próżniowego osadzania cienkiej folii złotej na podłoże naładowane elektrycznie.
 ===Namiastka złota===
+Substytutem złota jest szlagmetal (z niem. kuty metal), stop miedzi i cyny zbliżony do złota kolorem i połyskiem. Wytwarzany w płatkach o większej grubości i formacie, są łatwiejsze w pracy, gdyż można je przenosić palcami. Do zdobień metalicznych używano także płatków innych metali, np. srebra, platyny, aluminium lub mosiądzu; metale białe pokrywano żółtym lakierem. Rzadziej stosowano złocenie złotym proszkiem, którym posypywano wydruki wykonane farbą drukarską oraz malowanie złotą farbą. Innym zamiennikiem jest folia introligatorska, która oprócz warstwy metalicznej posiada środek wiążący, osadzony na syntetycznej folii.
-Substytutem złota jest szlagmetal (z niem. kuty metal), stop miedzi i cyny zbliżony do złota kolorem i połyskiem. Wytwarzany w płatkach o większej grubości i formacie, które są łatwiejsze w pracy, gdyż można je nakładać palcami.
-−
-Do zdobień, analogicznie jak złota używano także innych metali, np. srebra, platyny, aluminium lub mosiądzu.
-−
 Innym zamiennikiem jest folia introligatorska, która oprócz warstwy metalicznej posiada środek wiążący, osadzony na syntetycznej folii.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 W introligatorstwie używano złota w płatkach (ang. gold leaf). W przeszłości stosowano czyste złoto zwane "feingult" oraz "cwiszgult" (niem. Zwischengold) czyli skute razem płatki srebra i złota. Mieszanka ze srebrem z czasem ciemniała, dlatego stosowania jej zabraniały przepisy cechowe.
-Współcześnie w introligatorstwie używa się złota 18 karatowego, wyjątkowo złota 24 karatowego.
+Współcześnie w introligatorstwie używa się złota 18-karatowego, wyjątkowo złota 24-karatowego.
-Dla uzyskania płatków, złoto sztabkowe jest walcowane, a następnie kute aż do uzyskania grubości 0,05 μm - 0,01 μm. Współcześnie jest dostarczane w tzw. książeczkach wykonanych z bibułki. Pomiędzy kartki włożone jest 25 płatków złota o wymiarach 8x8 cm. Zależnie od domieszek złoto może mieć różne odcienie żółci, od zieleni (domieszka srebra) do pomarańczu (domieszka miedzi).
+Dla uzyskania płatków, złoto sztabkowe jest walcowane, a następnie kute aż do uzyskania grubości 0,05 μm - 0,01 μm. Współcześnie jest dostarczane w tzw. książeczkach wykonanych z bibułki. Pomiędzy kartki włożone jest 25 płatków złota o wymiarach 8 x 8 cm. Zależnie od domieszek złoto może mieć różne odcienie żółcieni, od zieleni (domieszka srebra) do pomarańczu (domieszka miedzi).
 Złoto jest tak cienkie i lekkie, że praca z nim jest bardzo trudna. Krojenie płatków odbywa się na zamszowej poduszce przy użyciu specjalnego noża. Nóż służy także do przenoszenia płatków, które łatwo przylegają do każdej powierzchni, a nie pozwalają na oderwanie. Introligatorzy opracowali specyficzne sposoby przenoszenia złota, np. przy pomocy skraju kartki papieru lub bibuły, lub specjalnego koziołka z nitką, która chwytała złoty płatek.
-Środkiem wiążącym przy złoceniu było tradycyjnie białko rozrobione z woda, współcześnie wytwarzane są specjalistyczne płyny, np. do złocenia na gorąco lub do złocenia krawędzi.
+Środkiem wiążącym przy złoceniu było tradycyjnie białko jaja kurzego rozrobione z wodą, współcześnie wytwarzane są specjalistyczne płyny, np. do złocenia na gorąco lub do złocenia krawędzi.
 Dla ułatwienia złocenia, na początku XX w. zaczęto wytwarzać złote folie. Nośnikiem folii był papier powleczony woskiem, na który ręcznie nanoszono płatki złota. Na warstwę złota nanoszono klej, który w czasie tłoczenia, pod wpływem temperatury roztapiał się.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Złoto==
-(ang. gold, gilt, gold leaf, niem. Echtgold, Blattgold)
+(ang. gold, gilt, gold leaf, niem. Echtgold, Blattgold, fr. or)
 W introligatorstwie używano złota w płatkach (ang. gold leaf). W przeszłości stosowano czyste złoto zwane "feingult" oraz "cwiszgult" (niem. Zwischengold) czyli skute razem płatki srebra i złota. Mieszanka ze srebrem z czasem ciemniała, dlatego stosowania jej zabraniały przepisy cechowe.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Złoto==
-(ang. gold leaf, niem. Echtgold, Blattgold)
+(ang. gold, gilt, gold leaf, niem. Echtgold, Blattgold)
-W introligatorstwie używano złota w płatkach. W przeszłości stosowano czyste złoto zwane "feingult" oraz "cwiszgult" (niem. Zwischengold) czyli skute razem płatki srebra i złota. Mieszanka ze srebrem z czasem ciemniała, dlatego stosowania jej zabraniały przepisy cechowe.
+W introligatorstwie używano złota w płatkach (ang. gold leaf). W przeszłości stosowano czyste złoto zwane "feingult" oraz "cwiszgult" (niem. Zwischengold) czyli skute razem płatki srebra i złota. Mieszanka ze srebrem z czasem ciemniała, dlatego stosowania jej zabraniały przepisy cechowe.
 Współcześnie w introligatorstwie używa się złota 18 karatowego, wyjątkowo złota 24 karatowego.

@@ Linia 17: / Linia 17: @@
 ===Namiastka złota===
-Substytutem złota jest szlagmetal (z niem. kuty metal), stopy mosiężne zbliżone do złota kolorem i połyskiem. Są wytwarzane w płatkach o większej grubości i formacie, są też łatwiejsze w pracy, gdyż można je nakładać palcami.
+Substytutem złota jest szlagmetal (z niem. kuty metal), stop miedzi i cyny zbliżony do złota kolorem i połyskiem. Wytwarzany w płatkach o większej grubości i formacie, które są łatwiejsze w pracy, gdyż można je nakładać palcami.
 Do zdobień, analogicznie jak złota używano także innych metali, np. srebra, platyny, aluminium lub mosiądzu.

@@ Linia 39: / Linia 39: @@
 # Złoto płatkowe, w: Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Z%C5%82oto_p%C5%82atkowe
 # J. Greenfield, ABC of bookbinding, Naw Castle 2002, s. 33.
-#R. Szczęsny, Materiałoznawstwo introligatorskie, Warszawa 1983, s. 144-146.
+# R. Szczęsny, Materiałoznawstwo introligatorskie, Warszawa 1983, s. 144-146.
+# G. Moessner, Buchbinder ABC, Bergisch Gladbach 1981, s. 16.
 ----
 Autor: '''E.P.'''