Wyokrąglanie grzbietu - Historia wersji

Ela: /* Wyokrąglanie grzbietu */

2022-06-11T21:40:39Z

‎Wyokrąglanie grzbietu

Ela: /* Wyokrąglanie grzbietu */

2022-06-11T21:29:46Z

‎Wyokrąglanie grzbietu

Ela: Utworzono nową stronę "==Wyokrąglanie grzbietu== (zaokrąglanie grzbietu, profilowanie grzbietu) (ang. rounding, niem. Runden, Rundklopfen, Buchrundung) Proces nadawania grzbietowi zaokrąglo..."

2022-06-11T21:25:04Z

Utworzono nową stronę "==Wyokrąglanie grzbietu== (zaokrąglanie grzbietu, profilowanie grzbietu) (ang. rounding, niem. Runden, Rundklopfen, Buchrundung) Proces nadawania grzbietowi zaokrąglo..."

Nowa strona

==Wyokrąglanie grzbietu==
(zaokrąglanie grzbietu, profilowanie grzbietu) (ang. rounding, niem. Runden, Rundklopfen, Buchrundung)
Proces nadawania grzbietowi zaokrąglonego kształtu. Grzbiet po zeszyciu jest pogrubiony przez nici wprowadzone do wnętrza składek i ma tendencję do samoistnego wyokrąglania się. Dla ustalenia i utrwalenia stopnia wyokrąglenia przeprowadzane jest zaokrąglenie zaklejonego grzbietu, najlepiej w momencie tężenia kleju, przez opukiwanie młotkiem boków grzbietu. Wyokrąglaniu może towarzyszyć oporkowanie.

Pierwotnie w oprawie książek nie wyokrąglano grzbietów lecz pozostawiane je płaskie. Zaobserwowano, że na skutek użytkowania i otwierania kodeksów pogłębiało się zaklęśnięte wygięcie grzbietów. W epoce gotyku zaczęto wyokrąglać grzbiety, do końca XV w. proces wyokrąglania stał się powszechny.

W procesie oprawy maszynowej wyokrąglanie wykonywane jest przy użyciu maszyny zwanej obijaczką, której elementem roboczym jest metalowa belka, płaska lub zaokrąglona, poruszająca się ruchem kolebkowym, pod którą podsuwany jest grzbiet książki. W oprawie przemysłowej zaokrąglaniu poddawane są bloki o większej objętości, składające się z co najmniej 8 składek.

Grzbiet powinien być zaokrąglony w stopniu średnim, symetrycznie, błąd introligatorski nadania grzbietowi spiczastego kształtu nazywano "świńskim grzbietem".

==Zobacz też==

[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
[[Oporkowanie]] <br>
[[Maszyny introligatorskie]] <br>

==Grafika==

<gallery>
File:Bookbinders_2.jpg|Obrazek 1

</gallery>

==Przypisy==

# Szirmai János Alexander, The archeology of medieval bookbinding, London – New York 2017, s. 194-195.
# Bogeng Gustav A. E., Der Bucheinband. Ein Handbuch für Buchbinder und Bücherfreunde, 2. Aufl., Halle 1940, s. 34.
# Współczesne polskie introligatorstwo i papiernictwo: Mały słownik encyklopedyczny, red. Jerzy Celma-Panek, Stefan Libiszowski, Wrocław 1986, s. 140-141.
----
Autor: '''E.P.'''

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Wyokrąglanie grzbietu==
 (zaokrąglanie grzbietu, profilowanie grzbietu) (ang. rounding, niem. Runden, Rundklopfen, Buchrundung)
-Proces nadawania grzbietowi zaokrąglonego kształtu. Grzbiet po zeszyciu jest pogrubiony przez nici wprowadzone do wnętrza składek i ma tendencję do samoistnego wyokrąglania się. Dla ustalenia i utrwalenia stopnia wyokrąglenia przeprowadzane jest zaokrąglenie zaklejonego grzbietu, najlepiej w momencie tężenia kleju, przez opukiwanie młotkiem boków grzbietu. Wyokrąglaniu może towarzyszyć oporkowanie.
+Proces nadawania grzbietowi zaokrąglonego kształtu. Grzbiet po zeszyciu jest pogrubiony przez nici wprowadzone do wnętrza składek i ma tendencję do samoistnego wyokrąglania się. Dla ustalenia i utrwalenia stopnia wyokrąglenia przeprowadzane jest zaokrąglenie zaklejonego grzbietu, najlepiej zaraz po zastygnięciu kleju, gdy jest jeszcze dość plastyczny a już nie lepki, przez opukiwanie młotkiem grzbietu z jednej a następnie z drugiej strony. Wyokrąglaniu może towarzyszyć oporkowanie.
-Pierwotnie w oprawie książek nie wyokrąglano grzbietów lecz pozostawiane je płaskie. Zaobserwowano, że na skutek użytkowania i otwierania kodeksów pogłębiało się zaklęśnięte wygięcie grzbietów z jednoczesnym wystawaniem brzegów kart poza okładki. Grzbiety zaczęto wyokrąglać w epoce gotyku, do końca XV w. proces wyokrąglania stał się powszechny.
+Pierwotnie w oprawie książek nie wyokrąglano grzbietów lecz pozostawiano je płaskie. Zaobserwowano, że na skutek użytkowania i otwierania kodeksów pogłębiało się zaklęśnięte wygięcie grzbietów z jednoczesnym wystawaniem brzegów kart poza okładki. Grzbiety zaczęto wyokrąglać w epoce gotyku, do końca XV w. proces wyokrąglania stał się powszechny. Oprawa z zaokrąglonym grzbietem jest trwalsza.
 W procesie oprawy maszynowej wyokrąglanie wykonywane jest przy użyciu maszyny zwanej obijaczką, której elementem roboczym jest metalowa belka, płaska lub zaokrąglona, poruszająca się ruchem kolebkowym, pod którą podsuwany jest grzbiet książki. W oprawie przemysłowej zaokrąglaniu poddawane są bloki o większej objętości, składające się z co najmniej 8 składek.