Wklejane oprawy - Historia wersji

Ela: /* Wklejane oprawy */

2022-05-15T19:12:09Z

‎Wklejane oprawy

Ela: /* Zobacz też */

2022-05-13T20:02:38Z

‎Zobacz też

Ela: /* Wklejane oprawy */

2022-05-13T20:02:15Z

‎Wklejane oprawy

Ela: /* Technologia */

2022-05-13T20:01:02Z

‎Technologia

Ela: /* Historia */

2022-05-13T19:44:23Z

‎Historia

Meg: /* Historia */

2022-02-18T20:39:39Z

‎Historia

Ela: /* Przypisy */

2021-09-19T11:56:36Z

‎Przypisy

Ela: /* Wklejane oprawy */

2021-09-19T11:54:04Z

‎Wklejane oprawy

Ela: /* Wklejane oprawy */

2021-09-19T11:52:43Z

‎Wklejane oprawy

Cezary o 00:01, 22 gru 2020

2020-12-22T00:01:05Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Wklejane oprawy==
-(teczkowe oprawy, kartonaż, Bradel) (ang. case bindings, niem. Deckeneinband, fr. cartonnage, Bradel)
+(teczkowe oprawy, kartonaż, Bradel) (ang. case bindings, niem. Deckeneinband, fr. cartonnage, Bradel, emboitage)
 Nieorganiczna oprawa twarda wykonywana w ten sposób, że okładka jest sporządzana oddzielnie od bloku książki i łączona z nim poprzez przyklejenie wyklejek i materiałów wzmacniających w końcowej fazie procesu oprawiania.

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 [[Bradel]] <br>
 [[Zawieszanie okładki]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (teczkowe oprawy, kartonaż, Bradel) (ang. case bindings, niem. Deckeneinband, fr. cartonnage, Bradel)
-Oprawa twarda wykonywana w ten sposób, że okładka jest sporządzana oddzielnie od bloku książki i łączona z nim poprzez przyklejenie wyklejek i materiałów wzmacniających w końcowej fazie procesu oprawiania. Jest to oprawa nieorganiczna.
+Nieorganiczna oprawa twarda wykonywana w ten sposób, że okładka jest sporządzana oddzielnie od bloku książki i łączona z nim poprzez przyklejenie wyklejek i materiałów wzmacniających w końcowej fazie procesu oprawiania.
-−
 ===Historia===
 Prekursorem oprawy wklejanej był francuski introligator Alexis Pierre Bradel, który w końcu XVIII w. (pomiędzy 1772 r. a 1809 r.) skonstruował oprawę uproszczoną, nazwaną następnie od jego imienia [[Bradel|oprawą à la Bradel]]. Pierwotnie Bradel całą okładkę wykonywał z jednego użytku cienkiej tektury, którą przełamywał w przegubie, a następnie oblekał papierem. Z czasem w miejsce jednej tekturki zaczęto stosować dwie odrębne tekturowe okładzinówki oraz kartonową grzbietówkę, które montowano na pasku papieru, a następnie oklejano materiałem obłóczkowym.

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 ===Technologia===
-W oprawie wklejanej blok może być połączony na różne sposoby - ręcznie szyty nićmi na sznurki (wcięte, nie uwypuklone zwięzy) lub tasiemki, zszyty maszynowo na paski merli a nawet połączony bezszyciowo (klejony), z tym że musi posiadać wyklejki, wskazane są także skrzydełka merli lub scezura. Blok podlega zwykłej obróbce: obcięciu krawędzi, wyokrągleniu grzbietu. Może zostać zaopatrzony w woreczek.
+Połączenie składek w blok może być zrealizowane różnymi metodami – uszyty ręcznie nićmi na kryte zwięzy (wcięte sznurki) lub tasiemki, zszyty maszynowo na paski merli, a nawet połączony bezszyciowo (klejony). Blok musi posiadać wyklejki, wskazane są także skrzydełka merli lub scezura. Blok podlega zwykłej obróbce: obcięciu krawędzi, wyokrągleniu grzbietu. Może zostać zaopatrzony w woreczek. Wykonanie okładek polega na połączeniu tekturowych okładzinówek oraz grzbietówki albo na pomocniczym papierowym pasku, albo bezpośrednio na materiale obleczeniowym. W przypadku okładek jednolitych – na płóciennym, papierowym lub skórzanym użytku obleczenia, w przypadku okładek kombinowanych – montaż następuje na pasku materiału występującym na grzbiecie, a następnie obleczone zostają pozostałe powierzchnie okładzin. Zmontowane okładki mogą zostać poddane dekoracji, w szczególności wytłaczaniu maszynowemu, zarówno na obu okładzinach jak i na grzbiecie. Gotowe okładki są łączone z blokiem poprzez przyklejenie wyklejek oraz materiałów wzmacniających (wąsy, scezura) do wewnętrznej strony okładek. Zawieszenie okładki może być poprzedzone połączeniem w grzbiecie (woreczka na grzbiecie bloku z grzbietówką na wewnętrznej stronie okładki), a w kolejnym kroku następuje przyklejenie wyklejek.
-−
-Wykonanie okładek polega na przycięciu odpowiedniej wielkości okładzinówek oraz grzbietówki oraz materiałów obleczeniowych. Tekturki okładzinowe oraz grzbietówka mogą zostać połączone na papierowym pasku, montaż może też nastąpić bezpośrednio na obłóczce: w przypadku okładek jednolitych - na płóciennej, papierowej czy skórzanej obłóczce. W przypadku okładek kombinowanych - montaż następuje na materiale występującym na grzbiecie (w oprawie półpłóciennej na pasku płótna, półskórkowej - na pasku skóry), a następnie oklejone zostają pozostałe powierzchnie okładzin.
-−
-Przygotowane okładki mogą zostać poddane dekoracji, w szczególności wytłaczaniu maszynowemu, zarówno na obu okładzinach jak i na grzbiecie.
-−
-Gotowe okładki są [[zawieszanie okładki|zawieszane]] na bloki, w drodze przyklejenia wyklejek oraz materiałów wzmacniających (wąsy, scezura) do wewnętrznej strony okładek. Zawieszenie może także być rozpoczęte od połączenia woreczka z grzbietem okładki, a dopiero w kolejnym kroku następuje przyklejenie wyklejek.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ===Historia===
-Prekursorem oprawy wklejanej był francuski introligator Alexis Pierre Bradel, który w końcu XVIII w. (pomiędzy 1772 r. a 1809 r.) skonstruował oprawę uproszczoną, nazwaną następnie od jego imienia [[Bradel|oprawą à la Bradel]]. Pierwotnie Bradel całą okładkę wykonywał z jednego użytku cienkiej tektury, którą przełamywał w przegubie, a następnie oklejał papierową obłóczką. Z czasem w miejsce jednej tekturki zaczęto stosować dwie odrębne tekturowe okładzinówki oraz kartonową grzbietówkę, które montowano na pasku papieru, a następnie oklejano materiałem obłóczkowym.
+Prekursorem oprawy wklejanej był francuski introligator Alexis Pierre Bradel, który w końcu XVIII w. (pomiędzy 1772 r. a 1809 r.) skonstruował oprawę uproszczoną, nazwaną następnie od jego imienia [[Bradel|oprawą à la Bradel]]. Pierwotnie Bradel całą okładkę wykonywał z jednego użytku cienkiej tektury, którą przełamywał w przegubie, a następnie oblekał papierem. Z czasem w miejsce jednej tekturki zaczęto stosować dwie odrębne tekturowe okładzinówki oraz kartonową grzbietówkę, które montowano na pasku papieru, a następnie oklejano materiałem obłóczkowym.
 Pomysł Bradela został upowszechniony w XIX w. w procesie w oprawie masowej, fabrycznej, gdyż nie połączona z blokiem okładka była wygodnym półfabrykatem do maszynowego tłoczenia dekoracji.
-Współcześnie w technice wklejanej są wykonywane nie tylko wszystkie oprawy maszynowe, ale także zdecydowana większość opraw rzemieślniczych, wykonywanych ręcznie.
+Współcześnie w technice wklejanej są wykonywane nie tylko wszystkie oprawy maszynowe, ale także zdecydowana większość ręcznych opraw rzemieślniczych.
 ===Technologia===

@@ Linia 38: / Linia 38: @@
 # Z. Zjawiński, Introligatorstwo, Warszawa 1965, s. 164-178.
 ----
 Autor: '''E.P.'''