Szycie romańskie - Historia wersji

Meg: /* Przypisy */

2022-04-25T09:46:29Z

‎Przypisy

Ela: /* Charakterystyka */

2022-03-27T21:46:24Z

‎Charakterystyka

Urszula: /* Szycie romańskie */ uzupełn. term. ang.

2022-01-16T12:24:25Z

‎Szycie romańskie: uzupełn. term. ang.

Meg: /* Przypisy */

2021-09-18T19:50:14Z

‎Przypisy

Meg: /* Zobacz też */

2021-09-18T19:49:05Z

‎Zobacz też

Ela: /* Charakterystyka */

2021-02-14T19:09:48Z

‎Charakterystyka

Ela o 19:09, 14 lut 2021

2021-02-14T19:09:01Z

Cezary o 00:48, 12 lut 2021

2021-02-12T00:48:06Z

Meg: /* Przypisy */

2020-12-30T17:25:48Z

‎Przypisy

Meg: /* Charakterystyka */

2019-09-03T11:18:20Z

‎Charakterystyka

@@ Linia 20: / Linia 20: @@
 # Szirmai J.A., The archeology of medieval bookbinding, New York, 2017, s. 147-151.
 ----
 Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ===Charakterystyka===
 Kodeksy romańskie mają w większości bardzo równomiernie rozmieszczone nacięcia na nici, co świadczy o tym, że blok nacinany był prawdopodobnie w prasie. Nacięcia miały długość do 6 mm i były wykonywane nożem lub dłutem. W przypadku otworów przebijanych szydłem bądź igłą, otwory są rozmieszczone mniej regularnie, co świadczy o przebijaniu grzbietów składek podczas szycia.  Czasami przebijanie składek poprzedzano wykonaniem drobnych nakłuć, mających wyznaczać poszczególne stacje.
-Podobnie jak w kodeksach karolińskich, nie można zaobserwować korelacji między rozmiarem zszywanej książki a ilością zastosowanych zwięzów. Do końca XII wieku, w Europie popularne było szycie na dwa zwięzy, a ich ilość stopniowo zwiększała się aż do końca XVI wieku. Rozłożenie zwięzów na grzbiecie było zwykle równomierne, ale zdarzało się, że skrajne międzyzwięźla były nieznacznie mniejsze bądź większe. Najczęstszym materiałem stosowanym na zwięzy była skóra, docięta w paski o grubości do 5 mm i szerokości między 8 a 22 mm. Paski te posiadały pionowe przecięcie, pozwalające na zastosowanie ich jako zwięzy podwójne.  Paski stanowiące zwięzy najprawdopodobniej wykonywane były ze skóry jeleniej lub wołowej. Najczęściej były proste, czasami jednak skręcano je tworząc spiralę (il. 1).
+Podobnie jak w kodeksach karolińskich, nie można zaobserwować korelacji między rozmiarem zszywanej książki a ilością zastosowanych zwięzów. Do końca XII wieku, w Europie popularne było szycie na dwa zwięzy, a ich ilość stopniowo zwiększała się aż do końca XVI wieku. Rozłożenie zwięzów na grzbiecie było zwykle równomierne, ale zdarzało się, że skrajne międzyzwięźla były nieznacznie mniejsze bądź większe. Najczęstszym materiałem stosowanym na zwięzy była skóra, docięta w paski o grubości do 5 mm i szerokości między 8 a 22 mm. Paski te posiadały pionowe przecięcie, pozwalające na zastosowanie ich jako zwięzy podwójne.  Paski stanowiące zwięzy najprawdopodobniej wykonywane były ze skóry jeleniej lub wołowej. Najczęściej były proste, czasami jednak skręcano je tworząc spiralę (il. 1). W kodeksach romańskich pojawiły się  zwięzy kapitałkowe, czyli zwięzy znajdujące się na skrajach grzbietu, wzmocnienia przejścia nici z jednej składki do drugiej.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Szycie romańskie==
-(fr. couture romane)
+(ang. sewing in romanesque bindings; fr. couture romane)
 Określenie odnoszące się nie do charakterystyki systemu szycia, a wyróżnione w literaturze w odniesieniu do charakterystyki kodeksów romańskich.

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ==Przypisy==
-# J. A. Szirmai The archeology of medieval bookbinding, New York, 2017.
+# Szirmai J.A., The archeology of medieval bookbinding, New York, 2017, s. 147-151.
-# Wachnik Barbara, Systemy szycia zabytkowych kodeksów - terminologia, historia, systematyka, zagadnienia konserwatorskie, część teoretyczno-badawcza pracy dyplomowej magisterskiej, promotor: dr hab. M. Pronobis-Gajdzis, prof. UMK, Toruń UMK 2020.
 ----
-Autor: '''MPG'''
+Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 ==Zobacz też==
 [[Indeks alfabetyczny ]] <br>
-[[Szycie]] <br>
+[[System szycia]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Kodeksy romańskie mają w większości bardzo równomiernie rozmieszczone nacięcia na nici, co świadczy o tym, że blok nacinany był prawdopodobnie w prasie. Nacięcia miały długość do 6 mm i były wykonywane nożem lub dłutem. W przypadku otworów przebijanych szydłem bądź igłą, otwory są rozmieszczone mniej regularnie, co świadczy o przebijaniu grzbietów składek podczas szycia.  Czasami przebijanie składek poprzedzano wykonaniem drobnych nakłóć, mających wyznaczać poszczególne stacje.
 Podobnie jak w kodeksach karolińskich, nie można zaobserwować korelacji między rozmiarem zszywanej książki a ilością zastosowanych zwięzów. Do końca XII wieku, w Europie popularne było szycie na dwa zwięzy, a ich ilość stopniowo zwiększała się aż do końca XVI wieku. Rozłożenie zwięzów na grzbiecie było zwykle równomierne, ale zdarzało się, że skrajne międzyzwięźla były nieznacznie mniejsze bądź większe. Najczęstszym materiałem stosowanym na zwięzy była skóra, docięta w paski o grubości do 5 mm i szerokości między 8 a 22 mm. Paski te posiadały pionowe przecięcie, pozwalające na zastosowanie ich jako zwięzy podwójne.  Paski stanowiące zwięzy najprawdopodobniej wykonywane były ze skóry jeleniej lub wołowej. Najczęściej były proste, czasami jednak skręcano je tworząc spiralę (il. 1).
-Szirmai 184.jpg
 ==Grafika==