Szycie gotyckie - Historia wersji

Ela: /* Charakterystyka */

2022-03-27T09:24:10Z

‎Charakterystyka

Urszula: /* Szycie gotyckie */ uzupełn. term. ang.

2022-01-15T18:21:05Z

‎Szycie gotyckie: uzupełn. term. ang.

Ela: /* Zobacz też */

2021-09-18T20:28:46Z

‎Zobacz też

Meg o 18:20, 18 wrz 2021

2021-09-18T18:20:42Z

Meg: /* Zobacz też */

2021-09-18T17:59:10Z

‎Zobacz też

Ela: /* Zobacz też */

2021-02-14T19:02:49Z

‎Zobacz też

Ela o 19:02, 14 lut 2021

2021-02-14T19:02:37Z

Cezary o 00:37, 12 lut 2021

2021-02-12T00:37:04Z

Meg: /* Przypisy */

2020-12-30T17:17:03Z

‎Przypisy

Meg: Utworzono nową stronę "==Szycie gotyckie== Określenie odnoszące się nie do charakterystyki systemu szycia, a wyróżnione w literaturze w odniesieniu do charakterystyki kodeksów gotyckich...."

2019-09-03T11:57:27Z

Utworzono nową stronę "==Szycie gotyckie== Określenie odnoszące się nie do charakterystyki systemu szycia, a wyróżnione w literaturze w odniesieniu do charakterystyki kodeksów gotyckich...."

Nowa strona

==Szycie gotyckie==
Określenie odnoszące się nie do charakterystyki systemu szycia, a wyróżnione w literaturze w odniesieniu do charakterystyki kodeksów gotyckich.
===Charakterystyka===
Szycie kodeksów w epoce gotyckiej ulega zróżnicowaniu. Ilość stacji waha się od dwóch do dziewięciu i jest generalnie uzależniona od wielkości bloku. Rozmieszczenie stacji jest regularne. Odległość między skrajnymi stacjami a krawędziami grzbietu bloku wynosi 50-150% szerokości międzyzwięźli. Otwory w stacjach, zarówno na zwięzy pojedyncze jak i podwójne, były pojedyncze i je nacinano lub przekłuwano. Przekłucia były bardziej popularne w Anglii niż w Europie kontynentalnej, po 1450 r. wzrasta liczba przekłuwanych stacji. Coraz częściej zwięzy wykonywano ze sznurka, szacuje się ok. 1/3 kodeksów gotyckich została na nie uszyta. Skórzane zwięzy stosowano jeszcze w XVI w., najczęściej wykonywano je z białej skóry wyprawy tłuszczowej lub glinowej. Najczęściej stosowanymi zwięzami skórzanymi, były paski przecięte w środku na pół, zwykle nie skręcone (il. 1). Zdarzały się też zwięzy podwójne tworzone z dwóch pasków skóry (il.2). Zwięzy sznurkowe wykonywano z włókien lnianych i konopnych. Zwięzy pojedyncze zaczęto stosować jeszcze przed końcem XV wiekiem (takie zwięzy zidentyfikowano w kodeksach powstałych w 1448 r. w Amsterdamie). Wszystkie zidentyfikowane dotychczas zwięzy pojedyncze z tego okresu były wykonane ze skręconych rzemieni (il. 3).

==Grafika==

<gallery>
File:Szirmai 184a.jpg|il. 1. Skórzany podwójny zwięz, prosty utworzony z jednego paska skóry. (rys. Szirmai J.A., 2017, s. 184)
File:Szirmai 184b.jpg|il. 2. Skórzany podwójny zwięz, prosty utworzony z dwóch skórzanych pasków. (rys. Szirmai J.A., 2017, s. 184)
File:Szirmai184c.jpg|il. 3. Skórzane pojedyncze skręcone zwięzy. (rys. Szirmai J.A., 2017, s. 184)
</gallery>

==Przypisy==
# Middleton B.C., A History of English Craft Bookbinding Technique, Londyn, 1978.
# Szirmai J.A., The archeology of medieval bookbinding, New York, 2017.

----
Autor: '''MPG, BW'''

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Określenie odnoszące się nie do charakterystyki systemu szycia, a wyróżnione w literaturze w odniesieniu do charakterystyki kodeksów gotyckich.
 ===Charakterystyka===
-Szycie kodeksów w epoce gotyckiej ulega zróżnicowaniu. Ilość stacji waha się od dwóch do dziewięciu i jest generalnie uzależniona od wielkości bloku. Rozmieszczenie stacji jest regularne. Odległość między skrajnymi stacjami a krawędziami grzbietu bloku wynosi 50-150% szerokości międzyzwięźli. Otwory w stacjach, zarówno na zwięzy pojedyncze jak i podwójne, były pojedyncze i je nacinano lub przekłuwano.  Przekłucia były bardziej popularne w Anglii niż w Europie kontynentalnej, po 1450 r. wzrasta liczba przekłuwanych stacji. Coraz częściej zwięzy wykonywano ze sznurka, szacuje się ok. 1/3 kodeksów gotyckich została na nie uszyta. Skórzane zwięzy stosowano jeszcze w XVI w., najczęściej wykonywano je z białej skóry wyprawy tłuszczowej lub glinowej. Najczęściej stosowanymi zwięzami skórzanymi, były paski przecięte w środku na pół, zwykle nie skręcone (il. 1). Zdarzały się też zwięzy podwójne tworzone z dwóch pasków skóry (il.2). Zwięzy sznurkowe wykonywano z włókien lnianych i konopnych. Zwięzy pojedyncze zaczęto stosować jeszcze przed końcem  XV wiekiem (takie zwięzy zidentyfikowano w kodeksach  powstałych w 1448 r. w Amsterdamie). Wszystkie zidentyfikowane dotychczas zwięzy pojedyncze z tego okresu były wykonane ze skręconych rzemieni (il. 3).
+Szycie kodeksów w epoce gotyckiej było zróżnicowane. Ilość stacji waha się od dwóch do dziewięciu i jest generalnie uzależniona od wielkości bloku. Rozmieszczenie stacji jest regularne. Odległość między skrajnymi stacjami a krawędziami grzbietu bloku wynosi 50-150% szerokości międzyzwięźli. Otwory w grzbietach składek na wysokości stacji, zarówno na zwięzy pojedyncze jak i podwójne, były pojedyncze, nacinane lub przekłuwane przed rozpoczęciem zszywania. Przekłucia były bardziej popularne w Anglii niż w Europie kontynentalnej, po 1450 r. wzrasta liczba przekłuwanych stacji. Rosła popularność zwięzów ze sznurka, szacuje się, że ok. 1/3 kodeksów gotyckich została na nie uszyta. Skórzane zwięzy stosowano jeszcze w XVI w., zwykle wykonywano je z białej skóry wyprawy tłuszczowej lub glinowej. Najczęściej stosowanymi zwięzami skórzanymi, były paski przecięte w środku na pół, zwykle nie skręcone. Zdarzały się też zwięzy podwójne tworzone z dwóch pasków skóry. Zwięzy sznurkowe wykonywano z włókien lnianych i konopnych. Zwięzy pojedyncze zaczęto stosować jeszcze przed końcem XV w. (najstarsze zidentyfikowane znajdują się w kodeksach powstałych w 1448 r. w Amsterdamie). Wszystkie zidentyfikowane dotychczas zwięzy pojedyncze z tego okresu były wykonane ze skręconych rzemieni.
-Kodeksy te szyto ściegiem na jodełkę, a także na pojedynczą i podwójną okrętkę.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Szycie gotyckie==
-(fr. couture gothique)
+(ang. sewing in gothic bindings; fr. couture gothique)
 Określenie odnoszące się nie do charakterystyki systemu szycia, a wyróżnione w literaturze w odniesieniu do charakterystyki kodeksów gotyckich.
 ===Charakterystyka===
 Szycie kodeksów w epoce gotyckiej ulega zróżnicowaniu. Ilość stacji waha się od dwóch do dziewięciu i jest generalnie uzależniona od wielkości bloku. Rozmieszczenie stacji jest regularne. Odległość między skrajnymi stacjami a krawędziami grzbietu bloku wynosi 50-150% szerokości międzyzwięźli. Otwory w stacjach, zarówno na zwięzy pojedyncze jak i podwójne, były pojedyncze i je nacinano lub przekłuwano.  Przekłucia były bardziej popularne w Anglii niż w Europie kontynentalnej, po 1450 r. wzrasta liczba przekłuwanych stacji. Coraz częściej zwięzy wykonywano ze sznurka, szacuje się ok. 1/3 kodeksów gotyckich została na nie uszyta. Skórzane zwięzy stosowano jeszcze w XVI w., najczęściej wykonywano je z białej skóry wyprawy tłuszczowej lub glinowej. Najczęściej stosowanymi zwięzami skórzanymi, były paski przecięte w środku na pół, zwykle nie skręcone (il. 1). Zdarzały się też zwięzy podwójne tworzone z dwóch pasków skóry (il.2). Zwięzy sznurkowe wykonywano z włókien lnianych i konopnych. Zwięzy pojedyncze zaczęto stosować jeszcze przed końcem  XV wiekiem (takie zwięzy zidentyfikowano w kodeksach  powstałych w 1448 r. w Amsterdamie). Wszystkie zidentyfikowane dotychczas zwięzy pojedyncze z tego okresu były wykonane ze skręconych rzemieni (il. 3).
 Kodeksy te szyto ściegiem na jodełkę, a także na pojedynczą i podwójną okrętkę.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 ==Zobacz też==
-[[szycie ściegiem na okrętkę]] <br>
-[[szycie ściegiem w jodełkę]] <br>
+[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ===Charakterystyka===
 Szycie kodeksów w epoce gotyckiej ulega zróżnicowaniu. Ilość stacji waha się od dwóch do dziewięciu i jest generalnie uzależniona od wielkości bloku. Rozmieszczenie stacji jest regularne. Odległość między skrajnymi stacjami a krawędziami grzbietu bloku wynosi 50-150% szerokości międzyzwięźli. Otwory w stacjach, zarówno na zwięzy pojedyncze jak i podwójne, były pojedyncze i je nacinano lub przekłuwano.  Przekłucia były bardziej popularne w Anglii niż w Europie kontynentalnej, po 1450 r. wzrasta liczba przekłuwanych stacji. Coraz częściej zwięzy wykonywano ze sznurka, szacuje się ok. 1/3 kodeksów gotyckich została na nie uszyta. Skórzane zwięzy stosowano jeszcze w XVI w., najczęściej wykonywano je z białej skóry wyprawy tłuszczowej lub glinowej. Najczęściej stosowanymi zwięzami skórzanymi, były paski przecięte w środku na pół, zwykle nie skręcone (il. 1). Zdarzały się też zwięzy podwójne tworzone z dwóch pasków skóry (il.2). Zwięzy sznurkowe wykonywano z włókien lnianych i konopnych. Zwięzy pojedyncze zaczęto stosować jeszcze przed końcem  XV wiekiem (takie zwięzy zidentyfikowano w kodeksach  powstałych w 1448 r. w Amsterdamie). Wszystkie zidentyfikowane dotychczas zwięzy pojedyncze z tego okresu były wykonane ze skręconych rzemieni (il. 3).
 ==Zobacz też==
-[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
+[[szycie ściegiem na okrętkę]] <br>
 ==Grafika==
@@ Linia 18: / Linia 20: @@
 ==Przypisy==
-# Middleton B.C., A History of English Craft Bookbinding Technique, Londyn, 1978.
+# Szirmai J.A., The archeology of medieval bookbinding, New York, 2017, s. 180-190.
-# Szirmai J.A., The archeology of medieval bookbinding, New York, 2017.
+# Wachnik B., Systemy szycia zabytkowych kodeksów - terminologia, historia, systematyka, zagadnienia konserwatorskie, część teoretyczno-badawcza pracy dyplomowej magisterskiej, promotor: dr hab. M. Pronobis-Gajdzis, prof. UMK, Toruń UMK 2020, s. 50, 52-55, 58-63 .
-# Wachnik Barbara, Systemy szycia zabytkowych kodeksów - terminologia, historia, systematyka, zagadnienia konserwatorskie, część teoretyczno-badawcza pracy dyplomowej magisterskiej, promotor: dr hab. M. Pronobis-Gajdzis, prof. UMK, Toruń UMK 2020.
 ----
-Autor: '''MPG'''
+Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 ==Zobacz też==
 [[Indeks alfabetyczny ]] <br>
 ==Grafika==