Szycie ściegiem przemiennym - Historia wersji

Ela: /* Przypisy */

2022-03-27T22:24:42Z

‎Przypisy

Ela: /* Szycie ściegiem przemiennym */

2022-03-27T22:22:52Z

‎Szycie ściegiem przemiennym

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-27T21:18:32Z

‎Zobacz też

Meg: /* Przypisy */

2021-09-19T13:01:37Z

‎Przypisy

Meg: /* Rodzaje szycia omijającego */

2021-09-19T12:54:48Z

‎Rodzaje szycia omijającego

Meg: /* Przypisy */

2021-09-18T17:01:46Z

‎Przypisy

Meg: /* Przypisy */

2021-09-18T16:57:29Z

‎Przypisy

Ela: /* Zobacz też */

2021-09-18T12:46:44Z

‎Zobacz też

Meg: /* Przypisy */

2021-06-10T09:07:48Z

‎Przypisy

Meg o 11:51, 21 paź 2020

2020-10-21T11:51:16Z

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 # Szirmai J.A., The Archeology of medieval bookbinding, New York 2017, s.189.
 # Wachnik B., Systemy szycia zabytkowych kodeksów - terminologia, historia, systematyka, zagadnienia konserwatorskie, część teoretyczno-badawcza pracy dyplomowej magisterskiej, promotor: dr hab. M. Pronobis-Gajdzis, prof. UMK, Toruń UMK 2020, s. 20, 25, 65-66, 128.
+# Zjawiński Z., Introligatorstwo, Warszawa 1967, s. 112.
-−
 ----
 Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (szycie kombinowane, szycie dwa/trzy/cztery... za jeden) (ang. abbreviated sewing, multi-section sewing, niem. Durchausheftung, Wechselheftung)
-Szycie w którym nić przebiegając w jednym kierunku łączy ze sobą dwie (2 za 1) lub więcej składek (3, 4 za 1). Technika szycia, opierająca się na szyciu prostym, znacznie przyspieszająca pracę introligatora i pozwalająca  na ograniczenie przyrastania grubości grzbietu.
+Szycie w którym nić przebiegając w jednym kierunku łączy ze sobą dwie (2 za 1) lub więcej składek (3 za 1, 4 za 1). Ilość zwięzów nie może być mniejsza niż ilość składek przeszywanych jedną długością nici. Technika szycia, opierająca się na szyciu prostym, znacznie przyspieszająca pracę introligatora i pozwalająca  na ograniczenie przyrastania grubości grzbietu.
 ===Historia===
-Pierwsze użycie tej techniki zidentyfikowano w kodeksach francuskich z 2 poł. XVI w. Znane są również kodeksy z Antwerpii, powstałe w połowie XVI wieku, zszyte tą techniką. Szybko zyskiwała na popularności i pewnym jest, że stosowano ją pod kon. XVII w. w książkach wytwarzanych w warsztatach niemieckich i włoskich. Od XVII wieku do trzeciej ćwierci XIX wieku technika szycia ściegiem przemiennym cieszyła się dużą popularnością. Co zaskakujące, stosunkowo często stosowano ją przy szyciu na zaledwie dwa zwięzy .
+Pierwsze użycie tej techniki zidentyfikowano w kodeksach francuskich z 2 poł. XVI w. Znane są również kodeksy z Antwerpii, powstałe w połowie XVI wieku, zszyte tą techniką. Szybko zyskiwała na popularności i pewnym jest, że stosowano ją pod koniec XVII w. w książkach wytwarzanych w warsztatach niemieckich i włoskich. Od XVII w. do pocz. XX w. technika szycia ściegiem przemiennym cieszyła się dużą popularnością. Co zaskakujące, stosunkowo często stosowano ją przy szyciu na zaledwie dwa zwięzy .
 ===Rodzaje szycia przemiennego===
-Szycie ściegiem przemiennym posiada kilka odmian, w których jedna długość nici przeszywa więcej niż dwie składki. Znane są szycia dwa za jeden, trzy za jeden, cztery za jeden, a nawet więcej. Ilość zwięzów nie może być mniejsza niż ilość składek przeszywanych jedną długością nici. Współczesną praktyką jest przeszywanie kilku pierwszych i ostatnich składek szyciem prostym, tak zwanym jeden za jeden (il. 1), jednakże w kodeksach zabytkowych ta praktyka jest bardzo rzadko spotykana. Pierwszy, podstawowy sposób szycia przemiennego, to sposób dwa za jeden (ang. two-on sewing). Składkę przeszywa się przez pierwszy zwięz tak samo, jak przy szyciu prostym. Następnie przy drugim zwięzie dokłada się kolejną składkę i przeprowadza do niej nić. Przy kolejnym zwięzie nić wraca do poprzedniej składki. Schemat ten powtarza się przez całą długość bloku. Szycie trzy za jeden (ang. three-on sewing), cztery za jeden (ang. four-on sewing) itd. wykonuje się w analogiczny sposób – nić przy kolejnych zwięzach przechodzi do coraz wyższych składek.
+Współczesną praktyką jest przeszywanie kilku pierwszych i ostatnich składek ściegiem jeden za jeden, jednakże w kodeksach zabytkowych ta praktyka jest bardzo rzadko spotykana. Pierwszy, podstawowy sposób szycia przemiennego, to sposób dwa za jeden (ang. two-on sewing). Składkę przeszywa się przez pierwszy zwięz tak samo, jak przy szyciu prostym. Następnie przy drugim zwięzie dokłada się kolejną składkę i przeprowadza do niej nić. Przy kolejnym zwięzie nić wraca do poprzedniej składki. Schemat ten powtarza się przez całą długość bloku. Szycie trzy za jeden (ang. three-on sewing), cztery za jeden (ang. four-on sewing) itd. wykonuje się w analogiczny sposób – nić przy kolejnych zwięzach przechodzi do coraz wyższych składek.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 [[Indeks alfabetyczny ]] <br>
 [[System szycia]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 24: / Linia 24: @@
 ==Przypisy==
 # Albritton E., Amato C., A Study of Two Semi-Limp Parchment Binding Styles in the Rare Book Collection at the New York Academy of Medicine Library, w: J. Miller (red.), Sauve Mechanichals. Essays on the History of Bookbinding, Volume 3, 2016, s. 17-18.
-# Burdett E., The Craft of Bookbinding. A Practical Handbook, West Vancouver, 1975.
+# Burdett E., The Craft of Bookbinding. A Practical Handbook, West Vancouver, 1975, s. 91-92.
-# Cataldo A., „A swarm of Binders”: Isaiah Thomas’s Bookbinding Network, 1782-1818, w: J. Miller (red.), Sauve Mechanichals. Essays on the History of Bookbinding, Volume 3, 2016.
+# Cataldo A., „A swarm of Binders”: Isaiah Thomas’s Bookbinding Network, 1782-1818, w: J. Miller (red.), Sauve Mechanichals. Essays on the History of Bookbinding, Volume 3, 2016, s. 216.
 # Language of Bindings, https://www.ligatus.org.uk/lob/search?search_api_views_fulltext=sewing+techniques, (dostęp: 12.08.2018)
-# Middleton B.C., A History of English Craft Bookbinding Technique, Londyn, 1978.
+# Middleton B.C., A History of English Craft Bookbinding Technique, Londyn, 1978, s. 20-21, 23.
-# Miller J., Books will speak plain. A handbook for identifying and describing historical bindings, 2014.
+# Romero M.E., European Influence in the Binding of Mexican Printed Books of the Sixteenth Century, w: J. Miller (red.), Sauve Mechanichals. Essays on the History of Bookbinding, Volume 3, 2016, s. 395.
-# Romero M.E., European Influence in the Binding of Mexican Printed Books of the Sixteenth Century, w: J. Miller (red.), Sauve Mechanichals. Essays on the History of Bookbinding, Volume 3, 2016.
+# Szirmai J.A., The Archeology of medieval bookbinding, New York 2017, s.189.
-# Wachnik B., Systemy szycia zabytkowych kodeksów - terminologia, historia, systematyka, zagadnienia konserwatorskie, część teoretyczno-badawcza pracy dyplomowej magisterskiej, promotor: dr hab. M. Pronobis-Gajdzis, prof. UMK, Toruń UMK 2020, s. 20.
+# Wachnik B., Systemy szycia zabytkowych kodeksów - terminologia, historia, systematyka, zagadnienia konserwatorskie, część teoretyczno-badawcza pracy dyplomowej magisterskiej, promotor: dr hab. M. Pronobis-Gajdzis, prof. UMK, Toruń UMK 2020, s. 20, 25, 65-66, 128.
-# Zjawiński Z., Introligatorstwo, Warszawa 1965.
 ----
 Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 Pierwsze użycie tej techniki zidentyfikowano w kodeksach francuskich z 2 poł. XVI w. Znane są również kodeksy z Antwerpii, powstałe w połowie XVI wieku, zszyte tą techniką. Szybko zyskiwała na popularności i pewnym jest, że stosowano ją pod kon. XVII w. w książkach wytwarzanych w warsztatach niemieckich i włoskich. Od XVII wieku do trzeciej ćwierci XIX wieku technika szycia ściegiem przemiennym cieszyła się dużą popularnością. Co zaskakujące, stosunkowo często stosowano ją przy szyciu na zaledwie dwa zwięzy .
-===Rodzaje szycia omijającego===
+===Rodzaje szycia przemiennego===
 Szycie ściegiem przemiennym posiada kilka odmian, w których jedna długość nici przeszywa więcej niż dwie składki. Znane są szycia dwa za jeden, trzy za jeden, cztery za jeden, a nawet więcej. Ilość zwięzów nie może być mniejsza niż ilość składek przeszywanych jedną długością nici. Współczesną praktyką jest przeszywanie kilku pierwszych i ostatnich składek szyciem prostym, tak zwanym jeden za jeden (il. 1), jednakże w kodeksach zabytkowych ta praktyka jest bardzo rzadko spotykana. Pierwszy, podstawowy sposób szycia przemiennego, to sposób dwa za jeden (ang. two-on sewing). Składkę przeszywa się przez pierwszy zwięz tak samo, jak przy szyciu prostym. Następnie przy drugim zwięzie dokłada się kolejną składkę i przeprowadza do niej nić. Przy kolejnym zwięzie nić wraca do poprzedniej składki. Schemat ten powtarza się przez całą długość bloku. Szycie trzy za jeden (ang. three-on sewing), cztery za jeden (ang. four-on sewing) itd. wykonuje się w analogiczny sposób – nić przy kolejnych zwięzach przechodzi do coraz wyższych składek.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Szycie ściegiem przemiennym==
-(szycie kombinowane, szycie dwa za jeden) (ang. abbreviated sewing, multi-section sewing, niem. Durchausheftung, Wechselheftung)
+(szycie kombinowane, szycie dwa/trzy/cztery... za jeden) (ang. abbreviated sewing, multi-section sewing, niem. Durchausheftung, Wechselheftung)
-Szycie w którym nić przebiegając w jednym kierunku łączy ze sobą dwie lub więcej składek. Technika szycia, opierająca się na szyciu prostym, znacznie przyspieszająca pracę introligatora i pozwalająca  na ograniczenie przyrastania grubości grzbietu.
+Szycie w którym nić przebiegając w jednym kierunku łączy ze sobą dwie (2 za 1) lub więcej składek (3, 4 za 1). Technika szycia, opierająca się na szyciu prostym, znacznie przyspieszająca pracę introligatora i pozwalająca  na ograniczenie przyrastania grubości grzbietu.
 ===Historia===