Skóry introligatorskie - Historia wersji

Ela: /* Szagryn */

2022-05-12T12:27:07Z

‎Szagryn

Ela: /* Zobacz też */

2021-11-24T11:47:30Z

‎Zobacz też

Ela: /* Przypisy */

2021-11-24T11:45:22Z

‎Przypisy

Ela: /* Przypisy */

2021-11-24T11:45:06Z

‎Przypisy

Ela: /* Szagryn */

2021-10-24T21:37:16Z

‎Szagryn

Ela: /* Szagryn */

2021-10-24T21:33:20Z

‎Szagryn

Ela: /* Inne gatunki skór */

2021-10-01T20:52:48Z

‎Inne gatunki skór

Ela: /* Grafika */

2021-09-26T11:26:47Z

‎Grafika

Ela: /* Inne gatunki skór */

2021-09-26T11:25:55Z

‎Inne gatunki skór

Ela: /* Inne gatunki skór */

2021-09-26T11:25:35Z

‎Inne gatunki skór

@@ Linia 45: / Linia 45: @@
 ===Szagryn===
-(ang. shagreen, niem. Chagrinleder, fr. chagrin)
+(jaszczur) (ang. shagreen, niem. Chagrinleder, fr. chagrin)
 Pierwotnie skóra płaszczki, o szorstkiej ziarnistej powierzchni, stosowana na Dalekim Wschodzie do pokrywania rękojeści mieczy i futerały, oraz wyrobu łuków. Używana także do wyrobu galanterii i opraw książek, w tym jako materiał na mozaikę skórzaną. Na wzór skóry płaszczki zaczęto wyprawiać skóry osłów i mułów, które garbowano z użyciem ziaren komosy, od których skóra uzyskiwała ziarnistą fakturę. Skóra szagryn była bardzo twarda i odporna. Na Bliskim Wschodzie znana od XVIII wieku (nazwa pochodzi z perskiego "saghari"), wytwarzana najczęściej w czarnym kolorze, stosowana na oprawy często używanych ksiąg. Współcześnie jest to groszkowana skóra kozia, cielęca lub owcza, miękka i sprężysta, o drobnym, wyrazistym groszku.

@@ Linia 73: / Linia 73: @@
 [[Indeks alfabetyczny ]] <br>
 [[Pergamin]] <br>
 [[Szpaltowanie]] <br>

@@ Linia 115: / Linia 115: @@
 # Macchi F., Macchi L., Dizionario illustrato della legatura, Milano, 2002, s. 58, 79.
 #Fasol T, Was ist Leder? Eine Technologie des Leders, Stuttgart 1954.
-# Skóra w obiektach muzealnych, "Ochrona zbiorów" na 4, https://nimoz.pl/files/publications/32/konserwacja_skory_zeszyt_nr_4.pdf
+# Skóra w obiektach muzealnych, "Ochrona zbiorów" nr 4, https://nimoz.pl/files/publications/32/konserwacja_skory_zeszyt_nr_4.pdf
 ----
 Autor: '''E.P.'''

@@ Linia 115: / Linia 115: @@
 # Macchi F., Macchi L., Dizionario illustrato della legatura, Milano, 2002, s. 58, 79.
 #Fasol T, Was ist Leder? Eine Technologie des Leders, Stuttgart 1954.
 ----
 Autor: '''E.P.'''

@@ Linia 47: / Linia 47: @@
 (ang. shagreen, niem. Chagrinleder, fr. chagrin)
-Pierwotnie skóra płaszczki, o szorstkiej ziarnistej powierzchni, stosowana w Japonii na pokrywanie rękojeści mieczy i futerały, do wyrobu galanterii i opraw książek. Używana także jako materiał na mozaikę skórzaną. Na wzór skóry płaszczki zaczęto wyprawiać skóry osłów i mułów, które garbowano z użyciem ziaren komosy, od których skóra uzyskiwała ziarnistą fakturę, była bardzo twarda i odporna. Na Bliskim Wschodzie znana od XVIII wieku (nazwa pochodzi z perskiego "saghari"), wytwarzana najczęściej w czarnym kolorze, stosowana na oprawy często używanych ksiąg. Współcześnie jest to groszkowana skóra kozia, cielęca lub owcza, miękka i sprężysta, o drobnym, wyrazistym groszku .
+Pierwotnie skóra płaszczki, o szorstkiej ziarnistej powierzchni, stosowana na Dalekim Wschodzie do pokrywania rękojeści mieczy i futerały, oraz wyrobu łuków. Używana także do wyrobu galanterii i opraw książek, w tym jako materiał na mozaikę skórzaną. Na wzór skóry płaszczki zaczęto wyprawiać skóry osłów i mułów, które garbowano z użyciem ziaren komosy, od których skóra uzyskiwała ziarnistą fakturę. Skóra szagryn była bardzo twarda i odporna. Na Bliskim Wschodzie znana od XVIII wieku (nazwa pochodzi z perskiego "saghari"), wytwarzana najczęściej w czarnym kolorze, stosowana na oprawy często używanych ksiąg. Współcześnie jest to groszkowana skóra kozia, cielęca lub owcza, miękka i sprężysta, o drobnym, wyrazistym groszku.
 ===Skóra giemzowa===

@@ Linia 66: / Linia 66: @@
 * welur - rodzaj zamszu, miękki, posiada gęste i grube włókna, najwyższą jakością cieszą się skóry welurowe wykonane ze skór cielęcych i kozic;
 * nubuk - mylony z zamszem, delikatnie oszlifowana warstwa skóry od strony lica, na jej powierzchni zostaje delikatny meszek, na którym po przeciągnięciu palcem pozostaje ślad, który wynika ze zmiany kierunku ułożenia włosia;
-* dwoina, skóra szpaltowa, szpaltówka (Spaltleder) - skóra rozdzielona z grubości na dwa płaty, z których jeden ma naturalne lico, a drugi jest pokryty  farbą i uzyskuje sztuczne lico; nazwę dwoina stosuje się zwykle dla płata ze sztucznym licem, skóra taka jest przeznaczona do mniej cennych prac oraz na szyldziki;
+* dwoina, skóra szpaltowa, szpaltówka (Spaltleder) - skóra rozdzielona z grubości na dwa płaty, z których jeden ma naturalne lico, a drugi jest pokryty  farbą i uzyskuje sztuczne lico; nazwę dwoina stosuje się zwykle dla płata ze sztucznym licem, warstwa licowa zwane jest skiver (skiwer); skóra taka jest przeznaczona do mniej cennych prac oraz na szyldziki;
-* skiver - gruba dwoina licowa barania;
 * salpa - tzw. skóra wtórna, produkowana współcześnie z odpadów, powstaje ona z rozdrobnionych włókien skórzanych, sklejanych i prasowanych, często też barwionych i lakierowanych; bywa wykorzystywana w pracach galanteryjnych;
 * skóry zwierząt dzikich, zwłaszcza jeleni,saren i danieli - skóry głównie wyprawy tłuszczowej, miękkie; stosowane w dawnych oprawach, szczególnie chętnie w oprawach płaszczowych i sakwowych.

@@ Linia 100: / Linia 100: @@
 File:Marokin.jpg|Marokin
 File:Safian.jpg|Safian
-File:Ecrase.jpg|Skóra écrasé
+File:Ecrase.jpg|Écrasé
 File:Glace.jpg|Glacé
 File:Barania.jpg|Skóra barania

@@ Linia 59: / Linia 59: @@
 * écrasé (ekrez) - skóra uzyskiwana z marokinu, który był szpaltowany a następnie prasowany i polerowany przy użyciu szklanych walców; powierzchnia skóry stawała się gładka, jednak ziarno, które ulegało przyciemnieniu, odróżniało się od porów, które pozostawały jasne; skóra rozpowszechniona w końcu XIX w.;
-* glacé (glase) - skóra wyprawy białoskórniczej, glinowej lub chromowej, wyprawiane w ten sposób skóry koźląt i ganiąt są bardzo delikatne i rozciągliwe;
+* glacé (glase) - skóra wyprawy białoskórniczej, glinowej lub chromowej, wyprawiane w ten sposób skóry koźląt i jagniąt są bardzo delikatne i rozciągliwe;
 * jucht  - skóra bydlęca lub końska wyprawiana sposobem rosyjskim z użyciem olejku brzozowego o podłużnym ziarnie, mocna i elastyczna;  stosowana do opraw dużych, ciężkich tomów (np. ksiąg handlowych);
 * nappa - skóra kozia, która wyglądem przypomina delikatną skórę cielęcą, bardzo miękka;