Przeoprawianie kodeksów - Historia wersji

Meg o 17:09, 24 maj 2022

2022-05-24T17:09:50Z

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-04T17:22:33Z

‎Zobacz też

Meg o 13:07, 17 wrz 2021

2021-09-17T13:07:48Z

Ela: /* Zobacz też */

2021-09-14T11:04:34Z

‎Zobacz też

Ela o 11:03, 14 wrz 2021

2021-09-14T11:03:17Z

Ela o 11:02, 14 wrz 2021

2021-09-14T11:02:59Z

Meg o 08:33, 7 lip 2021

2021-07-07T08:33:56Z

Meg: /* Przeoprawianie kodeksów */

2021-07-07T08:29:58Z

‎Przeoprawianie kodeksów

Urszula: /* Przeoprawianie kodeksów */ uzupełn. term. ang.

2021-01-06T16:44:49Z

‎Przeoprawianie kodeksów: uzupełn. term. ang.

Meg: Utworzono nową stronę "==Przeoprawianie kodeksów== Działanie polegające na usunięciu dawnej okładki i oprawienie kodeks w nową oprawę. Zazwyczaj taką decyzję podejmowano w wyniku znis..."

2020-02-21T18:30:16Z

Utworzono nową stronę "==Przeoprawianie kodeksów== Działanie polegające na usunięciu dawnej okładki i oprawienie kodeks w nową oprawę. Zazwyczaj taką decyzję podejmowano w wyniku znis..."

Nowa strona

==Przeoprawianie kodeksów==
Działanie polegające na usunięciu dawnej okładki i oprawienie kodeks w nową oprawę. Zazwyczaj taką decyzję podejmowano w wyniku zniszczenia pierwotnej oprawy, ale niekiedy także przyczyną było np. dopasowanie oprawy do kolekcji lub nowej estetyki.

==Historia==
Takie działania podejmowano nagminnie w XVIII i XIX wieku, ale zdarzały się także –choć sporadycznie – w niedalekiej przeszłości. Przy tej okazji „ofiarą” tych działań padały różnego rodzaju znaki proweniencyjne znajdujące się na wyklejkach doklejonych do oprawy. Oczywiście nie każdą zniszczoną oprawę wymieniano na nową, często podejmowano decyzję o jej naprawie. Z wymianą opraw związane było także obcinanie krawędzi bloków książek. W zabytkowych księgozbiorach znajduje się mnóstwo w ten sposób zdewastowanych książek. Krawędzie obcinano nie zważając na znajdujące się tam ich zdobienie, ani na to, co się znajdowało na marginesach kart. Obcinano w ten sposób fragmenty tekstu i/lub malowanych bordiur. W okresie XVII – XIX w. w przypadku uszkodzenia okładziny stosowano także zabieg zwany z francuska remboitage polegający na łączeniu bloku książki z odpowiednio dobraną (wysokość, grubość, czas, styl) oprawą z tej samej epoki. Do obowiązków introligatora należało dokładne opisanie dokonanego zabiegu na wyklejce.

==Zobacz też==

[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
[[konserwacja-restauracja zabytkowych kodeksów]] <br>

==Przypisy==
# Encyklopedia wiedzy o książce [red. Birkenmajer A., Kocowski B., Trzynadlowski J.], Wrocław, Warszawa, Kraków, 1971.
# Lewicka-Kamińska A., Renesansowy księgozbiór Mikołaja Czepla w Bibliotece Jagiellońskiej, Wrocław, 1956.
# Osięgłowski J., Konserwacja książki w Polsce przedrozbiorowej, Poznań, 1985.

----
Autor: '''MPG'''

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ===Historia===
-Takie działania podejmowano nagminnie w XVIII i XIX wieku, ale zdarzały się także –choć sporadycznie – w niedalekiej przeszłości. Przy tej okazji „ofiarą” tych działań padały różnego rodzaju znaki proweniencyjne znajdujące się na wyklejkach doklejonych do oprawy. Oczywiście nie każdą zniszczoną oprawę wymieniano na nową, często podejmowano decyzję o jej naprawie. Z wymianą opraw związane było także obcinanie krawędzi bloków książek. W zabytkowych księgozbiorach znajduje się mnóstwo w ten sposób zdewastowanych książek. Krawędzie obcinano nie zważając na znajdujące się tam ich zdobienie, ani na to, co się znajdowało na marginesach kart. Obcinano w ten sposób fragmenty tekstu i/lub malowanych bordiur. W okresie XVII – XIX w.  w przypadku uszkodzenia okładziny stosowano także zabieg zwany z francuska remboitage polegający na łączeniu bloku książki z odpowiednio dobraną (wysokość, grubość, czas, styl) oprawą z tej samej epoki. Do obowiązków introligatora należało dokładne opisanie dokonanego zabiegu na wyklejce.
+Takie działania podejmowano nagminnie w XVIII i XIX wieku, ale zdarzały się także –choć sporadycznie – w niedalekiej przeszłości. Przy tej okazji „ofiarą” tych działań padały różnego rodzaju znaki proweniencyjne znajdujące się na wyklejkach doklejonych do oprawy. Oczywiście nie każdą zniszczoną oprawę wymieniano na nową, często podejmowano decyzję o jej naprawie. Z wymianą opraw związane było także obcinanie krawędzi bloków książek. W zabytkowych księgozbiorach znajduje się mnóstwo w ten sposób zdewastowanych książek. Krawędzie obcinano nie zważając na znajdujące się tam ich zdobienie, ani na to, co się znajdowało na marginesach kart. Obcinano w ten sposób fragmenty tekstu i/lub malowanych bordiur. W okresie XVII – XIX w.  w przypadku uszkodzenia okładki stosowano także zabieg zwany z francuska remboitage polegający na łączeniu bloku książki z odpowiednio dobraną (wysokość, grubość, czas, styl) oprawą z tej samej epoki. Do obowiązków introligatora należało dokładne opisanie dokonanego zabiegu na wyklejce.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 [[Konserwacja-restauracja zabytkowych kodeksów]] <br>
 [[Oprawa książki]] <br>
 ==Przypisy==

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 ==Przypisy==
-# Encyklopedia wiedzy o książce [red. Birkenmajer A., Kocowski B., Trzynadlowski J.], Wrocław, Warszawa, Kraków, 1971.
+# Encyklopedia wiedzy o książce [red. Birkenmajer A., Kocowski B., Trzynadlowski J.], Wrocław, Warszawa, Kraków, 1971, 2068-69.
-# Lewicka-Kamińska A., Renesansowy księgozbiór Mikołaja Czepla w Bibliotece Jagiellońskiej, Wrocław, 1956.
+# Lewicka-Kamińska A., Renesansowy księgozbiór Mikołaja Czepla w Bibliotece Jagiellońskiej, Wrocław, 1956, s. 43.
-# Osięgłowski J., Konserwacja książki w Polsce przedrozbiorowej, Poznań, 1985.
+# Osięgłowski J., Konserwacja książki w Polsce przedrozbiorowej, Poznań, 1985, s. 171.
 ----
 Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 ==Zobacz też==
 [[Remboîtage]] <br>
-[[konserwacja-restauracja zabytkowych kodeksów]] <br>
+[[Konserwacja-restauracja zabytkowych kodeksów]] <br>
 [[Oprawa książki]] <br>

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Działanie polegające na usunięciu dawnej okładki i zaopatrzenie kodeksu w nową. Zazwyczaj taką decyzję podejmowano w wyniku zniszczenia pierwotnej okładki, ale niekiedy także przyczyną było np. dopasowanie okładki do kolekcji lub nowej estetyki. Do zabiegu przeoprawiania należy zaliczyć także ponowne łączenie składek w blok, obróbkę grzbietu i krawędzi.
-==Historia==
+===Historia===
 Takie działania podejmowano nagminnie w XVIII i XIX wieku, ale zdarzały się także –choć sporadycznie – w niedalekiej przeszłości. Przy tej okazji „ofiarą” tych działań padały różnego rodzaju znaki proweniencyjne znajdujące się na wyklejkach doklejonych do oprawy. Oczywiście nie każdą zniszczoną oprawę wymieniano na nową, często podejmowano decyzję o jej naprawie. Z wymianą opraw związane było także obcinanie krawędzi bloków książek. W zabytkowych księgozbiorach znajduje się mnóstwo w ten sposób zdewastowanych książek. Krawędzie obcinano nie zważając na znajdujące się tam ich zdobienie, ani na to, co się znajdowało na marginesach kart. Obcinano w ten sposób fragmenty tekstu i/lub malowanych bordiur. W okresie XVII – XIX w.  w przypadku uszkodzenia okładziny stosowano także zabieg zwany z francuska remboitage polegający na łączeniu bloku książki z odpowiednio dobraną (wysokość, grubość, czas, styl) oprawą z tej samej epoki. Do obowiązków introligatora należało dokładne opisanie dokonanego zabiegu na wyklejce.
@@ Linia 21: / Linia 21: @@
 ----
-Autor: '''MPG'''
+Autor: '''M.P.B.'''

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (ang. rebinding)
-Działanie polegające na usunięciu dawnej okładki i oprawienie kodeks w nową oprawę. Zazwyczaj taką decyzję podejmowano w wyniku zniszczenia pierwotnej oprawy, ale niekiedy także przyczyną było np. dopasowanie oprawy do kolekcji lub nowej estetyki.
+Działanie polegające na usunięciu dawnej okładki i zaopatrzenie kodeksu w nową. Zazwyczaj taką decyzję podejmowano w wyniku zniszczenia pierwotnej okładki, ale niekiedy także przyczyną było np. dopasowanie okładki do kolekcji lub nowej estetyki.
 ==Historia==