Pies - Historia wersji

Urszula: /* Pies */ uzupełn. term. ang.

2022-01-08T17:22:20Z

‎Pies: uzupełn. term. ang.

Ela o 18:25, 14 lut 2021

2021-02-14T18:25:25Z

Vagnerus: Utworzono nową stronę "===Pies=== Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p...."

2021-02-11T19:55:08Z

Utworzono nową stronę "===Pies=== Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p...."

Nowa strona

===Pies===

Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p. lub wilka (biegnącego lub odpoczywającego) widnieją na czworobocznych tłokach romańskich. Na oprawach gotyckich ukazywany na tłokach jako samodzielny motyw, niekiedy zestawiany z motywem zwierzyny łownej i myśliwego (na osobnych tłokach). Jako p. gończy był popularnym elementem kompozycji z łowami na jelenia, dzika, zająca itp. (z myśliwym lub bez), widniejącymi na radełkach od 3-4 ćw. XV w. aż do 2 poł. XVII w. Dla renesansowych opraw bolońskich 1 poł. XVI w. typowy jest motyw profilowo ujętej głowy p. z rozwartymi szczękami i długim językiem. W późniejszych stuleciach rzadszy, zazwyczaj jak element heraldyczny.
==Zobacz też==

[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
[[Łowieckie motywy]] <br>
[[Zoomorficzne motywy]] <br>

==Grafika==

<gallery>
Plik:Pies, Tondel 2007, il. na s. 167.jpg | Wycisk tłoka gotyckiego z motywem psa, 2 poł. XV w., fot. wg: Tondel 2007
Plik:Pies, po prawej, jako element kompozycji radełkowej ze sceną łowów wśród arbor vitae, Kraków, ok. 1500, BWSD Włocławek, fot. A. W.jpg | Pies (po prawej stronie) jako element kompozycji radełkowej ze sceną łowów wśród arbor vitae, Kraków, ok. 1500, BWSD Włocławek, fot. A. Wagner
</gallery>

==Przypisy==

# Goldschmidt 1967, t. 2, tabl. XXXII;
# Schwenke, Schunke 1979, tabl. 143-147;
# Carvin 1988, nr kat./il. A.1803, AV.335, M.112;
# Hobson, Quaquarelli 1998, il. 9, 12, 17-18;
# Karpp-Jacottet, von Rabenau 2000, s. 13;
# Tondel 2007, il. na s. 167.
----
Autor: '''A.W.'''

← poprzednia wersja		Wersja z 18:25, 14 lut 2021
Linia 1:		Linia 1:
−	===Pies===	+	==Pies==

	Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p. lub wilka (biegnącego lub odpoczywającego) widnieją na czworobocznych tłokach romańskich. Na oprawach gotyckich ukazywany na tłokach jako samodzielny motyw, niekiedy zestawiany z motywem zwierzyny łownej i myśliwego (na osobnych tłokach). Jako p. gończy był popularnym elementem kompozycji z łowami na jelenia, dzika, zająca itp. (z myśliwym lub bez), widniejącymi na radełkach od 3-4 ćw. XV w. aż do 2 poł. XVII w. Dla renesansowych opraw bolońskich 1 poł. XVI w. typowy jest motyw profilowo ujętej głowy p. z rozwartymi szczękami i długim językiem. W późniejszych stuleciach rzadszy, zazwyczaj jak element heraldyczny.		Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p. lub wilka (biegnącego lub odpoczywającego) widnieją na czworobocznych tłokach romańskich. Na oprawach gotyckich ukazywany na tłokach jako samodzielny motyw, niekiedy zestawiany z motywem zwierzyny łownej i myśliwego (na osobnych tłokach). Jako p. gończy był popularnym elementem kompozycji z łowami na jelenia, dzika, zająca itp. (z myśliwym lub bez), widniejącymi na radełkach od 3-4 ćw. XV w. aż do 2 poł. XVII w. Dla renesansowych opraw bolońskich 1 poł. XVI w. typowy jest motyw profilowo ujętej głowy p. z rozwartymi szczękami i długim językiem. W późniejszych stuleciach rzadszy, zazwyczaj jak element heraldyczny.

← poprzednia wersja		Wersja z 17:22, 8 sty 2022
Linia 1:		Linia 1:
	==Pies==		==Pies==
		+	(ang. dog, hound)
		+
		+	Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p. lub wilka (biegnącego lub odpoczywającego) widnieją na czworobocznych tłokach romańskich. Na oprawach gotyckich ukazywany na tłokach jako samodzielny motyw, niekiedy zestawiany z motywem zwierzyny łownej i myśliwego (na osobnych tłokach). Jako p. gończy był popularnym elementem kompozycji z łowami na jelenia, dzika, zająca itp. (z myśliwym lub bez), widniejącymi na radełkach od 3-4 ćw. XV w. aż do 2 poł. XVII w. Dla renesansowych opraw bolońskich 1 poł. XVI w. typowy jest motyw profilowo ujętej głowy p. z rozwartymi szczękami i długim językiem. W późniejszych stuleciach rzadszy, zazwyczaj jak element heraldyczny.

−	Motyw o wieloznacznej symbolice religijnej i świeckiej. W zdobnictwie opraw najczęściej pojawiał się w średniowieczu. Trudne do identyfikacji motywy p. lub wilka (biegnącego lub odpoczywającego) widnieją na czworobocznych tłokach romańskich. Na oprawach gotyckich ukazywany na tłokach jako samodzielny motyw, niekiedy zestawiany z motywem zwierzyny łownej i myśliwego (na osobnych tłokach). Jako p. gończy był popularnym elementem kompozycji z łowami na jelenia, dzika, zająca itp. (z myśliwym lub bez), widniejącymi na radełkach od 3-4 ćw. XV w. aż do 2 poł. XVII w. Dla renesansowych opraw bolońskich 1 poł. XVI w. typowy jest motyw profilowo ujętej głowy p. z rozwartymi szczękami i długim językiem. W późniejszych stuleciach rzadszy, zazwyczaj jak element heraldyczny.
	==Zobacz też==		==Zobacz też==