Papiery reliefowe metaliczne - Historia wersji

Ela: /* Grafika */

2022-03-20T00:42:09Z

‎Grafika

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-20T00:29:41Z

‎Zobacz też

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-18T10:53:44Z

‎Zobacz też

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-18T09:49:36Z

‎Zobacz też

Ela o 09:40, 18 mar 2022

2022-03-18T09:40:34Z

Ela: /* Opis techniki */

2022-03-18T09:39:56Z

‎Opis techniki

Ela: /* Opis techniki */

2022-03-18T09:34:55Z

‎Opis techniki

Ela: /* Wymowa ideowa */

2022-03-18T09:30:39Z

‎Wymowa ideowa

Ela: /* Papiery reliefowe metaliczne */

2022-03-18T09:20:55Z

‎Papiery reliefowe metaliczne

Meg o 19:01, 20 lut 2022

2022-02-20T19:01:28Z

@@ Linia 48: / Linia 48: @@
 File:7 refmet.jpg|il. 7. Książka dla dzieci "The History of the Little Boy Found under a Haycock" wyd. w Londynie w wydawnictwie Newber'ego. Widok przedniej okładki.
 File:8 refmet.jpg|il. 8. Papier dekoracyjny reliefowy metaliczny brokatowy, obleczenie; użycie obleczenia w kolorze czerni związane jest z żałobnym charakterem utworu; Mathias Blanck, Strasburg, 1 poł. XVIII w. (fot. E. Siemieniako)
-File:9 refmet.jpg|il. 9. Papier dekoracyjny reliefowy metaliczny, brokatowy, obleczenie; użycie obleczenia w kolorze fioletu związane jest z żałobnym charakterem utworu; Michael Reimund, Augsburg. I poł. XVII w. (fot. E. Siemieniako)
+File:9 refmet.jpg|il. 9. Papier dekoracyjny reliefowy metaliczny, brokatowy, obleczenie; użycie obleczenia w kolorze fioletu związane jest z żałobnym charakterem utworu; Michael Reimund, Augsburg. I poł. XVIII w. (fot. E. Siemieniako)
 File:10 refmet.jpg|il. 10. Papier dekoracyjny, tzw. Bilderbogen przedstawiający egzotyczne zwierzęta, wykonany z użyciem srebrnego metalu na pomarańczowej podmalówce.
 File:11 refmet.jpg|il. 11. Papier dekoracyjny, tzw. Bilderbogen przedstawiający egzotyczne zwierzęta, wykonany z użyciem złotego metalu na niebieskim tle.

@@ Linia 35: / Linia 35: @@
 [[Papiery metaliczne]] <br>
 [[Papiery wytłaczane]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 33: / Linia 33: @@
 [[Indeks alfabetyczny]] <br>
 [[Papiery dekoracyjne]] <br>
-[[Papiery reliefowe ślepotłoczone]] <br>
+[[Papiery metaliczne]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 ==Zobacz też==
+[[Indeks alfabetyczny]] <br>
 [[Papiery dekoracyjne]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 Miedziane matryce używane do tłoczenia papieru były stosunkowo grube – miały około 6 mm grubości. Wzór wycinano w miedzi tak, jak w drzeworycie, ale jego krawędzie były zaokrąglane, aby pod naciskiem prasy nie przecięły papieru. Matryce były różnej wielkości, ale zazwyczaj ich rozmiar dopasowany był do stosowanych w Europie formatów papieru i wynosił 31 × 40 cm. Z powodu wysokich kosztów sporządzenia płyty miedziorytniczej, wypracowano tzw. „technikę puzzli”, tj. wytwarzaniu matryc z powtarzalnym wzorem, np. liści akantu i wycięciu w nich okrągłych, owalnych lub prostokątnych wnęk, w które można było wkładać wymienne elementy z różnymi wzorami, np. zwierząt, ptaków, amorków lub kwiatów. Oszczędność środków w wyniku użycia tej techniki wynosiła około 400% (il. 12). Zagruntowany i podkolorowany papier  był nawilżany, a na jego powierzchni kładziono cienkie płatki metalu, zazwyczaj miedzi lub cyny, rzadziej srebra, wyjątkowo złota. Płatki metalowe były niewielkie, zazwyczaj miały wymiar 8 × 10 cm lub 12,5 × 15 cm. Miedziana matryca przed wykonaniem tłoczenia była lekko podgrzewana. Tłoczenie wykonywano na prasie sztycharskiej pod równomiernym i silnym naciskiem. W miejscu nacisku matrycy płatek metalu przywierał do podłoża.
-===Ciekawostki===
 Papiery reliefowe metaliczne często są mylone z papierami drukowanymi farbami na bazie werniksu zawierającymi sproszkowany metal. Oba rodzaje papierów są bardzo podobne zarówno pod względem wyglądu techniki, jak i motywów dekoracyjnych. Tym, co je odróżnia jest technika wykonania, w tym sposób opracowania powierzchni. Papiery drukowane charakteryzują się gładką powierzchnią, zaś papiery wytłaczane mają powierzchnię reliefową.

@@ Linia 25: / Linia 25: @@
 Jako podłoża używano papieru pokrytego białkiem jaja lub skrobią, które sprawiało że płatki metalu przyczepiały się do podłoża. Początkowo używano papierów białych, później popularne stało się zamalowywanie podłoża na zielono oraz ozdabianie wzorzyste w technice klajstrowej, drukiem lub z użyciem szablonu. Popularnym, często stosowanym rodzajem tła był wzór składający się z sąsiadujących plam pięciu kolorów: oranżu, żółtego, jasnej zieleni, niebieskiego oraz karminowego. Plamy koloru nie zawsze odpowiadają wzorom reliefowym, ich ułożenie wydaje się przypadkowe, przy czym wiele wskazuje na to, że kompozycja kolorystyczna tła jest cechą typologiczną danego warsztatu.
-Miedziane matryce używane do tłoczenia papieru były stosunkowo grube – miały około 6 mm grubości. Wzór wycinano  w miedzi tak, jak w drzeworycie, ale jego krawędzie były zaokrąglane, aby pod naciskiem prasy nie przecięły papieru. Matryce były różnej wielkości, ale zazwyczaj ich rozmiar dopasowany był do stosowanych w Europie formatów papieru i wynosił 31 × 40 cm. Z powodu wysokich kosztów sporządzenia płyty miedziorytniczej, wypracowano tzw. „technikę puzzli”. Technika ta polegała na wytworzeniu matrycy z powtarzalnym wzorem, np. liści akantu i wycięciu w niej okrągłych, owalnych lub prostokątnych wnęk, w które można było wkładać wymienne elementy z różnymi wzorami, np. zwierząt, ptaków, amorków lub kwiatów. Oszczędność środków w wyniku użycia tej techniki wynosiła około 400% (il. 12). Zagruntowany i podkolorowany papier  był nawilżany, a na jego powierzchni kładziono cienkie płatki metalu, zazwyczaj miedzi lub cyny, rzadziej srebra, wyjątkowo złota. Płatki metalowe były niewielkie, zazwyczaj miały wymiar 8 × 10 cm lub 12,5 × 15 cm. Miedziana matryca przed wykonaniem tłoczenia była lekko podgrzewana. Prasa sztycharska pozwalała uzyskać bardzo równomierny i silny nacisk, dzięki któremu powstawało tłoczenie. W miejscu nacisku matrycy płatek metalu przywierał do podłoża. Po wyjęciu papieru z prasy nadmiar metalu, który nie przylegał do podłoża był omiatany pędzlem.
+Miedziane matryce używane do tłoczenia papieru były stosunkowo grube – miały około 6 mm grubości. Wzór wycinano w miedzi tak, jak w drzeworycie, ale jego krawędzie były zaokrąglane, aby pod naciskiem prasy nie przecięły papieru. Matryce były różnej wielkości, ale zazwyczaj ich rozmiar dopasowany był do stosowanych w Europie formatów papieru i wynosił 31 × 40 cm. Z powodu wysokich kosztów sporządzenia płyty miedziorytniczej, wypracowano tzw. „technikę puzzli”, tj. wytwarzaniu matryc z powtarzalnym wzorem, np. liści akantu i wycięciu w nich okrągłych, owalnych lub prostokątnych wnęk, w które można było wkładać wymienne elementy z różnymi wzorami, np. zwierząt, ptaków, amorków lub kwiatów. Oszczędność środków w wyniku użycia tej techniki wynosiła około 400% (il. 12). Zagruntowany i podkolorowany papier  był nawilżany, a na jego powierzchni kładziono cienkie płatki metalu, zazwyczaj miedzi lub cyny, rzadziej srebra, wyjątkowo złota. Płatki metalowe były niewielkie, zazwyczaj miały wymiar 8 × 10 cm lub 12,5 × 15 cm. Miedziana matryca przed wykonaniem tłoczenia była lekko podgrzewana. Tłoczenie wykonywano na prasie sztycharskiej pod równomiernym i silnym naciskiem. W miejscu nacisku matrycy płatek metalu przywierał do podłoża.
 ===Ciekawostki===

@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 ===Opis techniki===
-Jako podłoża używano papieru pokrytego białkiem jaja lub skrobią, które sprawiało że płatki metalu przyczepiały się do podłoża. Początkowo używano papierów białych, później popularne stało się zamalowywanie podłoża na zielono. Z czasem podkład, na które nanoszono złoty ornament ozdabiano wzorzyście w technice klajstrowej, techniką druku lub z użyciem szablonu. Popularnym, często stosowanym rodzajem tła był wzór składający się z sąsiadujących plam pięciu kolorów: pomarańczowego, żółtego, jasnej zieleni, niebieskiego oraz karminowego (il. 2 4). Plamy koloru nie zawsze pokrywają się z wzorem reliefowym, ich ułożenie wydaje się przypadkowe. W warsztatach wytwarzających dekoracyjne papiery używane były różne zestawy szablonów do zdobienia tła, a to samo ułożenie kolorów mogło być użyte jako tło różnych reliefowych ornamentów, przy czym wiele wskazuje na to, że kompozycja  kolorystyczna tła jest jest cechą typologiczną danego warsztatu.
+Jako podłoża używano papieru pokrytego białkiem jaja lub skrobią, które sprawiało że płatki metalu przyczepiały się do podłoża. Początkowo używano papierów białych, później popularne stało się zamalowywanie podłoża na zielono oraz ozdabianie wzorzyste w technice klajstrowej, drukiem lub z użyciem szablonu. Popularnym, często stosowanym rodzajem tła był wzór składający się z sąsiadujących plam pięciu kolorów: oranżu, żółtego, jasnej zieleni, niebieskiego oraz karminowego. Plamy koloru nie zawsze odpowiadają wzorom reliefowym, ich ułożenie wydaje się przypadkowe, przy czym wiele wskazuje na to, że kompozycja kolorystyczna tła jest cechą typologiczną danego warsztatu.
 Miedziane matryce używane do tłoczenia papieru były stosunkowo grube – miały około 6 mm grubości. Wzór wycinano  w miedzi tak, jak w drzeworycie, ale jego krawędzie były zaokrąglane, aby pod naciskiem prasy nie przecięły papieru. Matryce były różnej wielkości, ale zazwyczaj ich rozmiar dopasowany był do stosowanych w Europie formatów papieru i wynosił 31 × 40 cm. Z powodu wysokich kosztów sporządzenia płyty miedziorytniczej, wypracowano tzw. „technikę puzzli”. Technika ta polegała na wytworzeniu matrycy z powtarzalnym wzorem, np. liści akantu i wycięciu w niej okrągłych, owalnych lub prostokątnych wnęk, w które można było wkładać wymienne elementy z różnymi wzorami, np. zwierząt, ptaków, amorków lub kwiatów. Oszczędność środków w wyniku użycia tej techniki wynosiła około 400% (il. 12). Zagruntowany i podkolorowany papier  był nawilżany, a na jego powierzchni kładziono cienkie płatki metalu, zazwyczaj miedzi lub cyny, rzadziej srebra, wyjątkowo złota. Płatki metalowe były niewielkie, zazwyczaj miały wymiar 8 × 10 cm lub 12,5 × 15 cm. Miedziana matryca przed wykonaniem tłoczenia była lekko podgrzewana. Prasa sztycharska pozwalała uzyskać bardzo równomierny i silny nacisk, dzięki któremu powstawało tłoczenie. W miejscu nacisku matrycy płatek metalu przywierał do podłoża. Po wyjęciu papieru z prasy nadmiar metalu, który nie przylegał do podłoża był omiatany pędzlem.

@@ Linia 16: / Linia 16: @@
 ===Wymowa ideowa===
-Papiery reliefowe ze względu na duże możliwości uzyskania rozmaitych efektów, sa zróżnicowane ze względu na swoje zastosowanie, tym samym wymowę ideową. Pod tym względem można wyróżnić kilka rodzajów tych papierów:
+Ze względu na wymowę ideową oraz zastosowanie wśród papierów reliefowych metalicznych można wyróżnić:
-*   papier z dekoracją roślinną i wplecionymi w nią postaciami ludzi i zwierząt (bardzo popularny). Początkowo takie papiery służyły jako imitacja drogich tkanin, a następnie zaczęły być używane jako obwoluty lub obleczenia nut, dramatów, pamfletów, broszurek i książek dla dzieci (il. 3, 5, 7)
+*  papier z dekoracją roślinną i wplecionymi w nią postaciami ludzi i zwierząt; papiery takie były bardzo popularne, początkowo służyły jako imitacja drogich tkanin, później używane jako obwoluty lub obleczenia nut, dramatów, pamfletów, broszurek i książek dla dzieci (il. 3, 5, 7)
-* srebrzone na czarnym lub fioletowym podłożu, służyły do oprawiania mów pogrzebowych. Czarny kolor symbolizował śmierć i smutek, a srebro było symbolem vanitas (przemijania) – na początku połyskliwe i piękne, po jakimś czasie utleniało się i stawało szare (il. 8, 9).
+* papiery srebrzone na czarnym lub fioletowym tle, służyły do oprawiania mów pogrzebowych, czarny kolor symbolizował śmierć i smutek, a srebro było symbolem vanitas (przemijania) – na początku połyskliwe i piękne, po jakimś czasie utleniało się i ciemniało (il. 8, 9).
-* druki nazywane Bilderbogen, czyli obrazki z postaciami świętych, a także przedstawienia egzotycznych zwierząt, np. słoni, tygrysów (il. 10, 11). Te drugie powstawały dla dzieci, które chętnie wycinały z nich zwierzęta, dlatego do czasów współczesnych zachowało się bardzo niewiele całych arkuszy.
+* druki nazywane Bilderbogen, czyli obrazki z postaciami świętych, a także przedstawienia egzotycznych zwierząt, np. słoni, tygrysów (il. 10, 11); te drugie przeznaczone dla dzieci, które chętnie wycinały z nich zwierzęta, dlatego do czasów współczesnych zachowało się bardzo niewiele całych arkuszy.
-* charakter utylitarny – służył do nauki alfabetu oraz liczb (il. 6), tego rodzaju papier zazwyczaj umieszczano na specjalnej tabliczce.
+* papier o charakterze utylitarnym służył do nauki alfabetu oraz liczb (il. 6); tego rodzaju papier zazwyczaj umieszczano na specjalnej tabliczce.
 ===Opis techniki===

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (papiery brokatowe, augsburskie, augsburdzkie) (ang. gold embossed papers, brocade papers, Dutch gilt papers, Dutch flower papers, Augsburg embossed papers; niem. geprägtes Brokatpapier, Brokatpapier, Augsburger Papier; fr. papier doré gaufré; wł. carta dorata e goffrata)
-Papiery wytłaczane z jednoczesnym użyciu płatków metalu (mosiądzu, srebra, złota).
+Papiery wytłaczane reliefowo z jednoczesnym użyciem płatków metalu (mosiądzu, srebra, złota).
 ===Historia===