Palmetowy ornament - Historia wersji

Ela: /* Palmetowy ornament */

2022-02-11T11:12:47Z

‎Palmetowy ornament

Ela o 22:10, 18 lut 2021

2021-02-18T22:10:44Z

Urszula: /* Palmetowy ornament */ uzupełn. term. ang.

2021-02-18T19:35:52Z

‎Palmetowy ornament: uzupełn. term. ang.

Vagnerus: /* Palmetowy ornament */

2021-01-31T16:29:19Z

‎Palmetowy ornament

Vagnerus: /* Grafika */

2021-01-31T16:29:04Z

‎Grafika

Vagnerus o 16:28, 31 sty 2021

2021-01-31T16:28:20Z

Vagnerus o 16:22, 31 sty 2021

2021-01-31T16:22:44Z

Ela: Utworzono nową stronę "==Palmetowy ornament== (palmetowy fryz) (fr. frise de palmettes) ==Grafika== Plik:Palmetowy ornament 2.jpg Plik:Palmetowy ornament 1.jpg"

2021-01-17T20:30:37Z

Utworzono nową stronę "==Palmetowy ornament== (palmetowy fryz) (fr. frise de palmettes) ==Grafika== <gallery> Plik:Palmetowy ornament 2.jpg Plik:Palmetowy ornament 1.jpg"

Nowa strona

==Palmetowy ornament==
(palmetowy fryz) (fr. frise de palmettes)

==Grafika==
<gallery>
Plik:Palmetowy ornament 2.jpg
Plik:Palmetowy ornament 1.jpg

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Palmetowy ornament==
-(palmetowy fryz) (ang. palmette border; fr. frise de palmettes)
+(palmetowy fryz) (ang. palmette border; fr. frise de palmettes; niem. Palmettenfries)
 Ornament wywodzący się z antycznej sztuki greckiej (pierwotnie stosowany m.in. jako fryz architektoniczny), którego głównym elementem jest zmultiplikowana palmeta, często wzbogacona naprzemiennie dodatkowymi motywami i osadzona w wici roślinnej. Od niekiedy bardzo podobnego anthemionu różni się brakiem alternacji palmety i kwiatu lotosu bądź innego motywu, osadzonych na wspólnej (przeważnie wolutowej) podstawie. We wczesnym średniowieczu pojawiał się w obramieniach dekoracji złotniczej ksiąg liturgicznych. Na skórzanych oprawach romańskich 2 poł. XII- 1 poł. XIII w. stosowany w podobnych układach kompozycyjnych, złożonych ze zwielokrotnionych wycisków tłoków z motywem palmety. Rzadki na oprawach gotyckich (np. palmety na dziełach krakowskiego Introligatora Maria Hilf). W XVI-1 poł. XVII w. wyparty przez inne dekoracje, w tym rozmaite odmiany anthemionu, zaś w kręgu środkowoeuropejskim także ornament palmetowo-arkadkowy i palmetowo-wstęgowy. Popularność odzyskał na oprawach klasycystycznych i empirowych, na którym wkomponowywano go najczęściej w obramienia zwierciadeł (niekiedy obok anthemionu). Na przełomie XVIII i XIX w. p. o. w formie rozrzedzonych i naprzemiennych motywów palmety oraz prostej gałązki stał się jednym z wyróżników angielskich opraw w etruskim stylu. Przez cały XIX i pierwsze dekady XX w. trwała jego popularność na historyzujących oprawach. Cechy p. o. wykazuje charakterystyczna odmiana falowego ornamentu z palmetami w spiralnie zaginającej się wici roślinnej (spopularyzowana n pocz. XIX w. przez Jean-Claude Bozeriana i jego naśladowców).

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Palmetowy ornament==
-(także: palmetowy fryz)
+(palmetowy fryz) (ang. palmette border; fr. frise de palmettes)
-−
 (ang. palmette border; fr. frise de palmettes)
 Ornament wywodzący się z antycznej sztuki greckiej (pierwotnie stosowany m.in. jako fryz architektoniczny), którego głównym elementem jest zmultiplikowana palmeta, często wzbogacona naprzemiennie dodatkowymi motywami i osadzona w wici roślinnej. Od niekiedy bardzo podobnego anthemionu różni się brakiem alternacji palmety i kwiatu lotosu bądź innego motywu, osadzonych na wspólnej (przeważnie wolutowej) podstawie. We wczesnym średniowieczu pojawiał się w obramieniach dekoracji złotniczej ksiąg liturgicznych. Na skórzanych oprawach romańskich 2 poł. XII- 1 poł. XIII w. stosowany w podobnych układach kompozycyjnych, złożonych ze zwielokrotnionych wycisków tłoków z motywem palmety. Rzadki na oprawach gotyckich (np. palmety na dziełach krakowskiego Introligatora Maria Hilf). W XVI-1 poł. XVII w. wyparty przez inne dekoracje, w tym rozmaite odmiany anthemionu, zaś w kręgu środkowoeuropejskim także ornament palmetowo-arkadkowy i palmetowo-wstęgowy. Popularność odzyskał na oprawach klasycystycznych i empirowych, na którym wkomponowywano go najczęściej w obramienia zwierciadeł (niekiedy obok anthemionu). Na przełomie XVIII i XIX w. p. o. w formie rozrzedzonych i naprzemiennych motywów palmety oraz prostej gałązki stał się jednym z wyróżników angielskich opraw w etruskim stylu. Przez cały XIX i pierwsze dekady XX w. trwała jego popularność na historyzujących oprawach. Cechy p. o. wykazuje charakterystyczna odmiana falowego ornamentu z palmetami w spiralnie zaginającej się wici roślinnej (spopularyzowana n pocz. XIX w. przez Jean-Claude Bozeriana i jego naśladowców).

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (także: palmetowy fryz)
-(fr. frise de palmettes)
+(ang. palmette border; fr. frise de palmettes)
 Ornament wywodzący się z antycznej sztuki greckiej (pierwotnie stosowany m.in. jako fryz architektoniczny), którego głównym elementem jest zmultiplikowana palmeta, często wzbogacona naprzemiennie dodatkowymi motywami i osadzona w wici roślinnej. Od niekiedy bardzo podobnego anthemionu różni się brakiem alternacji palmety i kwiatu lotosu bądź innego motywu, osadzonych na wspólnej (przeważnie wolutowej) podstawie. We wczesnym średniowieczu pojawiał się w obramieniach dekoracji złotniczej ksiąg liturgicznych. Na skórzanych oprawach romańskich 2 poł. XII- 1 poł. XIII w. stosowany w podobnych układach kompozycyjnych, złożonych ze zwielokrotnionych wycisków tłoków z motywem palmety. Rzadki na oprawach gotyckich (np. palmety na dziełach krakowskiego Introligatora Maria Hilf). W XVI-1 poł. XVII w. wyparty przez inne dekoracje, w tym rozmaite odmiany anthemionu, zaś w kręgu środkowoeuropejskim także ornament palmetowo-arkadkowy i palmetowo-wstęgowy. Popularność odzyskał na oprawach klasycystycznych i empirowych, na którym wkomponowywano go najczęściej w obramienia zwierciadeł (niekiedy obok anthemionu). Na przełomie XVIII i XIX w. p. o. w formie rozrzedzonych i naprzemiennych motywów palmety oraz prostej gałązki stał się jednym z wyróżników angielskich opraw w etruskim stylu. Przez cały XIX i pierwsze dekady XX w. trwała jego popularność na historyzujących oprawach. Cechy p. o. wykazuje charakterystyczna odmiana falowego ornamentu z palmetami w spiralnie zaginającej się wici roślinnej (spopularyzowana n pocz. XIX w. przez Jean-Claude Bozeriana i jego naśladowców).

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 (fr. frise de palmettes)
-Ornament wywodzący się z antycznej sztuki greckiej (pierwotnie stosowany m.in. jako fryz architektoniczny), którego głównym elementem jest zmultiplikowana palmeta, często wzbogacona naprzemiennie dodatkowymi motywami i osadzona w wici roślinnej. Od niekiedy bardzo podobnego anthemionu różni się brakiem alternacji palmety i kwiatu lotosu bądź innego motywu, osadzonych na wspólnej (przeważnie wolutowej) podstawie. We wczesnym średniowieczu pojawiał się w obramieniach dekoracji złotniczej ksiąg liturgicznych. Na skórzanych oprawach romańskich 2 poł. XII- 1 poł. XIII w. stosowany w podobnych układach kompozycyjnych, złożonych ze zwielokrotnionych wycisków tłoków z motywem palmety. Rzadki na oprawach gotyckich (np. palmety na dziełach krakowskiego Introligatora Maria Hilf). W XVI-1 poł. XVII w. wyparty przez inne dekoracje, w tym rozmaite odmiany anthemionu, zaś w kręgu środkowoeuropejskim także ornament palmetowo-arkadkowy i palmetowo-wstęgowy. Popularność odzyskał na oprawach klasycystycznych i empirowych, na którym wkomponowywano go najczęściej w obramienia zwierciadeł (niekiedy obok anthemionu). Na przełomie XVIII i XIX w. p. o. w formie rozrzedzonych i naprzemiennych motywów palmety oraz prostej gałązki stał się jednym z wyróżników angielskich opraw w etruskim stylu. Przez cały XIX i pierwsze dekady XX w. trwała jego popularność na historyzujących oprawach. Cechy p. o. wykazuje charakterystyczna odmiana →falowego ornamentu z palmetami w spiralnie zaginającej się wici roślinnej (spopularyzowana n pocz. XIX w. przez Jean-Claude Bozeriana i jego naśladowców).
+Ornament wywodzący się z antycznej sztuki greckiej (pierwotnie stosowany m.in. jako fryz architektoniczny), którego głównym elementem jest zmultiplikowana palmeta, często wzbogacona naprzemiennie dodatkowymi motywami i osadzona w wici roślinnej. Od niekiedy bardzo podobnego anthemionu różni się brakiem alternacji palmety i kwiatu lotosu bądź innego motywu, osadzonych na wspólnej (przeważnie wolutowej) podstawie. We wczesnym średniowieczu pojawiał się w obramieniach dekoracji złotniczej ksiąg liturgicznych. Na skórzanych oprawach romańskich 2 poł. XII- 1 poł. XIII w. stosowany w podobnych układach kompozycyjnych, złożonych ze zwielokrotnionych wycisków tłoków z motywem palmety. Rzadki na oprawach gotyckich (np. palmety na dziełach krakowskiego Introligatora Maria Hilf). W XVI-1 poł. XVII w. wyparty przez inne dekoracje, w tym rozmaite odmiany anthemionu, zaś w kręgu środkowoeuropejskim także ornament palmetowo-arkadkowy i palmetowo-wstęgowy. Popularność odzyskał na oprawach klasycystycznych i empirowych, na którym wkomponowywano go najczęściej w obramienia zwierciadeł (niekiedy obok anthemionu). Na przełomie XVIII i XIX w. p. o. w formie rozrzedzonych i naprzemiennych motywów palmety oraz prostej gałązki stał się jednym z wyróżników angielskich opraw w etruskim stylu. Przez cały XIX i pierwsze dekady XX w. trwała jego popularność na historyzujących oprawach. Cechy p. o. wykazuje charakterystyczna odmiana falowego ornamentu z palmetami w spiralnie zaginającej się wici roślinnej (spopularyzowana n pocz. XIX w. przez Jean-Claude Bozeriana i jego naśladowców).
 ==Zobacz też==

@@ Linia 21: / Linia 21: @@
 <gallery>
 Plik:Palmeta1, oprawa romańska, Francja, XII w., Komornicki 1925, tabl. XIX.jpg | Ornament palmetowy utworzony z wycisków tłoków z motywem palmety, oprawa romańska, Francja, XII w., fot. wg: Birkenmajer 1925
-Plik:Palmetowy ornament 2.jpg
+Plik:Palmetowy ornament 2.jpg | Ornament palmetowy na oprawie empirowej, pocz. XIX w.
 Plik:Palmetowy ornament, BPP,.jpg | Ornament palmetowy na oprawie romantycznej, 1 poł. XIX w.
 </gallery>