Leporello - Historia wersji

Ela: /* Leporello */

2022-04-24T16:27:29Z

‎Leporello

Ela: /* Przypisy */

2021-09-01T20:03:08Z

‎Przypisy

Ela o 20:01, 1 wrz 2021

2021-09-01T20:01:34Z

Ela o 20:01, 1 wrz 2021

2021-09-01T20:01:10Z

Ela o 20:00, 1 wrz 2021

2021-09-01T20:00:16Z

Ela o 19:39, 1 wrz 2021

2021-09-01T19:39:31Z

Ela o 19:35, 1 wrz 2021

2021-09-01T19:35:39Z

Meg o 10:59, 23 mar 2021

2021-03-23T10:59:53Z

Meg o 10:15, 23 mar 2021

2021-03-23T10:15:05Z

Ela: /* Grafika */

2021-01-01T22:18:19Z

‎Grafika

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 * Do skrajnych kart leporella są przymocowane twarde okładziny, które nie są ze sobą połączone, ewentualnie mogą mieć tasiemki do związywania.
-Formę harmonijki mają książeczki dla małych dzieci. Są wykonane z tektur połączonych paskami płótna. Karty z nadrukiem są naklejone na tekturki. Książeczki harmonijkowe produkowane w zakładach poligraficznych są drukowane na oklejonej dwustronnie białej tekturze, która następnie podlega sfalcowaniu.
+Formę harmonijki mają książeczki dla małych dzieci. Są wykonane z tekturowych użytków z naklejonymi wydrukami, połączonych paskami płótna lub są drukowane na oklejonej dwustronnie białej tekturze/kartonie, która następnie podlega sfalcowaniu.
-−
 ==Zobacz też==

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 ==Przypisy==
-# Harmonijka, w: Encyklopedia wiedzy o książce, red. A. Birkenmajer, Wrocław 1971, szp. 859-860.
+# Encyklopedia wiedzy o książce, red. A. Birkenmajer, Wrocław 1971, szp. 859-860, (Harmonijka).
 # Keith Houston, Książka. Najpotężniejszy przedmiot naszych czasów zbadany od deski do deski, Kraków 2017, s. 301-307.
 ----
 Autor: '''E.P., M.P.B'''

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 (harmonijka, zygzak, parawanik)
-(ang. leporello binding, concertina structure book, accordion book. fr. reliure leporello)
+==Leporello==
 Książka napisana lub wydrukowana w kolumnach umieszczonych obok siebie na długim pasie papieru. Po sfalcowaniu równoległym przyjmuje kształt harmonijki. Forma książki znana w kulturach wschodnich (hinduskiej, chińskiej, japońskiej, arabskiej). W kulturze europejskiej wykorzystywana dla publikacji okazjonalnych, pamiątkowych. W XIX w pojawiła się się teoria, że leporello było formą pośrednią pomiędzy zwojem a kodeksem. Formę leporello przybierały także książki we wcześniejszej formie zwoju. Było to być może wynikiem chęci nadania im poręczniejszej formy. Składano zatem zwoje w harmonijkę tworząc na przemian łamy wypukłe i wklęsłe. Tak składane były zwoje w Chinach i Japonii (orihon). Niektórzy badacze (m.in. Cyril Davenport) są skłonni uznać zwój za równoprawną formę książki wraz ze zwojem i kodeksem.

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (ang. leporello binding, concertina structure book, accordion book. fr. reliure leporello)
-Książka napisana lub wydrukowana w kolumnach umieszczonych obok siebie na długim pasie papieru. Po sfalcowaniu równoległym przyjmuje kształt harmonijki. Forma książki znana w kulturach wschodnich (hinduskiej, chińskiej, japońskiej, arabskiej). W kulturze europejskiej wykorzystywana dla publikacji okazjonalnych, pamiątkowych. W XIX w pojawiła się się teoria, że leporello było formą pośrednią pomiędzy zwojem a kodeksem. Formę leporello przybierały także książki we wcześniejszej formie zwoju. Było to być może wynikiem chęci nadania im poręczniejszej formy. Składano zatem zwoje w harmonijkę tworząc na przemian łamy wypukłe i wklęsłe. Tak składane były zwoje w Chinach i Japonii (orihon). Niektórzy badacze (m.in. Cyril Davenport) są skłonni uznać zwój za równoprawną formę książki z zwojem i kodeksem.
+Książka napisana lub wydrukowana w kolumnach umieszczonych obok siebie na długim pasie papieru. Po sfalcowaniu równoległym przyjmuje kształt harmonijki. Forma książki znana w kulturach wschodnich (hinduskiej, chińskiej, japońskiej, arabskiej). W kulturze europejskiej wykorzystywana dla publikacji okazjonalnych, pamiątkowych. W XIX w pojawiła się się teoria, że leporello było formą pośrednią pomiędzy zwojem a kodeksem. Formę leporello przybierały także książki we wcześniejszej formie zwoju. Było to być może wynikiem chęci nadania im poręczniejszej formy. Składano zatem zwoje w harmonijkę tworząc na przemian łamy wypukłe i wklęsłe. Tak składane były zwoje w Chinach i Japonii (orihon). Niektórzy badacze (m.in. Cyril Davenport) są skłonni uznać zwój za równoprawną formę książki wraz ze zwojem i kodeksem.
 Współcześnie formę harmonijki przyjmują publikacje ikonograficzne: zestawy pocztówek, albumiki z widokami oraz dokumenty życia społecznego: foldery, programy, rozkłady jazdy i in. Tego typu dokumenty często nie posiadają żadnej oprawy lub też mają jedną z następujących typów oprawy:

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (ang. leporello binding, concertina structure book, accordion book. fr. reliure leporello)
-Książka napisana lub wydrukowana w kolumnach umieszczonych obok siebie na długim pasie papieru. Po sfalcowaniu równoległym przyjmuje kształt harmonijki. Forma książki znana w kulturach wschodnich (hinduskiej, chińskiej, japońskiej, arabskiej). W kulturze europejskiej wykorzystywana dla publikacji okazjonalnych, pamiątkowych. W XIX w pojawiła się się teoria, że leporello jest formą pośrednią pomiędzy zwojem a kodeksem. Formę leporello przybierały także książki we wcześniejszej formie zwoju. Było to być może wynikiem chęci nadania im poręczniejszej formy. Składano zatem zwoje w harmonijkę tworząc na przemian łamy wypukłe i wklęsłe. Tak składane były zwoje w Chinach i Japonii (orihon). Niektórzy badacze (m.in. Cyril Davenport) są skłonni uznać zwój za równoprawną formę książki z zwojem i kodeksem.
+Książka napisana lub wydrukowana w kolumnach umieszczonych obok siebie na długim pasie papieru. Po sfalcowaniu równoległym przyjmuje kształt harmonijki. Forma książki znana w kulturach wschodnich (hinduskiej, chińskiej, japońskiej, arabskiej). W kulturze europejskiej wykorzystywana dla publikacji okazjonalnych, pamiątkowych. W XIX w pojawiła się się teoria, że leporello było formą pośrednią pomiędzy zwojem a kodeksem. Formę leporello przybierały także książki we wcześniejszej formie zwoju. Było to być może wynikiem chęci nadania im poręczniejszej formy. Składano zatem zwoje w harmonijkę tworząc na przemian łamy wypukłe i wklęsłe. Tak składane były zwoje w Chinach i Japonii (orihon). Niektórzy badacze (m.in. Cyril Davenport) są skłonni uznać zwój za równoprawną formę książki z zwojem i kodeksem.
 Współcześnie formę harmonijki przyjmują publikacje ikonograficzne: zestawy pocztówek, albumiki z widokami oraz dokumenty życia społecznego: foldery, programy, rozkłady jazdy i in. Tego typu dokumenty często nie posiadają żadnej oprawy lub też mają jedną z następujących typów oprawy:

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 * Harmonijka jest owijana kartonową obwolutą, która jest wykonana z tego samego użytku.
 * Harmonijka jest przymocowana do okładki. Może być nią okładka broszurowa, oprawa twarda lub oprawa w formie pudełka
-* Do skrajnych kart leporella są przymocowane twarde okładki, nie są ze sobą połączone, ewentualnie mogą mieć tasiemki do związywania.
+* Do skrajnych kart leporella są przymocowane twarde okładziny, które nie są ze sobą połączone, ewentualnie mogą mieć tasiemki do związywania.
 Formę harmonijki mają książeczki dla małych dzieci. Są wykonane z tektur połączonych paskami płótna. Karty z nadrukiem są naklejone na tekturki. Książeczki harmonijkowe produkowane w zakładach poligraficznych są drukowane na oklejonej dwustronnie białej tekturze, która następnie podlega sfalcowaniu.
@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 ----
-Autor: '''E.P., MPB'''
+Autor: '''E.P., M.P.B'''

← poprzednia wersja		Wersja z 10:15, 23 mar 2021
Linia 9:		Linia 9:

	Formę harmonijki mają książeczki dla małych dzieci. Są wykonane z tektur połączonych paskami płótna. Karty z nadrukiem są naklejone na tekturki. Książeczki harmonijkowe produkowane w zakładach poligraficznych są drukowane na oklejonej dwustronnie białej tekturze, która następnie podlega sfalcowaniu.		Formę harmonijki mają książeczki dla małych dzieci. Są wykonane z tektur połączonych paskami płótna. Karty z nadrukiem są naklejone na tekturki. Książeczki harmonijkowe produkowane w zakładach poligraficznych są drukowane na oklejonej dwustronnie białej tekturze, która następnie podlega sfalcowaniu.
		+	Uważa się także, że jest to forma pośrednia pomiędzy zwojem a kodeksem. Formę leporello przybierały także książki we wcześniejszej formie zwoju. Tak składane były zwoje w Chinach i Japonii (orihon).

	==Zobacz też==		==Zobacz też==

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 <gallery>
 File:9629.JPG|Harmonijka z obwolutą
 </gallery>