Gloria promienista - Historia wersji

Vagnerus: /* Przypisy */

2021-10-01T19:48:32Z

‎Przypisy

Vagnerus: /* Gloria promienista */

2021-10-01T19:47:52Z

‎Gloria promienista

Ela o 18:38, 8 cze 2021

2021-06-08T18:38:09Z

Vagnerus: /* Zobacz też */

2021-01-10T17:32:32Z

‎Zobacz też

Vagnerus: Utworzono nową stronę "===Gloria promienista=== (fr. gloire radieuse) Okrągły lub owalny otok wizerunku Chrystusa, Matki Boskiej Apokaliptycznej, chrystogramu, sceny Ukrzyżowania lub inneg..."

2021-01-10T17:32:18Z

Utworzono nową stronę "===Gloria promienista=== (fr. gloire radieuse) Okrągły lub owalny otok wizerunku Chrystusa, Matki Boskiej Apokaliptycznej, chrystogramu, sceny Ukrzyżowania lub inneg..."

Nowa strona

===Gloria promienista===
(fr. gloire radieuse)

Okrągły lub owalny otok wizerunku Chrystusa, Matki Boskiej Apokaliptycznej, chrystogramu, sceny Ukrzyżowania lub innego motywu religijnego, z rozchodzącymi się dookoła promieniami o długim i prostym bądź falującym kształcie; często obie formy promieni występują naprzemiennie w jednej g. p. W zdobnictwie introligatorskim popularna od XV w.; wówczas też wypracowano techniczną formułę łączenia wycisku tłoka z chrystogramem IHS (przeważnie w okrągłym pierścieniu stylizowanym na hostię), ze skupionymi dokoła promieniami, wielokrotnie wyciskanymi z tłoka. W introligatorstwie polskim, zwłaszcza krakowskim, formuła ta przetrwała przynajmniej do l. 20.-30. XVI w. (m.in. liczne oprawy Stanisława z Białej i introligatorów z jego kręgu). W 1 poł. XVI w. zaczęła być ona wypierana przez kompletne i nierzadko artystycznie wysmakowane przedstawienia g. p., wycinane w klocku drewnianym lub tłoku mosiężnym; w dziełach tych otacza ona chrystogram bądź wizerunki świętych postaci, nierzadko występując z renesansowymi elementami, jak wieniec laurowy (stosunkowo liczne przykłady z Krakowa, w mniejszym stopniu z innych miast polskich i litewskich). Wraz z nadejściem kontrreformacji upowszechniły się w introligatorstwie kręgu katolickiego przedstawienia chrystogramu w g. p., jako godła jezuitów (w funkcji znaku własnościowego) tudzież manifestacji pobożności właściciela księgi; sporą popularność zyskały wówczas także owalne medaliony z Matką Boską Apokaliptyczną w g. p. zamkniętej w owalnym medalionie bądź bez niego; szczególnie efektowne formy g. p. przybierała na barokowych oprawach złotniczych. Jako motyw towarzyszący motywom religijnym przetrwała kolejne wieki, głównie na oprawach ksiąg liturgicznych i dewocyjnych.

==Zobacz też==

[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
[[Chrystogram]] <br>
[[Jezus Chrystus]] <br>
[[Promień]]
[[Słońce]] <br>

==Grafika==

<gallery>

Plik:Ihs 1.jpg | Chrystogram w glorii promienistej na oprawie późnogotyckiej, Polska, pocz. XVI w.
Plik:Ihs 4.jpg | Chrystogram w glorii promienistej na oprawie barokowej, Polska, 1 poł. XVII w.
Plik:Maryja 3.jpg | Wizerunek Maryi z Dzieciątkiem w glorii promienistej, medalion owalny na oprawie polskiej z 2 poł. XVI. w.
Plik:Gloria 1b.jpg | Gloria promienista na oprawie rokokowej, Wilno, po 1741 r.

</gallery>

==Przypisy==

----
Autor: '''A.W.'''

← poprzednia wersja		Wersja z 18:38, 8 cze 2021
Linia 1:		Linia 1:
−	===Gloria promienista===	+	==Gloria promienista==
	(fr. gloire radieuse)		(fr. gloire radieuse)

@@ Linia 25: / Linia 25: @@
 ==Przypisy==
+# Laucevičius 1976, il. na okł., 16, 242-253 i in.;
 ----
 Autor: '''A.W.'''

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (fr. gloire radieuse)
-Okrągły lub owalny otok wizerunku Chrystusa, Matki Boskiej Apokaliptycznej, chrystogramu, sceny Ukrzyżowania lub innego motywu religijnego, z rozchodzącymi się dookoła promieniami o długim i prostym bądź falującym kształcie; często obie formy promieni występują naprzemiennie w jednej g. p. W zdobnictwie introligatorskim popularna od XV w.; wówczas też wypracowano techniczną formułę łączenia wycisku tłoka z chrystogramem IHS (przeważnie w okrągłym pierścieniu stylizowanym na hostię), ze skupionymi dokoła promieniami, wielokrotnie wyciskanymi z tłoka. W introligatorstwie polskim, zwłaszcza krakowskim, formuła ta przetrwała przynajmniej do l. 20.-30. XVI w. (m.in. liczne oprawy Stanisława z Białej i introligatorów z jego kręgu). W 1 poł. XVI w. zaczęła być ona wypierana przez kompletne i nierzadko artystycznie wysmakowane przedstawienia g. p., wycinane w klocku drewnianym lub tłoku mosiężnym; w dziełach tych otacza ona chrystogram bądź wizerunki świętych postaci, nierzadko występując z renesansowymi elementami, jak wieniec laurowy (stosunkowo liczne przykłady z Krakowa, w mniejszym stopniu z innych miast polskich i litewskich). Wraz z nadejściem kontrreformacji upowszechniły się w introligatorstwie kręgu katolickiego przedstawienia chrystogramu w g. p., jako godła jezuitów (w funkcji znaku własnościowego) tudzież manifestacji pobożności właściciela księgi; sporą popularność zyskały wówczas także owalne medaliony z Matką Boską Apokaliptyczną w g. p. zamkniętej w owalnym medalionie bądź bez niego; szczególnie efektowne formy g. p. przybierała na barokowych oprawach złotniczych. Jako motyw towarzyszący motywom religijnym przetrwała kolejne wieki, głównie na oprawach ksiąg liturgicznych i dewocyjnych.
+Okrągły lub owalny otok wizerunku Chrystusa, Matki Boskiej Apokaliptycznej, chrystogramu, sceny Ukrzyżowania lub innego motywu religijnego, z rozchodzącymi się dookoła promieniami o długim i prostym bądź falującym kształcie; często obie formy promieni występują naprzemiennie w jednej g. p. W zdobnictwie introligatorskim popularna od XV w.; wówczas też wypracowano techniczną formułę łączenia wycisku tłoka z chrystogramem IHS (przeważnie w okrągłym pierścieniu stylizowanym na hostię), ze skupionymi dokoła motywami promienia, wielokrotnie wyciskanymi z tłoka. W introligatorstwie polskim, zwłaszcza krakowskim, formuła ta przetrwała przynajmniej do l. 20.-30. XVI w. (m.in. liczne oprawy Stanisława z Białej i introligatorów z jego kręgu). W 1 poł. XVI w. zaczęła być ona wypierana przez kompletne i nierzadko artystycznie wysmakowane przedstawienia g. p., wycinane w klocku drewnianym lub tłoku mosiężnym; w dziełach tych otacza ona chrystogram bądź wizerunki świętych postaci, nierzadko występując z renesansowymi elementami, jak wieniec laurowy (stosunkowo liczne przykłady z Krakowa, w mniejszym stopniu z innych miast polskich i litewskich). Wraz z nadejściem kontrreformacji upowszechniły się w introligatorstwie kręgu katolickiego przedstawienia chrystogramu w g. p., jako godła jezuitów (w funkcji znaku własnościowego) tudzież manifestacji pobożności właściciela księgi; sporą popularność zyskały wówczas także owalne medaliony z Matką Boską Apokaliptyczną w g. p. zamkniętej w owalnym medalionie bądź bez niego; szczególnie efektowne formy g. p. przybierała na barokowych oprawach złotniczych. Jako motyw towarzyszący motywom religijnym przetrwała kolejne wieki, głównie na oprawach ksiąg liturgicznych i dewocyjnych.
-−
 ==Zobacz też==

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 [[Chrystogram]] <br>
 [[Jezus Chrystus]] <br>
-[[Promień]]
+[[Promień]] <br>
 [[Słońce]] <br>