Format papieru - Historia wersji

Ela: /* Przypisy */

2022-04-24T10:50:32Z

‎Przypisy

Ela: /* Współczesne formaty papieru */

2022-04-24T10:46:10Z

‎Współczesne formaty papieru

Ela: /* Przypisy */

2022-04-04T08:05:55Z

‎Przypisy

Ela: /* Formaty papieru czerpanego */

2022-02-21T22:54:09Z

‎Formaty papieru czerpanego

Meg: /* Współczesne formaty papieru */

2022-02-16T16:20:35Z

‎Współczesne formaty papieru

Meg: /* Formaty papieru czerpanego */

2022-02-16T16:10:45Z

‎Formaty papieru czerpanego

Podgląd zmian

Meg: /* Przypisy */

2021-09-21T18:38:21Z

‎Przypisy

Ela: /* Zobacz też */

2021-08-20T16:55:29Z

‎Zobacz też

Ela: /* Format papieru */

2021-08-20T16:51:42Z

‎Format papieru

Ela: /* Formaty papieru czerpanego */

2020-09-08T23:30:35Z

‎Formaty papieru czerpanego

@@ Linia 228: / Linia 228: @@
 # Moessner G., Buchbinder ABC, Bergisch Gladbach 1981, s. 84.
 # Format arkusza, w: Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Format_arkusza
 ----
 Autor: '''M.P.B., E.P.'''

@@ Linia 163: / Linia 163: @@
 ===Współczesne formaty papieru===
+Podstawą współczesnego europejskiego systemu miar papieru są obserwacje XVIII-wiecznego fizyka Georga Lichtenberga, który dostrzegł prawidłowość, iż arkusz o proporcjach brzegów 1:√2 daje, po złamaniu na pół, tę samą proporcję długości boków w każdym każdym kolejnym stopniu. Prawidłowość tę wykorzystał rząd francuski wprowadzając w 1798 r. system metryczny wielkości papieru: punktem wyjścia był arkusz ''grand registre'' o wymiarach 42 x 59 cm. System ten nie przyjął się, ale został zaadaptowany przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny w stworzonej w 1922 r. normie DIN 476, a ta z kolei była podstawą międzynarodowej normy ISO 216 oraz zgodnej z nią polskiej normy PN-EN ISO 216:2009. Norma ISO 216 definiuje dwa szeregi formatów: A i B. Punktem wyjścia dla formatu A jest powierzchnia arkusza A0 wynosząca 1 m². Wielkość formatu B wychodzi od długości boków: długość krótszego boku w formacie B0 wynosi 1 m. Zarówno w formacie A jak i B proporcja boków wynosi 1:√2, tj. 1 : 1,414 (z zaokrągleniem do pełnych milimetrów). Dodatkowo istnieje format C, odnoszący się głównie do rozmiarów kopert:
-Obowiązująca w Polsce norma arkuszy papieru PN-EN ISO 216:2009 jest zgodna z międzynarodową normą ISO 216. Jej źródłem była niemiecka norma DIN 476 stworzona przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny w 1922 r. Norma ISO 216 definiuje dwa szeregi formatów: A i B. Punktem wyjścia dla formatu A jest powierzchnia arkusza A0 wynosząca 1 m². Wielkość formatu B wychodzi od długości boków: długość krótszego boku w formacie B0 wynosi 1 m. Zarówno w formacie A jak i B proporcja boków wynosi 1:√2, tj. 1 : 1,414 (z zaokrągleniem do pełnych milimetrów), co daje, po złamaniu na pół, tę samą proporcję długości boków w każdym każdym kolejnym formacie.
-−
 Dodatkowo istnieje format C, odnoszący się głównie do rozmiarów kopert:
 {| class="wikitable"

@@ Linia 230: / Linia 230: @@
 # Encyklopedia wiedzy o książce [red. Birkenmajer A., Kocowski B., Trzynadlowski J.], Wrocław, Warszawa, Kraków, 1971, szp. 724-726.
 # Moessner G., Buchbinder ABC, Bergisch Gladbach 1981, s. 84.
+# Format arkusza, w: Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Format_arkusza
 ----
 Autor: '''M.P.B., E.P.'''

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 Ograniczenie wielkości arkuszy papierów europejskich łączyło się z ręczną techniką czerpania papieru na sicie z ramą. Proporcje brzegów arkusza zwykle zbliżone były do złotej proporcji, wyrażały się stosunkiem 8:5 (1,618:1).
-Formaty papierów z biegiem czasu i w zależności od miejsca produkcji, zmieniały nazwy i wykazywały odchylenia wymiarów od przyjętych formatów. Najstarsze przekazy pochodzą z XIV-wiecznej Bolonii i wymieniają następujące formaty:
+Formaty papierów z biegiem czasu i w zależności od miejsca produkcji zmieniały nazwy, nadto formaty o tej samej nazwie wykazywały odchylenia wymiarów. Najstarsze przekazy pochodzą z XIV-wiecznej Bolonii i wymieniają następujące formaty:
 * imperial (cesarski) – największy format, o wym.: 740 x 500 [mm]
 * reale (królewski), o wym.: 615 x 445 [mm];

@@ Linia 164: / Linia 164: @@
 ===Współczesne formaty papieru===
-Obowiązująca w Polsce norma arkuszy papieru PN-EN ISO 216:2009 jest zgodna z międzynarodową normą ISO 216. Jej źródłem była niemiecka norma DIN 476 stworzona przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny w 1922 r. Norma ISO 216 definiuje dwa szeregi formatów: A i B. Punktem wyjścia dla formatu A jest powierzchnia arkusza A0 wynosząca 1 m². Wielkość formatu B wychodzi od długości boków: długość krótszego boku w formacie B0 wynosi 1 m. Zarówno w formacie A jak i B proporcja boków wynosi 1:√2 (z zaokrągleniem do pełnych milimetrów), co daje, po złamaniu na pół, tę samą proporcję długości boków w każdym każdym kolejnym formacie.
+Obowiązująca w Polsce norma arkuszy papieru PN-EN ISO 216:2009 jest zgodna z międzynarodową normą ISO 216. Jej źródłem była niemiecka norma DIN 476 stworzona przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny w 1922 r. Norma ISO 216 definiuje dwa szeregi formatów: A i B. Punktem wyjścia dla formatu A jest powierzchnia arkusza A0 wynosząca 1 m². Wielkość formatu B wychodzi od długości boków: długość krótszego boku w formacie B0 wynosi 1 m. Zarówno w formacie A jak i B proporcja boków wynosi 1:√2, tj. 1 : 1,414 (z zaokrągleniem do pełnych milimetrów), co daje, po złamaniu na pół, tę samą proporcję długości boków w każdym każdym kolejnym formacie.
-Dodatkowo istnieje format C, odnoszący się głównie do rozmiarów kopert.
+Dodatkowo istnieje format C, odnoszący się głównie do rozmiarów kopert:
 {| class="wikitable"
@@ Linia 176: / Linia 176: @@
 |-
 | 0
-| 841×1189
+| 841×1189 [mm]
-| 1000×1414
+| 1000×1414 [mm]
-| 917×1297
+| 917×1297 [mm]
 |-
 | 1
-| 594×841
+| 594×841 [mm]
-| 707×1000
+| 707×1000 [mm]
-| 648×917
+| 648×917 [mm]
 |-
 | 2
-| 420×594
+| 420×594 [mm]
-| 500×707
+| 500×707 [mm]
-| 458×648
+| 458×648 [mm]
 |-
 | 3
-| 297×420
+| 297×420 [mm]
-| 353×500
+| 353×500 [mm]
-| 324×458
+| 324×458 [mm]
 |-
 | 4
-| 210×297
+| 210×297 [mm]
-| 250×353
+| 250×353 [mm]
-| 229×324
+| 229×324 [mm]
 |-
 | 5
-| 148×210
+| 148×210 [mm]
-| 176×250
+| 176×250 [mm]
-| 162×229
+| 162×229 [mm]
 |-
 | 6
-| 105×148
+| 105×148 [mm]
-| 125×176
+| 125×176 [mm]
-| 114×162
+| 114×162 [mm]
 |}

@@ Linia 216: / Linia 216: @@
 [[Format biblioteczny]] <br>
 [[Format bibliograficzny]] <br>
 [[Format specjalny]] <br>

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 ===Formaty papieru czerpanego===
 Ograniczenie wielkości arkuszy papierów europejskich łączyło się z ręczną techniką czerpania papieru na sicie z ramą. Proporcje brzegów arkusza zwykle zbliżone były do złotej proporcji, wyrażały się stosunkiem 8:5 (1,618:1).
 W różnych krajach stosowano różne nazwy i formaty papieru:
@@ Linia 151: / Linia 157: @@
 |}
 W Polsce w XV wieku, wraz z założeniem rodzimych papierni, pojawiły się dwa główne formaty arkuszy:

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 W różnych krajach stosowano różne nazwy i formaty papieru:
 {|
@@ Linia 43: / Linia 42: @@
 | 39,6 x 32,1
 |}
 {|
@@ Linia 87: / Linia 85: @@
 | 40 x 30
 |}
-−
-−
 {|
 |+ Holandia
@@ Linia 120: / Linia 117: @@
 |}
 {|
 |+ Niemcy
@@ Linia 155: / Linia 151: @@
 |}
 Formaty papierów z biegiem czasu i w zależności od miejsca produkcji, zmieniały nazwy i wykazywały odchylenia wymiarów. Najstarsze przekazy pochodzą z XIV-wiecznej Bolonii i wymieniają następujące formaty:
 * imperial (cesarski) – największy format, o wym.: 740 x 500 mm