Fałszowanie opraw - Historia wersji

Ela: /* Historia */

2022-02-21T21:59:01Z

‎Historia

Ela: /* Historia */

2022-02-21T21:58:12Z

‎Historia

Ela: /* Fałszowanie opraw */

2022-02-21T21:56:42Z

‎Fałszowanie opraw

Ela: /* Rodzaje fałszerstw */

2022-02-21T21:56:11Z

‎Rodzaje fałszerstw

Ela: /* Kopia */

2022-02-21T21:53:40Z

‎Kopia

Ela: /* Zobacz też */

2022-02-21T21:31:51Z

‎Zobacz też

Meg: /* Przypisy */

2021-09-18T14:09:12Z

‎Przypisy

Vagnerus: /* Zobacz też */

2021-08-20T22:31:19Z

‎Zobacz też

Ela o 11:23, 20 sie 2021

2021-08-20T11:23:42Z

Ela: /* Przypisy */

2021-08-20T11:23:16Z

‎Przypisy

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 W polskich realiach zjawisko fałszowania opraw nasiliło się ostatnimi laty. Objawia się ono zarówno indywidualnymi ofertami sprzedaży falsyfikatów dla bibliotek instytucjonalnych, jak też wystawianiem imitacji na publicznych aukcjach. Wśród zarejestrowanych fałszerstw tego rodzaju wyróżniają się:
 * polonika o wysokiej wartości historycznej (zazwyczaj uszkodzone - z brakującymi kartami, które zrekonstruowano lub skopiowano) w oprawach z fałszywymi dekoracjami radełkowymi, w rzeczywistości wyciśniętymi z matryc;
-* silnie uszkodzone druki, poddane kompleksowej konserwacji bloku i zaopatrzone w oprawę z epoki, zdjętą w tym celu z innego - mniej wartościowego - woluminu.
+* silnie uszkodzone druki, poddane kompleksowej konserwacji bloku i zaopatrzone w oprawę z epoki, zdjętą w tym celu z innego - mniej wartościowego - woluminu (remboîtage).
 ==Rodzaje fałszerstw==

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 Rozwój rynku antykwarskiego oraz bibliofilstwa w II poł. XIX w., wzrost cen na stare druki zachowane w oryginalnych artystycznych oprawach wpłynęły na rozwój zjawiska fałszowania opraw. Wysokie ceny płacone za oprawy sławnych bibliofilów (Jeana Groliera, Thomasa Mahieu, Alexandra Farnese, Matthiasa Korwina) kusiły nieuczciwych handlarzy i introligatorów (Louis Hague w Wlk. Brytanii i we Francji, Vittorio Villa we Włoszech) do tworzenia falsyfikatów. Falsyfikaty były następnie oferowane bibliotekom i muzeom jako oryginały. Dopiero bibliotekarz włoski G. Fumagalli odkrył fałszerstwa bolończyków i w 1902 opublikował wzory fałszywych tłoków. Następnie G.D. Hobson podał charakterystyczne cechy fałszowanych opraw "Canevari" i zreprodukował fałszywe oprawy Groliera.
-W polskich realiach zjawisko fałszowania opraw nasiliło się ostatnimi laty. Objawia się ono zarówno indywidualnymi ofertami sprzedaży falsyfikatów dla bibliotek instytucjonalnych, jak też wystawianiem sfałszowanych ksiąg na publicznych aukcjach. Wśród zarejestrowanych fałszerstw tego rodzaju wyróżniają się:
+W polskich realiach zjawisko fałszowania opraw nasiliło się ostatnimi laty. Objawia się ono zarówno indywidualnymi ofertami sprzedaży falsyfikatów dla bibliotek instytucjonalnych, jak też wystawianiem imitacji na publicznych aukcjach. Wśród zarejestrowanych fałszerstw tego rodzaju wyróżniają się:
 * polonika o wysokiej wartości historycznej (zazwyczaj uszkodzone - z brakującymi kartami, które zrekonstruowano lub skopiowano) w oprawach z fałszywymi dekoracjami radełkowymi, w rzeczywistości wyciśniętymi z matryc;
 * silnie uszkodzone druki, poddane kompleksowej konserwacji bloku i zaopatrzone w oprawę z epoki, zdjętą w tym celu z innego - mniej wartościowego - woluminu.

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 * imitacja
 * naśladownictwo
-* kopia.
+* faksymile.
 ==Historia==

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 Naśladownictwo było bardzo popularne od końca XIX i przez cały XX wiek.
-===Kopia===
+===Faksymile===
-Wykonywanie przez introligatorów (a także konserwatorów) kopii (faksymili) dawnych opraw. Celem nie jest chęć fałszerstwa, ale intencja ochrony oryginału przed zniszczeniem, albo rozpowszechnienie cennego dzieła. Kopie bywają wykonywane dla zastąpienia opraw zniszczonych, często są wykonywane na zlecenie muzeów, bibliotek, archiwów. Dla wydawnictw faksymilowych wykonywane są wieloegzemplarzowe serie opraw, odwzorowujących wygląd oryginału.
+Wykonywanie przez introligatorów (a także konserwatorów) kopii dawnych opraw. Celem nie jest chęć fałszerstwa, ale intencja ochrony oryginału przed zniszczeniem, albo rozpowszechnienie cennego dzieła. Kopie bywają wykonywane dla zastąpienia opraw zniszczonych, często są wykonywane na zlecenie muzeów, bibliotek, archiwów. Dla wydawnictw faksymilowych wykonywane są wieloegzemplarzowe serie opraw, odwzorowujących wygląd oryginału.
 Pod względem technologicznym rozróżnia się tzw. kopie wrażeniowe (z materiałów współczesnych, imitujących materiały oryginalne) od kopii technologicznych, wykonanych z użyciem takich samych materiałów jak w oryginale.

@@ Linia 33: / Linia 33: @@
 ===Kopia===
-Wykonywanie przez introligatorów kopii dawnych opraw. Współcześnie nie sprawia trudności wykonanie repliki pojedynczych tłoków czy nawet plakiety obejmującej całą okładkę. Kopie bywają wykonywane dla opraw zniszczonych, które  zastępują. Choć zamawiający i wykonawca działają w dobrej wierze ratowania dawnej księgi, to wprowadzają nową materię w miejsce zabytkowej. Repliki wykonywane są także dla wydawnictw faksymilowych.
+Wykonywanie przez introligatorów (a także konserwatorów) kopii (faksymili) dawnych opraw. Celem nie jest chęć fałszerstwa, ale intencja ochrony oryginału przed zniszczeniem, albo rozpowszechnienie cennego dzieła. Kopie bywają wykonywane dla zastąpienia opraw zniszczonych, często są wykonywane na zlecenie muzeów, bibliotek, archiwów. Dla wydawnictw faksymilowych wykonywane są wieloegzemplarzowe serie opraw, odwzorowujących wygląd oryginału.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 40: / Linia 40: @@
 [[Aukcje opraw]] <br>
 [[Remboîtage]] <br>
-[[Oprawa z epoki]] <br>
+[[Z epoki oprawa ]] <br>
 ==Przypisy==

@@ Linia 43: / Linia 43: @@
 ==Przypisy==
+# Bogeng G., ''Der Bucheinband. Ein Handbuch für Buchbinder und Bücherfreunde'', wyd. 2, Halle 1940, s. 167-168.
 # ''Fałszowanie opraw'', w; ''Encyklopedia wiedzy o książce'', pod. red. A. Birkenmajera, Wrocław 1971, szp. 692, 2068-2069.
-# G.D. Hobson, ''Maioli, Canevari and others'', Boston 1926, s. 120-170.
+# Helwig H., ''Einbandfälschungen'', Stuttgart 1968.
-# H. Helwig, ''Einbandfälschungen'', Stuttgart 1968.
+# Hobson G.D., ''Maioli, Canevari and others'', Boston 1926, s. 120-170.
-# G. Bogeng, ''Der Bucheinband. Ein Handbuch für Buchbinder und Bücherfreunde'', wyd. 2, Halle 1940, s. 167-168.
+# Ślesiński W., ''Fałszerstwa rzemiosła artystycznego'', Wrocław-Warszawa-Kraków 1994.
-# W. Ślesiński, ''Fałszerstwa rzemiosła artystycznego'', Wrocław-Warszawa-Kraków 1994
 ----
 Autor: '''E.P., A.W.'''