Edicula - Historia wersji

Ela o 21:26, 17 sty 2021

2021-01-17T21:26:24Z

Ela o 21:25, 17 sty 2021

2021-01-17T21:25:32Z

Urszula: /* Edicula */ uzupełn. term. ang.

2021-01-15T19:42:04Z

‎Edicula: uzupełn. term. ang.

Vagnerus o 17:31, 29 gru 2020

2020-12-29T17:31:52Z

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-29T17:24:41Z

‎Grafika

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-29T17:23:45Z

‎Grafika

Vagnerus o 17:22, 29 gru 2020

2020-12-29T17:22:23Z

Ela o 22:53, 28 gru 2020

2020-12-28T22:53:21Z

Vagnerus o 21:25, 28 gru 2020

2020-12-28T21:25:44Z

Vagnerus: Utworzono nową stronę "==Edikula== (fr. édicule) ==Grafika== Plik:Edikula 1b.jpg Plik:Edikula 1.jpg"

2020-12-28T21:25:32Z

Utworzono nową stronę "==Edikula== (fr. édicule) ==Grafika== <gallery> Plik:Edikula 1b.jpg Plik:Edikula 1.jpg"

Nowa strona

==Edikula== (fr. édicule)

==Grafika==
<gallery>
Plik:Edikula 1b.jpg
Plik:Edikula 1.jpg

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (aedicula, edykuła, edykuł) (ang. aedicula; fr. édicule)
-W zdobnictwie opraw: motyw niszy architektonicznej, najczęściej z ukazaną na jej tle postacią. Najwcześniejsze przedstawienia e. w introligatorstwie pochodzą z V w. (tzw. dyptych śś. Piotra i Pawła z Rouen). E-e (tzw. nisze baldachimowe) ze świętymi postaciami widnieją niekiedy na gotyckich złotniczych oprawach. Na oprawach skórzanych kon. XV-pocz. XVI w. pojawiały się a-e baldachimowe na konsolach z postaciami świętych lub innymi motywami (bukiety kwiatów, rozety, herby). We Włoszech 2 poł. XV w. – 1 poł. XVI w. ukazywano e. na niektórych architektonicznych oprawach. Motyw e. przesklepionej tzw. konchą (nisza konchowa) czasami ukazywano zamiast arkady bądź okna z parapetem na renesansowych plakietach (tło dla popiersi i pełnopostaciowych wizerunków świętych, personifikacji, władców itp.). W praktyce badawczej rozstrzygnięcie, który z elementów architektonicznych widnieje na oprawie, może jednak stwarzać problem – zwłaszcza w przypadku miniaturowych i sumarycznie opracowanych dekoracji. Złotnicze i plastyczne formy e-i z postaciami muz ukazano na dwóch oprawach ze Srebrnej Biblioteki (po poł. XVI w.). Motyw e. służył też w XVI w. jako tło superekslibrisów (głównie na plakietach) oraz jako uniwersalne obramienie wyciskane z plakiety lub klocka drewnianego. Formę pośrednią między e. a →arkadą bądź ostrołukowym oknem mają niektóre dekoracje architektoniczne na à la cathédrale oprawach z XIX w. Zob. też: →muszla.
+W zdobnictwie opraw: motyw niszy architektonicznej, najczęściej z ukazaną na jej tle postacią. Najwcześniejsze przedstawienia e. w introligatorstwie pochodzą z V w. (tzw. dyptych śś. Piotra i Pawła z Rouen). E-e (tzw. nisze baldachimowe) ze świętymi postaciami widnieją niekiedy na gotyckich złotniczych oprawach. Na oprawach skórzanych kon. XV-pocz. XVI w. pojawiały się a-e baldachimowe na konsolach z postaciami świętych lub innymi motywami (bukiety kwiatów, rozety, herby). We Włoszech 2 poł. XV w. – 1 poł. XVI w. ukazywano e. na niektórych architektonicznych oprawach. Motyw e. przesklepionej tzw. konchą (nisza konchowa) czasami ukazywano zamiast arkady bądź okna z parapetem na renesansowych plakietach (tło dla popiersi i pełnopostaciowych wizerunków świętych, personifikacji, władców itp.). W praktyce badawczej rozstrzygnięcie, który z elementów architektonicznych widnieje na oprawie, może jednak stwarzać problem – zwłaszcza w przypadku miniaturowych i sumarycznie opracowanych dekoracji. Złotnicze i plastyczne formy e-i z postaciami muz ukazano na dwóch oprawach ze Srebrnej Biblioteki (po poł. XVI w.). Motyw e. służył też w XVI w. jako tło superekslibrisów (głównie na plakietach) oraz jako uniwersalne obramienie wyciskane z plakiety lub klocka drewnianego. Formę pośrednią między e. a arkadą bądź ostrołukowym oknem mają niektóre dekoracje architektoniczne na à la cathédrale oprawach z XIX w.
 ==Zobacz też==
@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 [[Srebrna Biblioteka]] <br>
 [[Złotnicze oprawy]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Edicula==
-(ang. aedicula; fr. édicule)
+(aedicula, edykuła, edykuł) (ang. aedicula; fr. édicule)
-(także: aedicula, edykuła, edykuł)
 W zdobnictwie opraw: motyw niszy architektonicznej, najczęściej z ukazaną na jej tle postacią. Najwcześniejsze przedstawienia e. w introligatorstwie pochodzą z V w. (tzw. dyptych śś. Piotra i Pawła z Rouen). E-e (tzw. nisze baldachimowe) ze świętymi postaciami widnieją niekiedy na gotyckich złotniczych oprawach. Na oprawach skórzanych kon. XV-pocz. XVI w. pojawiały się a-e baldachimowe na konsolach z postaciami świętych lub innymi motywami (bukiety kwiatów, rozety, herby). We Włoszech 2 poł. XV w. – 1 poł. XVI w. ukazywano e. na niektórych architektonicznych oprawach. Motyw e. przesklepionej tzw. konchą (nisza konchowa) czasami ukazywano zamiast arkady bądź okna z parapetem na renesansowych plakietach (tło dla popiersi i pełnopostaciowych wizerunków świętych, personifikacji, władców itp.). W praktyce badawczej rozstrzygnięcie, który z elementów architektonicznych widnieje na oprawie, może jednak stwarzać problem – zwłaszcza w przypadku miniaturowych i sumarycznie opracowanych dekoracji. Złotnicze i plastyczne formy e-i z postaciami muz ukazano na dwóch oprawach ze Srebrnej Biblioteki (po poł. XVI w.). Motyw e. służył też w XVI w. jako tło superekslibrisów (głównie na plakietach) oraz jako uniwersalne obramienie wyciskane z plakiety lub klocka drewnianego. Formę pośrednią między e. a →arkadą bądź ostrołukowym oknem mają niektóre dekoracje architektoniczne na à la cathédrale oprawach z XIX w. Zob. też: →muszla.
@@ Linia 14: / Linia 13: @@
 [[Srebrna Biblioteka]] <br>
 [[Złotnicze oprawy]] <br>
 ==Grafika==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Edicula==
-(fr. édicule)
+(ang. aedicula; fr. édicule)
 (także: aedicula, edykuła, edykuł)

← poprzednia wersja		Wersja z 17:31, 29 gru 2020
Linia 22:		Linia 22:
	Plik:Edikula 1.jpg \| Wizerunek św. Marka na tle ediculi, dekoracja radełkowa, XVI w.		Plik:Edikula 1.jpg \| Wizerunek św. Marka na tle ediculi, dekoracja radełkowa, XVI w.
	Plik:Edicula2, plakiety renesansowe, XVI w. wg Laucevicius1976, il. 482.jpg \| Motywy religijne na tle ediculi, plakiety renesansowe z XVI w., repr. wg: Laucevicius 1976, il. 482		Plik:Edicula2, plakiety renesansowe, XVI w. wg Laucevicius1976, il. 482.jpg \| Motywy religijne na tle ediculi, plakiety renesansowe z XVI w., repr. wg: Laucevicius 1976, il. 482
		+	</gallery>
		+
		+	==Przypisy==
		+
		+	# Steenbock 1965, il. 4-5;
		+	# Krynicka 1967, tabl. II-IV, VIII;
		+	# Laucevičius 1976, il. 279, 409-412, 482 i in.;
		+	# Kozakiewicz 1996, s. 2;
		+	# Ganz 2015, s. 357-358;
		+	# Tondel, Wagner 2019, tabl. 29-36.
		+
		+	----
		+	Autor: '''A.W.'''

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 <gallery>
 Plik:Edicula1, tzw. dyptych ss. Piotra i Pawła, Rouen, V w. i XII w., wg Steenbock 1964, nr kat. 4.jpg | Edicula na tzw. dyptychu ss. Piotra i Pawła, Rouen, V w. (plakieta z kości słoniowej) i XII w. (obramienie ornamentalne), repr. wg: Steenbock 1964, nr kat. 4
-Plik:Edikula 1b.jpg | Personifikacja na
+Plik:Edikula 1b.jpg | Przykład drzeworytu z XVI w. z motywem ediculi w tle postaci Fortuny
 Plik:Edikula 1.jpg | Wizerunek św. Marka na tle ediculi, dekoracja radełkowa, XVI w.
 Plik:Edicula2, plakiety renesansowe, XVI w. wg Laucevicius1976, il. 482.jpg | Motywy religijne na tle ediculi, plakiety renesansowe z XVI w., repr. wg: Laucevicius 1976, il. 482

← poprzednia wersja		Wersja z 22:53, 28 gru 2020
Linia 1:		Linia 1:
−	==Edicula== (fr. édicule)	+	==Edicula==
		+	(fr. édicule)

	==Grafika==		==Grafika==

← poprzednia wersja		Wersja z 21:25, 28 gru 2020
Linia 1:		Linia 1:
−	==~~Edikula~~== (fr. édicule)	+	==Edicula== (fr. édicule)

	==Grafika==		==Grafika==