Całopapierowe oprawy - Historia wersji

Meg: /* Przypisy */

2021-09-18T13:37:52Z

‎Przypisy

Ela: /* Bibliofilska oprawa całopapierowa */

2021-09-15T10:18:48Z

‎Bibliofilska oprawa całopapierowa

Ela: /* Zobacz też */

2021-09-13T09:32:10Z

‎Zobacz też

Ela: /* Bibliofilska oprawa całopapierowa */

2021-09-04T15:21:55Z

‎Bibliofilska oprawa całopapierowa

Ela: /* Bibliofilska oprawa całopapierowa */

2021-08-30T09:01:48Z

‎Bibliofilska oprawa całopapierowa

Ela: /* Zobacz też */

2021-08-18T22:01:22Z

‎Zobacz też

Cezary o 13:36, 8 gru 2020

2020-12-08T13:36:03Z

Ela: /* Całopapierowe oprawy */

2020-09-07T19:02:25Z

‎Całopapierowe oprawy

Ela: /* Bibliofilska oprawa całopapierowa */

2020-09-07T18:55:49Z

‎Bibliofilska oprawa całopapierowa

Agnieszka: Sądzę, że nie ma potrzeby rozbijania tekstu na tak wiele akapitów. ad oprawy bibliofilskiej - w notce użyty jest czas przeszły, może warto dodać zatem, kiedy ten typ okładek stosowano.Proszę o akceptację zmian język.

2020-09-02T10:59:39Z

Sądzę, że nie ma potrzeby rozbijania tekstu na tak wiele akapitów. ad oprawy bibliofilskiej - w notce użyty jest czas przeszły, może warto dodać zatem, kiedy ten typ okładek stosowano.Proszę o akceptację zmian język.

@@ Linia 44: / Linia 44: @@
 ==Przypisy==
-# S. Malavieille, Reliures et cartonnages d'éditeur en France au XIXe siècle, (1815-1865), Paris 1985.
+# Malavieille S., Reliures et cartonnages d'éditeur en France au XIXe siècle, (1815-1865), Paris 1985.
-# A. Semkowicz, Oprawa książek, Kraków 1926.
+# Semkowicz A., Oprawa książek, Kraków 1926.
 ----
 Autor: '''E.P.'''

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 (niem. Edelpapierband, Liebhaber-Pappband, Edelpappband)
-Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i nóżka) oraz narożniki są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
+Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i stópka) oraz narożniki są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
 Na grzbietach znajdują się szyldziki z tytułem: skórzane z wyzłoconym napisem, albo papierowe z nadrukiem.

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 [[Półorganiczna oprawa]]<br />
 [[Grzbiet łamany]]<br />
-[[Oprawa à la bombonierka]]<br />
+[[À la bombonierka oprawa]]<br />
 [[Duńska oprawa milimetrowa]]<br />
 [[Bibliofilskie oprawy]]<br />

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 (niem. Edelpapierband, Liebhaber-Pappband, Edelpappband)
-Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i nóżka) oraz rogi są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
+Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i nóżka) oraz narożniki są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
 Na grzbietach znajdują się szyldziki z tytułem: skórzane z wyzłoconym napisem, albo papierowe z nadrukiem.

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 (niem. Edelpapierband, Liebhaber-Pappband, Edelpappband)
-Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i stopa) oraz rogi są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
+Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i nóżka) oraz rogi są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
 Na grzbietach znajdują się szyldziki z tytułem: skórzane z wyzłoconym napisem, albo papierowe z nadrukiem.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Całopapierowe oprawy==
-(papierowe oprawy) (niem. Pappband, Papierband)
+(papierowe oprawy) (niem. Pappband, Papierband, fr. reliure plein papier)
 Oprawa twarda, której obleczenie stanowi papier.

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 (papierowe oprawy) (niem. Pappband, Papierband)
-Oprawa twarda, której obleczenie stanowi papier. Papier jako materiał obleczeniowy okładki zastosował w swej rewolucyjnej technice Alexis Pierre Bradel, który wykonywał okładkę z jednego użytku cienkiej tektury. Przełamywał ją w przegubie, a następnie oblekał papierową obłóczką. Tak przygotowaną okładkę łączył z blokiem przez sklejenie z wyklejkami.
+Oprawa twarda, której obleczenie stanowi papier.
-Ten typ oprawy spopularyzowano w XIX w. Okładki oblekane papierem uzyskiwały zarówno oprawy indywidualne, jak i wykonywane seryjnie (wydawnicze).
+Papier jako materiał obleczeniowy okładki zastosował w swej rewolucyjnej technice Alexis Pierre Bradel, który wykonywał okładkę z jednego użytku cienkiej tektury. Przełamywał ją w przegubie, a następnie oblekał papierową obłóczką. Tak przygotowaną okładkę łączył z blokiem przez sklejenie z wyklejkami. Ten typ oprawy spopularyzowano w XIX w. Okładki oblekane papierem uzyskiwały zarówno oprawy indywidualne, jak i wykonywane seryjnie (wydawnicze). Wraz z opracowaniem i upowszechnieniem techniki łamanego grzbietu (oprawa półorganiczna), oprawy całopapierowe wykonywano często także tym sposobem. Czasami dla wzmocnienia konstrukcji pod papier wklejano płótno wąskim paskiem w partii grzbietowej (rodzaj ukrytego półpłótna).
-−
 Wraz z opracowaniem i upowszechnieniem techniki łamanego grzbietu (oprawa półorganiczna), oprawy całopapierowe wykonywano często także tym sposobem.
-−
 Czasami dla wzmocnienia konstrukcji pod papier wklejano płótno wąskim paskiem w partii grzbietowej (rodzaj ukrytego półpłótna).
 W praktyce antykwarycznej oprawa twarda całopapierowa bywa błędnie nazywana kartonem.
 ===Wydawnicza oprawa całopapierowa===
-Twarde oprawy całopapierowe były pierwszymi oprawami wydawniczymi.Wykonywano je w znanych wówczas technikach na bloku książki, zaś oklejki były zwykle zadrukowane typograficznie lub litograficznie, często na obłóczkę stosowano taki sam papier, który w innych egzemplarzach stanowił okładkę miękką broszurową. Na oprawach używano także barwnego papieru glansowanego lub safianowego, będącego imitacją skóry.
+Twarde oprawy całopapierowe były pierwszymi oprawami wydawniczymi. Początkowo wykonywano je w znanych wówczas technikach na bloku książki, jednak z czasem zaczęto stosować technikę oprawy wklejanej (Bradela). Oklejki były zwykle zadrukowane typograficznie lub litograficznie, często na obłóczkę stosowano taki sam papier, który w innych egzemplarzach stanowił okładkę miękką broszurową. Na oprawach używano także barwnego papieru glansowanego lub safianowego, będącego imitacją skóry.
-−
-Wraz z upowszechnieniem oprawy wklejanej Bradela, technikę tę zastosowano dla opraw wydawniczych całopapierowych.
-Okładki całopapierowe, jako słabe i narażone na uszkodzenie, były stosowane dla  książek o niewielkich rozmiarach. We Francji na pocz. XIX w. oprawa w ozdobny, litografowany papier była używana dla wydawnictw kalendarzowych, almanachów. Całopapierowe, ozdobne okładki zastosował Alfred Mame w Tours dla książek przeznaczonych dla młodzieży.
+Okładki całopapierowe, jako słabe i narażone na uszkodzenie, były stosowane dla  książek o niewielkich rozmiarach. We Francji na pocz. XIX w. oprawa w ozdobny, litografowany papier była używana dla wydawnictw kalendarzowych, almanachów. Całopapierowe, ozdobne okładki zastosował wydawca Alfred Mame w Tours dla książek przeznaczonych dla młodzieży.
-Oprawa papierowa ustępowała trwałością oprawie płóciennej lub choćby półpłóciennej. Zaczęła jednak przeważać pod koniec XX w., gdy zainicjowano lakierowanie lub laminowanie folią papierowych obłóczek. Obecnie przemysł papierniczy dostarcza także szeroką gamę materiałów okładkowych z papierów silniejszych, o powierzchni odpornej na zabrudzenia (np. Efalin), z fakturą przypominającą płótno.
+Oprawa papierowa ustępowała trwałością oprawie płóciennej oraz półpłóciennej. Zaczęła jednak przeważać pod koniec XX w., gdy zainicjowano lakierowanie lub laminowanie folią papierowych oklejek. Obecnie przemysł papierniczy dostarcza także szeroką gamę materiałów okładkowych z papierów silniejszych, o powierzchni odpornej na zabrudzenia (np. Efalin), z fakturą przypominającą płótno.
 ===Bibliofilska oprawa całopapierowa===

@@ Linia 24: / Linia 24: @@
 (niem. Edelpapierband, Liebhaber-Pappband, Edelpappband)
-Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy wykonywano starannie, grzbiet był oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki były oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i stopa oraz rogi były wzmacniane, preferowano wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów było oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
+Oprawa całopapierowa wykonywana dla pojedynczych książek, zwykle mniejszych formatów i objętości. Oprawy są wykonywane starannie, grzbiet jest oporkowany, a okładka wykonywana techniką grzbietu łamanego lub wklejana. Okładki są oklejane papierem indywidualnie dekorowanym, zwykle marmurkowym. Szczyty grzbietu (główka i stopa) oraz rogi są wzmacniane, preferuje się wzmocnienia pergaminowe, rzadziej skórzane lub płócienne. Innym sposobem wzmocnienia kantów jest oklejenie całej długości kantu górnego i dolnego paskiem skóry lub pergaminu (lamowanie).
-Na grzbietach naklejano szyldziki z tytułem albo skórzane z wyzłoconym napisem, albo papierowe z nadrukiem.
+Na grzbietach znajdują się szyldziki z tytułem: skórzane z wyzłoconym napisem, albo papierowe z nadrukiem.
 Taki typ oprawy drobnych druków propagował w środowisku bibliofilskim Aleksander Semkowicz.