Branchage - Historia wersji

Vagnerus o 18:51, 1 paź 2021

2021-10-01T18:51:27Z

Ela: /* Zobacz też */

2021-09-10T17:03:44Z

‎Zobacz też

Vagnerus: /* Grafika */

2021-04-24T18:45:38Z

‎Grafika

Vagnerus: /* Grafika */

2021-04-24T18:45:18Z

‎Grafika

Ela: /* Zobacz też */

2020-12-20T15:52:28Z

‎Zobacz też

Ela o 15:52, 20 gru 2020

2020-12-20T15:52:00Z

Vagnerus o 16:14, 15 lis 2020

2020-11-15T16:14:55Z

Ela o 22:07, 3 wrz 2020

2020-09-03T22:07:18Z

Agnieszka: jako samodzielny motyw?

2020-09-01T22:31:17Z

jako samodzielny motyw?

Vagnerus: /* Grafika */

2019-11-28T22:04:14Z

‎Grafika

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 (z franc. gałęzie, inne określenia: ramage, feuillage),
-Wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw à la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny motyw lub składnik dekoracji występowała też na à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy kołysek.
+Wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw à ''la fanfare'' od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny motyw lub składnik dekoracji występowała też na à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw ''à la fanfare'', a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy kołysek.
 ==Zobacz też==
 [[Indeks alfabetyczny ]] <br>
-[[à la fanfare oprawy ]] <br>
+[[À la fanfare oprawy ]] <br>
-[[à branchages oprawy ]] <br>
+[[À branchages oprawy ]] <br>
 [[Floralna dekoracja ]] <br>
 [[Kołyska ]] <br>

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 [[à la fanfare oprawy ]] <br>
 [[à branchages oprawy ]] <br>
-[[Floralne dekoracje ]] <br>
+[[Floralna dekoracja ]] <br>
 [[Kołyska ]] <br>

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==Grafika==
 <gallery>
-Plik:Branchage, oprawa a la fanfare, Paryż, ok. 1580, BCzart, MNK, POLONA.jpg | Dekoracja branchage na oprawie a la fanfare, Paryż, ok. 1580, BCzart, MNK, fot. wg: www.polona.pl
+Plik:Branchage, oprawa a la fanfare, Paryż, ok. 1580, BCzart, MNK, POLONA.jpg | Dekoracja branchage na oprawie à la fanfare, Paryż, ok. 1580, BCzart, MNK, fot. wg: www.polona.pl
 Plik:Branchage 1b.jpg
 Plik:Branchages 1.jpg

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==Grafika==
 <gallery>
 Plik:Branchage 1b.jpg
 Plik:Branchages 1.jpg

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ==Zobacz też==
-[[Blok książki]]<br />
+[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
 [[à la fanfare oprawy ]] <br>
 [[à branchages oprawy ]] <br>

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 (franc. gałęzie), (inne określenia: ramage, feuillage),
-Wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw →a la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny motyw lub składnik dekoracji występowała też na →à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy →kołysek.
+Wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw à la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny motyw lub składnik dekoracji występowała też na à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy kołysek.
-----
+==Zobacz też==
-Autor: '''A.W.'''
+[[à la fanfare oprawy ]] <br>
 ==Grafika==
@@ Linia 13: / Linia 16: @@
 Plik:Branchage 3b.jpg
 Plik:Branchage 2b.jpg

← poprzednia wersja		Wersja z 22:07, 3 wrz 2020
Linia 1:		Linia 1:
−	(franc.~~: „gałęzie~~), (inne określenia: ramage, feuillage), ~~wyciskana~~ ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw →a la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny (motyw?) lub składnik dekoracji występowała też na →à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy →kołysek.	+	(franc. gałęzie), (inne określenia: ramage, feuillage),
		+
		+	Wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw →a la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny motyw lub składnik dekoracji występowała też na →à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy →kołysek.

	----		----

← poprzednia wersja		Wersja z 22:31, 1 wrz 2020
Linia 1:		Linia 1:
−	(franc.: „gałęzie), (inne określenia: ramage, feuillage), wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw →a la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny lub składnik dekoracji występowała też na →à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy →kołysek.	+	(franc.: „gałęzie), (inne określenia: ramage, feuillage), wyciskana ze złoconych tłoków dekoracja składająca się z zazwyczaj długich i zagiętych gałązek oliwnych lub laurowych (rzadziej stylizowanych na inne gatunki roślin). Charakterystyczna dla francuskich opraw →a la fanfare od około 1570 do 2 ćw. XVII w., w których wkomponowywano ją w pola między geometrycznymi wstęgami pokrywającymi okładziny i grzbiet, oraz w owalne pola centralnych medalionów okładzin; jako samodzielny (motyw?) lub składnik dekoracji występowała też na →à branchages oprawach. Koncepcja długich, drobno ulistnionych gałązek wkomponowywanych w ramę zwierciadła lub w pola między większymi elementami dekoracji, przeniknęła pod koniec XVI w. do włoskich naśladownictw opraw a la fanfare, a w XVII w. do barokowego introligatorstwa innych krajów; jej refleksy dostrzegalne są m.in. w gdańskich oprawach anonimowego mistrza aktywnego około połowy XVII w.; w 2 poł. XVII w. wpłynęła też na wykształcenie się dekoracji z realistycznymi kwiatami na długich, wijących się łodygach, wkomponowywanych np. między motywy →kołysek.

	----		----