Bradel - Historia wersji

Ela: /* Odmiany oprawy à la Bradel */

2022-04-02T08:36:56Z

‎Odmiany oprawy à la Bradel

Ela: /* Bradel */

2022-04-02T08:28:55Z

‎Bradel

Ela: /* Zobacz też */

2022-03-06T18:50:00Z

‎Zobacz też

Ela: /* Odmiany oprawy à la Bradel */

2022-02-19T10:28:47Z

‎Odmiany oprawy à la Bradel

Ela: /* Odmiany oprawy à la Bradel */

2022-02-19T10:28:33Z

‎Odmiany oprawy à la Bradel

Ela: /* Przypisy */

2022-02-19T07:22:41Z

‎Przypisy

Ela: /* Bradel */

2022-02-19T07:08:52Z

‎Bradel

Ela: /* Odmiany oprawy à la Bradel */

2022-02-18T22:04:41Z

‎Odmiany oprawy à la Bradel

Ela: /* Bradel */

2022-02-18T22:04:23Z

‎Bradel

Ela: /* Bradel */

2022-02-18T22:03:06Z

‎Bradel

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 Inny wariant posiadał okładkę dwuwarstwową nakładaną. Wewnętrzna tekturka była sklejona z grzbietówką na papierowym pasku, grzbiet okładki oklejano płótnem, a następnie na całość naklejano drugi użytek tektury, oklejony obłóczką, podwiniętą tylko od strony grzbietowej. Po sklejeniu obu warstw tektury podwijano i podklejano skraje materiału obleczeniowego. Technika była chętnie wykorzystywana w dekoracji wytłaczanej reliefowo.
-Współczesne introligatorstwo artystyczne korzysta z tej techniki, nazwą "Bradel" określa się oprawę nieorganiczną (wklejaną lub półorganiczną, wykonywaną na bloku), która ma zaoporkowany grzbiet.  W okładkach występuje wąska odsadka. Szczególną odmianą oprawy wklejanej oporkowanej jest angielski ''case binding'', który nie ma odsadki i oprawa wygląda jak oprawa organiczna ze zwartym przegubem.
+Współczesne introligatorstwo artystyczne korzysta z tej techniki, nazwą "Bradel" określa się oprawę nieorganiczną (wklejaną lub półorganiczną, wykonywaną na bloku), która ma zaoporkowany grzbiet.  W okładkach występuje wąska odsadka. Szczególną odmianą oprawy wklejanej oporkowanej jest angielski ''case binding'', który nie ma odsadki i wygląda jak oprawa organiczna ze zwartym przegubem.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Oprawa wykonywana w technice wklejanej, opracowana pomiędzy 1772 a 1809 przez francuskiego introligatora Alexisa Pierre Bradela. Konstrukcja Bradela miała na celu uproszczenie technologii oprawy, była techniką rewolucyjną i stała się punktem wyjścia dla różnych technik XIX-wiecznych, przede wszystkim oprawy wklejanej stosowanej na skalę przemysłową.
-Pierwotnie Bradel całą okładkę wykonywał z jednego użytku cienkiej tektury, którą przełamywał w przegubie, a następnie oblekał papierową obłóczką. Oprawę traktowano jako tymczasową, dlatego czasem nie obcinano przedniej i dolnej krawędzi, a jedynie górną, którą niekiedy złocono. Z czasem w miejsce jednej tekturki zaczęto stosować dwie odrębne tekturowe okładzinówki oraz kartonową grzbietówkę, które montowano na pasku papieru. Po obleczeniu okładki łączy się z blokiem poprzez przyklejenie wyklejek oraz wąsów (końcówek zwięzów) do wewnętrznej strony okładek.
+Pierwotnie Bradel całą okładkę wykonywał z jednego użytku cienkiej tektury, którą przełamywał w przegubie, a następnie oblekał papierową obłóczką. Oprawę traktowano jako tymczasową, dlatego czasem nie obcinano przedniej i dolnej krawędzi, a jedynie górną, którą niekiedy złocono. Z czasem w miejsce jednej tekturki zaczęto stosować dwie odrębne tekturowe okładzinówki oraz kartonową grzbietówkę, które montowano na pasku papieru. Okładki łączone są z blokiem poprzez przyklejenie wyklejek oraz wąsów (końcówek zwięzów) do wewnętrznej strony okładek.
 Oprawę wykonuje się zszywając składki na taśmy. Oprawa à la Bradel ma oporkowany grzbiet, czasem jest to oporek 90°, czasem mniejszy – 45°. Oprawa charakteryzuje się wolnym przegubem oraz wąskimi odsadkami pomiędzy grzbietem i okładkami. Bradel jest z założenia oprawą nieorganiczną, lżejszą oraz bardziej uproszczoną niż oprawa wykonywana na bloku, okładki są zwykle wykonane z dość cienkiej tektury.

@@ Linia 30: / Linia 30: @@
 [[Tymczasowa oprawa]] <br>
 [[Bibliofilskie oprawy]] <br>
-[[Eksperymentalne oprawy]] <br>
+[[Eksperymenty introligatorskie]] <br>
 [[Nakładane okładki]] <br>

← poprzednia wersja		Wersja z 10:28, 19 lut 2022
Linia 18:		Linia 18:

	Inny wariant posiadał okładkę dwuwarstwową nakładaną. Wewnętrzna tekturka była sklejona z grzbietówką na papierowym pasku, grzbiet okładki oklejano płótnem, a następnie na całość naklejano drugi użytek tektury, oklejony obłóczką, podwiniętą tylko od strony grzbietowej. Po sklejeniu obu warstw tektury podwijano i podklejano skraje materiału obleczeniowego. Technika była chętnie wykorzystywana w dekoracji wytłaczanej reliefowo.		Inny wariant posiadał okładkę dwuwarstwową nakładaną. Wewnętrzna tekturka była sklejona z grzbietówką na papierowym pasku, grzbiet okładki oklejano płótnem, a następnie na całość naklejano drugi użytek tektury, oklejony obłóczką, podwiniętą tylko od strony grzbietowej. Po sklejeniu obu warstw tektury podwijano i podklejano skraje materiału obleczeniowego. Technika była chętnie wykorzystywana w dekoracji wytłaczanej reliefowo.
−

	Współczesne introligatorstwo artystyczne korzysta z tej techniki, nazwą "Bradel" określa się oprawę nieorganiczną (wklejaną lub półorganiczną, wykonywaną na bloku), która ma zaoporkowany grzbiet. W okładkach występuje wąska odsadka. Szczególną odmianą oprawy wklejanej oporkowanej jest angielski ''case binding'', który nie ma odsadki i oprawa wygląda jak oprawa organiczna ze zwartym przegubem.		Współczesne introligatorstwo artystyczne korzysta z tej techniki, nazwą "Bradel" określa się oprawę nieorganiczną (wklejaną lub półorganiczną, wykonywaną na bloku), która ma zaoporkowany grzbiet. W okładkach występuje wąska odsadka. Szczególną odmianą oprawy wklejanej oporkowanej jest angielski ''case binding'', który nie ma odsadki i oprawa wygląda jak oprawa organiczna ze zwartym przegubem.

@@ Linia 17: / Linia 17: @@
 Kartonaż wykonywano także w wariancie z okładkami nakładanymi. Półpłócienny lub półskórkowy grzbiet usztywniony grzbietówką naciągano na blok grzbietu i przyklejano do skrzydełek (scezury). Osobno przygotowywano okładkę przednią i tylną, oblekano je, podwijając ze wszystkich stron, a następnie naklejano na wierzch, tj. przyklejano do skrajów płótna z grzbietu oraz wyklejek.
-Inny wariant przewidywał okładkę dwuwarstwową. Wewnętrzna tekturka była sklejona z grzbietówką na papierowym pasku, grzbiet okładki oklejano płótnem, a następnie na całość naklejano drugi użytek tektury, oklejony obłóczką, podwiniętą tylko od strony grzbietowej. Po sklejeniu obu warstw tektury podwijano i podklejano skraje materiału obleczeniowego. Współczesne artystyczne modyfikacje tej techniki polegają na dzieleniu grzbietu i ukazywaniu zwięzów.
+Inny wariant posiadał okładkę dwuwarstwową nakładaną. Wewnętrzna tekturka była sklejona z grzbietówką na papierowym pasku, grzbiet okładki oklejano płótnem, a następnie na całość naklejano drugi użytek tektury, oklejony obłóczką, podwiniętą tylko od strony grzbietowej. Po sklejeniu obu warstw tektury podwijano i podklejano skraje materiału obleczeniowego. Technika była chętnie wykorzystywana w dekoracji wytłaczanej reliefowo.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 37: / Linia 37: @@
 # Cambras J., La reliure, Vineuil 2013, s. 52-53.
 # Wolf-Lefranc M., Vermuyse Ch., La reliure, Paris 1957, s. 266-280.
 ----
 Autor: '''E.P.'''

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 Pierwotnie Bradel całą okładkę wykonywał z jednego użytku cienkiej tektury, którą przełamywał w przegubie, a następnie oblekał papierową obłóczką. Oprawę traktowano jako tymczasową, dlatego czasem nie obcinano przedniej i dolnej krawędzi, a jedynie górną, którą niekiedy złocono. Z czasem w miejsce jednej tekturki zaczęto stosować dwie odrębne tekturowe okładzinówki oraz kartonową grzbietówkę, które montowano na pasku papieru. Po obleczeniu okładki łączy się z blokiem poprzez przyklejenie wyklejek oraz wąsów (końcówek zwięzów) do wewnętrznej strony okładek.
-Oprawę wykonuje się zszywając składki na taśmy. Oprawa à la Bradel ma oporkowany grzbiet, czasem jest to oporek 90°, czasem mniejszy – 45°. Oprawa charakteryzuje się wolnym przegubem oraz wąskimi odsadkami pomiędzy grzbietem i okładkami. Bradel jest z założenia oprawą lżejszą oraz bardziej uproszczoną niż oprawa wykonywana na bloku (np. oprawa francuska), okładki są zwykle wykonane z dość cienkiej tektury.
+Oprawę wykonuje się zszywając składki na taśmy. Oprawa à la Bradel ma oporkowany grzbiet, czasem jest to oporek 90°, czasem mniejszy – 45°. Oprawa charakteryzuje się wolnym przegubem oraz wąskimi odsadkami pomiędzy grzbietem i okładkami. Bradel jest z założenia oprawą nieorganiczną, lżejszą oraz bardziej uproszczoną niż oprawa wykonywana na bloku, okładki są zwykle wykonane z dość cienkiej tektury.
 ===Odmiany oprawy à la Bradel===

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 ===Odmiany oprawy à la Bradel===
-Nazwę Bardel stosowano dla różnych odmian techniki oprawy, która różniła się od wcześniejszych sposobów oprawiania książek (zwłaszcza od oprawy organicznej) tym, że okładkę wykonywano odrębnie od bloku. Jednak większa staranność, dostosowywanie okładki do konkretnego egzemplarza i wykonywanie wielu procedur w bezpośrednim kontakcie okładki z blokiem (choć niesklejonej z nim), a także oporek odróżnia ją od zwykłej oprawy wklejanej. Wyróżnia się oprawę à la Bradel oraz kartonaż à la Bradel.
+Nazwę Bradel stosowano dla różnych odmian techniki oprawy, która różniła się od wcześniejszych sposobów oprawiania książek (zwłaszcza od oprawy organicznej) tym, że okładkę wykonywano odrębnie od bloku. Jednak większa staranność, dostosowywanie okładki do konkretnego egzemplarza i wykonywanie wielu procedur w bezpośrednim kontakcie okładki z blokiem (choć niesklejonej z nim), a także oporek odróżnia ją od zwykłej oprawy wklejanej. Wyróżnia się oprawę à la Bradel oraz kartonaż à la Bradel.
 Oprawa à la Bradel stosowana jest głównie dla opraw pergaminowych, charakteryzuje się większą liczbą kart ochronnych (w tym kart barwnych) oraz obecnością scezury. Proces oblekania okładek przebiega na okładce nałożonej na blok po to, aby cały czas kontrolować dopasowanie wymiarów. Technika ta jest mniej odpowiednia dla oprawy skórzanej, gdyż skóra wymaga bardzo cienkiego zszarfowania w partii odsadek.