Bibliofilskie oprawy - Historia wersji

Ela: /* Bibliofilska oprawa oszczędnościowa */

2022-02-21T13:33:55Z

‎Bibliofilska oprawa oszczędnościowa

Ela: /* Bibliofilska oprawa oszczędnościowa */

2022-02-21T13:32:15Z

‎Bibliofilska oprawa oszczędnościowa

Ela: /* Bibliofilska oprawa oszczędnościowa */

2022-02-21T13:31:47Z

‎Bibliofilska oprawa oszczędnościowa

Ela: /* Bibliofilska oprawa oszczędnościowa */

2022-02-21T13:31:23Z

‎Bibliofilska oprawa oszczędnościowa

Meg o 17:56, 15 lut 2022

2022-02-15T17:56:36Z

Ela: /* Bibliofilskie oprawy */

2021-10-01T20:09:25Z

‎Bibliofilskie oprawy

Ela: /* Przypisy */

2021-08-17T11:48:06Z

‎Przypisy

Ela: /* Bibliofilska oprawa oszczędnościowa */

2021-08-17T11:45:50Z

‎Bibliofilska oprawa oszczędnościowa

Ela o 11:43, 17 sie 2021

2021-08-17T11:43:51Z

Ela: /* Bibliofilskie oprawy */

2021-08-17T09:13:02Z

‎Bibliofilskie oprawy

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ===Bibliofilska oprawa oszczędnościowa===
-Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania modelu taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
+Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania modelu taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna. Oprawy bibliofilskie często mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
 W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Dębickiego.

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ===Bibliofilska oprawa oszczędnościowa===
-Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
+Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania modelu taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
 W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Dębickiego.

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ===Bibliofilska oprawa oszczędnościowa===
-Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca oprawy taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
+Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
 W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Dębickiego.

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ===Bibliofilska oprawa oszczędnościowa===
-Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca oprawy taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymaga się starannego przygotowania wszystkich elementów (np. zamocowania luźnych tablic na falcach), zastosowania dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręcznego zszycia na zwięzy, konstrukcji organicznej lub półorganicznej.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
+Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca oprawy taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymagane jest staranne przygotowanie wszystkich elementów (np. zamocowanie luźnych tablic na falcach), zastosowanie dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręczne zszycie na zwięzy, konstrukcja organiczna lub półorganiczna.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
 W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Dębickiego.

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 Z punktu widzenia historyczno-kolekcjonerskiego oprawami bibliofilskimi są obiekty należące lub wykonane na zlecenie bibliofilów, zwłaszcza znanych i zasłużonych, np. oprawa grolierowska (Jeana Groliera), korwinowska (Matiasa Korwina), czy belwederska (Konstantego Pawłowicza Romanowa).
-Z punktu widzenia techniki introligatorskiej, od oprawy bibliofilskiej oczekuje się zastosowania szlachetnych materiałów (skóry, pergaminu, tkanin jedwabnych, pięknych papierów, prawdziwego złota do tłoczeń), realizacji w nie uproszczonej technice (np. oprawa organiczna, francuska). W oprawach nowoczesnych dopuszczalne są rozwiązania kreatywne, zarówno w sferze materiałowej, technologicznej jak i zdobniczej (np. prace Edgarda Claesa wykonane z plexiglasu z dekoracją malowaną natryskowo).
+Z punktu widzenia techniki introligatorskiej, od oprawy bibliofilskiej oczekuje się zastosowania szlachetnych materiałów (skóry, pergaminu, tkanin jedwabnych, ozdobnych papierów, prawdziwego złota do tłoczeń), realizacji w nie uproszczonej technice (np. oprawa organiczna, francuska). W oprawach nowoczesnych dopuszczalne są rozwiązania kreatywne, zarówno w sferze materiałowej, technologicznej jak i zdobniczej (np. prace Edgarda Claesa wykonane z plexiglasu z dekoracją malowaną natryskowo).
 ===Bibliofilska oprawa tymczasowa===
@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ===Bibliofilska oprawa oszczędnościowa===
-Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca oprawy taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymaga się starannego przygotowania wszystkich elementów (np. zamocowania luźnych tablic na falcach), zastosowania szlachetnych papierów na wyklejki i obleczenie, ręcznego zszycia na zwięzy, konstrukcji organicznej lub półorganicznej.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
+Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca oprawy taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymaga się starannego przygotowania wszystkich elementów (np. zamocowania luźnych tablic na falcach), zastosowania dobrych gatunkowo papierów na wyklejki i obleczenie, ręcznego zszycia na zwięzy, konstrukcji organicznej lub półorganicznej.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
 W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Dębickiego.

@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 # B. Lenart, Piękna książka jako zespół czynników materialnych: papieru, czcionek, ilustracyj światłotlokowych, druku i oprawy, Wilno 1928.
-# B.Lenart, Dzisiejsza "oprawa" i dobra oprawa, Warszawa 1928.
+# B. Lenart, Dzisiejsza "oprawa" i dobra oprawa, Warszawa 1928.
 # A. Semkowicz, Oprawa książek, Kraków 1926.
 # Z. Debicki, Książka i człowiek, Warszawa 1923, s. 105-111.

@@ Linia 21: / Linia 21: @@
 Wraz z upowszechnieniem bibliofilstwa w XIX-XX w. i rozrostem prywatnych kolekcji, należących do osób z wszystkich warstw społecznych pojawiła się potrzeba opracowania wzorca oprawy taniej oprawy bibliofilskiej, przeznaczonej zwłaszcza dla książek o mniejszych formatach i objętości. Oparto się na wzorcu oprawy tymczasowej. Zrezygnowano z kosztownych materiałów obleczeniowych na rzecz papierów dekorowanych, przenosząc uwagę na ochronną funkcję oprawy. Wymaga się starannego przygotowania wszystkich elementów (np. zamocowania luźnych tablic na falcach), zastosowania szlachetnych papierów na wyklejki i obleczenie, ręcznego zszycia na zwięzy, konstrukcji organicznej lub półorganicznej.  Często oprawy bibliofilskie mają skórzane lub pergaminowe grzbiety i narożniki, złocone tytuły na grzbiecie i złocone lub barwione górne obcięcia kart.
-W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Debickiego.
+W polskim piśmiennictwie ideę oszczędnościowej oprawy bibliofilskiej można znaleźć w tekstach Bonawentury Lenarta, Aleksandra Semkowicza  i Zdzisława Dębickiego.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 [[Aldyńsko-grolierowskie oprawy]] <br>
 [[Belwederskie oprawy]] <br>
 ==Przypisy==

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 Pojęcie oprawy bibliofilskiej wynika z pojęcia bibliofilstwa: oprawa bibliofilska to oprawa należąca lub przeznaczona dla bibliofila. Z tego względu na miano oprawy bibliofilskiej zasługuje oprawa ponad standartowa, luksusowa, o znacznej wartości artystycznej, rzemieślniczej a także kolekcjonerskiej.
-Z punktu widzenia historyczno-kolekcjonerskiego oprawami bibliofilskimi są obiekty należące lub wykonane na zlecenie bibliofilów, zwłaszcza znanych i zasłużonych, np. oprawa grolierowska (Jeana Groliera), korwinowska (Matiasa Korwina),  zygmuntowska (Zygmunta Augusta) czy belwederska (Konstantego Pawłowicza Romanowa).
+Z punktu widzenia historyczno-kolekcjonerskiego oprawami bibliofilskimi są obiekty należące lub wykonane na zlecenie bibliofilów, zwłaszcza znanych i zasłużonych, np. oprawa grolierowska (Jeana Groliera), korwinowska (Matiasa Korwina), czy belwederska (Konstantego Pawłowicza Romanowa).
 Z punktu widzenia techniki introligatorskiej, od oprawy bibliofilskiej oczekuje się zastosowania szlachetnych materiałów (skóry, pergaminu, tkanin jedwabnych, pięknych papierów, prawdziwego złota do tłoczeń), realizacji w nie uproszczonej technice (np. oprawa organiczna, francuska). W oprawach nowych dopuszczalne są rozwiązania kreatywne, zarówno w sferze materiałowej, technologicznej jak i zdobniczej (np. prace Edgarda Claesa wykonane z plexiglasu z dekoracją malowaną natryskowo).