Apostołowie - Historia wersji

Vagnerus: /* Przypisy */

2021-10-01T18:31:43Z

‎Przypisy

Urszula: /* Apostołowie */ uzupełn. term. ang.

2021-02-18T16:34:40Z

‎Apostołowie: uzupełn. term. ang.

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-28T16:29:25Z

‎Grafika

Vagnerus: /* Przypisy */

2020-12-28T16:24:12Z

‎Przypisy

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-28T16:22:43Z

‎Grafika

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-28T16:21:34Z

‎Grafika

Ela o 18:36, 19 gru 2020

2020-12-19T18:36:03Z

Cezary o 00:18, 2 gru 2020

2020-12-02T00:18:11Z

Cezary o 00:17, 2 gru 2020

2020-12-02T00:17:28Z

Vagnerus: /* Grafika */

2020-11-14T18:27:26Z

‎Grafika

@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 ==Przypisy==
-# Steenbock 1965, nr kat. 54, 102, 104 i in.
+# Komornicki 1925, tabl. XXVI/il.14, 17;
-# Laucevičius 1976, il. 159, 180, 314 i in.
+# Steenbock 1965, nr kat. 54, 102, 104 i in.;
-# Schmidt-Künsemüller  1985, s. 221-222.
+# Laucevičius 1976, il. 159, 180, 314 i in.;
-# von Rabenau 1994, nr kat./il. 24-25, 27, 53 i in.
+# Schmidt-Künsemüller  1985, s. 221-222.;
-# Storm van Leeuwen 2011, nr kat/tabl. 39, 44, 46 i in.
+# von Rabenau 1994, nr kat./il. 24-25, 27, 53 i in.;
 # Wagner, Madajewska, Mazerska 2018, nr kat./tabl. 19-20, 22.
 ----
 Autor: '''A.W.'''

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==Apostołowie==
-(fr. apôtres)
+(ang. apostles; fr. apôtres)
 Wizerunki 12 apostołów należą do rzadkich dekoracji opraw od średniowiecza po współczesność. Znacznie częściej spotyka się przedstawienia śś. Piotra i Pawła (razem lub osobno), jak również pojedyncze wizerunki pozostałych apostołów. Natomiast do najpowszechniejszych motywów dekoracyjnych na oprawach zaliczają się ewangeliści. Na wczesnośredniowiecznych oprawach ksiąg liturgicznych popiersia apostołów – po sześć na obu okładzinach – ukazywano przeważnie w obramieniach zwierciadła (niekiedy z symbolami ewangelistów w narożach), co pozwalało na regularne rozmieszczenie sporej liczby wizerunków. Spotyka się też tryptykowe układy kompozycyjne z centralnym motywem ujętym przez śś. Piotra i Pawła lub dwóch innych apostołów. Dyptychowe plakiety z osobnymi wizerunkami śś. Piotra i Pawła, opracowanymi w kości słoniowej, wykonywano w Bizancjum. Na oprawach romańskich stosowano niekiedy pary tłoków z tymiż świętymi. Stopniowo rozpowszechniały się też medalionowe przedstawienia ewangelistów (lub ewangelistów symbole), które apogeum popularności osiągnęły na oprawach gotyckich. Konieczność wykonania 12 osobnych tłoków sprawiała jednak, że praktycznie nie pojawiają się na nich wyobrażenia wszystkich apostołów. W radełkowaniach renesansowych z XVI w. popularne były zestawy popiersi z postaciami biblijnymi w różnych konfiguracjach (np. Dawid, Chrystus, śś. Piotr i Paweł bądź ewangeliści). W Polsce (głównie Kraków i Poznań, 2-3 ćw. XVI w.) używano też prostokątnych plakiet z całopostaciowymi wizerunkami apostołów m.in. w funkcji quasi-superekslibrisów (jako patronów właścicieli ksiąg). Przez cały okres nowożytny niezmiennie popularne były wyobrażenia ewangelistów na oprawach złotniczych (np. Srebrna Biblioteka) oraz złotniczych okuciach. Apostołowie lub ewangeliści są ukazywani na oprawach wydawniczych ksiąg liturgicznych z XIX-XXI w.
 ==Zobacz też==

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 <gallery>
 Plik:1 medalion 14.jpg | Wizerunek św. Piotra na medalionowym tłoku gotyckim, XV w.
 File:Apostołowie 1.jpg | Wizerunki śś. Piotra i Pawła w dekoracji radełkowej na oprawie renesansowej, XVI w.

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 ==Przypisy==
-# Steenbock 1965, nr kat./tabl. 54, 102, 104 i in.
+# Steenbock 1965, nr kat. 54, 102, 104 i in.
 # Laucevičius 1976, il. 159, 180, 314 i in.
 # Schmidt-Künsemüller  1985, s. 221-222.

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 <gallery>
 Plik:1 medalion 14.jpg | Wizerunek św. Piotra na medalionowym tłoku gotyckim, XV w.
-File:Apostołowie 1.jpg
+File:Apostołowie 1.jpg | Wizerunki śś. Piotra i Pawła w dekoracji radełkowej na oprawie renesansowej, XVI w.
-File:Apostołowie 2.jpg
+File:Apostołowie 2.jpg | Wizerunki śś. Piotra i Pawła w dekoracji radełkowej na oprawie renesansowej, XVI w.
 </gallery>

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-==Apostołowie== (fr. apôtres)
+==Apostołowie==
-wizerunki 12 apostołów należą do rzadkich dekoracji opraw od średniowiecza po współczesność. Znacznie częściej spotyka się przedstawienia śś. Piotra i Pawła (razem lub osobno), jak również pojedyncze wizerunki pozostałych apostołów. Natomiast do najpowszechniejszych motywów dekoracyjnych na oprawach zaliczają się ewangeliści. Na wczesnośredniowiecznych oprawach ksiąg liturgicznych popiersia apostołów – po sześć na obu okładzinach – ukazywano przeważnie w obramieniach zwierciadła (niekiedy z symbolami ewangelistów w narożach), co pozwalało na regularne rozmieszczenie sporej liczby wizerunków. Spotyka się też tryptykowe układy kompozycyjne z centralnym motywem ujętym przez śś. Piotra i Pawła lub dwóch innych apostołów. Dyptychowe plakiety z osobnymi wizerunkami śś. Piotra i Pawła, opracowanymi w kości słoniowej, wykonywano w Bizancjum. Na oprawach romańskich stosowano niekiedy pary tłoków z tymiż świętymi. Stopniowo rozpowszechniały się też medalionowe przedstawienia ewangelistów (lub ewangelistów symbole), które apogeum popularności osiągnęły na oprawach gotyckich. Konieczność wykonania 12 osobnych tłoków sprawiała jednak, że praktycznie nie pojawiają się na nich wyobrażenia wszystkich apostołów. W radełkowaniach renesansowych z XVI w. popularne były zestawy popiersi z postaciami biblijnymi w różnych konfiguracjach (np. Dawid, Chrystus, śś. Piotr i Paweł bądź ewangeliści). W Polsce (głównie Kraków i Poznań, 2-3 ćw. XVI w.) używano też prostokątnych plakiet z całopostaciowymi wizerunkami apostołów m.in. w funkcji quasi-superekslibrisów (jako patronów właścicieli ksiąg). Przez cały okres nowożytny niezmiennie popularne były wyobrażenia ewangelistów na oprawach złotniczych (np. Srebrna Biblioteka) oraz złotniczych okuciach. Apostołowie lub ewangeliści są ukazywani na oprawach wydawniczych ksiąg liturgicznych z XIX-XXI w.
+(fr. apôtres)
 ==Zobacz też==
-[[ewangeliści ]] <br>
+[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
-[[ewangelistów symbole ]] <br>
+[[Ewangeliści ]] <br>
 [[Srebrna Biblioteka ]] <br>
 ==Grafika==

← poprzednia wersja		Wersja z 00:18, 2 gru 2020
Linia 1:		Linia 1:
−	==Apostołowie== (fr. ~~Apôtres~~)	+	==Apostołowie== (fr. apôtres)
	wizerunki 12 apostołów należą do rzadkich dekoracji opraw od średniowiecza po współczesność. Znacznie częściej spotyka się przedstawienia śś. Piotra i Pawła (razem lub osobno), jak również pojedyncze wizerunki pozostałych apostołów. Natomiast do najpowszechniejszych motywów dekoracyjnych na oprawach zaliczają się ewangeliści. Na wczesnośredniowiecznych oprawach ksiąg liturgicznych popiersia apostołów – po sześć na obu okładzinach – ukazywano przeważnie w obramieniach zwierciadła (niekiedy z symbolami ewangelistów w narożach), co pozwalało na regularne rozmieszczenie sporej liczby wizerunków. Spotyka się też tryptykowe układy kompozycyjne z centralnym motywem ujętym przez śś. Piotra i Pawła lub dwóch innych apostołów. Dyptychowe plakiety z osobnymi wizerunkami śś. Piotra i Pawła, opracowanymi w kości słoniowej, wykonywano w Bizancjum. Na oprawach romańskich stosowano niekiedy pary tłoków z tymiż świętymi. Stopniowo rozpowszechniały się też medalionowe przedstawienia ewangelistów (lub ewangelistów symbole), które apogeum popularności osiągnęły na oprawach gotyckich. Konieczność wykonania 12 osobnych tłoków sprawiała jednak, że praktycznie nie pojawiają się na nich wyobrażenia wszystkich apostołów. W radełkowaniach renesansowych z XVI w. popularne były zestawy popiersi z postaciami biblijnymi w różnych konfiguracjach (np. Dawid, Chrystus, śś. Piotr i Paweł bądź ewangeliści). W Polsce (głównie Kraków i Poznań, 2-3 ćw. XVI w.) używano też prostokątnych plakiet z całopostaciowymi wizerunkami apostołów m.in. w funkcji quasi-superekslibrisów (jako patronów właścicieli ksiąg). Przez cały okres nowożytny niezmiennie popularne były wyobrażenia ewangelistów na oprawach złotniczych (np. Srebrna Biblioteka) oraz złotniczych okuciach. Apostołowie lub ewangeliści są ukazywani na oprawach wydawniczych ksiąg liturgicznych z XIX-XXI w.		wizerunki 12 apostołów należą do rzadkich dekoracji opraw od średniowiecza po współczesność. Znacznie częściej spotyka się przedstawienia śś. Piotra i Pawła (razem lub osobno), jak również pojedyncze wizerunki pozostałych apostołów. Natomiast do najpowszechniejszych motywów dekoracyjnych na oprawach zaliczają się ewangeliści. Na wczesnośredniowiecznych oprawach ksiąg liturgicznych popiersia apostołów – po sześć na obu okładzinach – ukazywano przeważnie w obramieniach zwierciadła (niekiedy z symbolami ewangelistów w narożach), co pozwalało na regularne rozmieszczenie sporej liczby wizerunków. Spotyka się też tryptykowe układy kompozycyjne z centralnym motywem ujętym przez śś. Piotra i Pawła lub dwóch innych apostołów. Dyptychowe plakiety z osobnymi wizerunkami śś. Piotra i Pawła, opracowanymi w kości słoniowej, wykonywano w Bizancjum. Na oprawach romańskich stosowano niekiedy pary tłoków z tymiż świętymi. Stopniowo rozpowszechniały się też medalionowe przedstawienia ewangelistów (lub ewangelistów symbole), które apogeum popularności osiągnęły na oprawach gotyckich. Konieczność wykonania 12 osobnych tłoków sprawiała jednak, że praktycznie nie pojawiają się na nich wyobrażenia wszystkich apostołów. W radełkowaniach renesansowych z XVI w. popularne były zestawy popiersi z postaciami biblijnymi w różnych konfiguracjach (np. Dawid, Chrystus, śś. Piotr i Paweł bądź ewangeliści). W Polsce (głównie Kraków i Poznań, 2-3 ćw. XVI w.) używano też prostokątnych plakiet z całopostaciowymi wizerunkami apostołów m.in. w funkcji quasi-superekslibrisów (jako patronów właścicieli ksiąg). Przez cały okres nowożytny niezmiennie popularne były wyobrażenia ewangelistów na oprawach złotniczych (np. Srebrna Biblioteka) oraz złotniczych okuciach. Apostołowie lub ewangeliści są ukazywani na oprawach wydawniczych ksiąg liturgicznych z XIX-XXI w.

← poprzednia wersja		Wersja z 00:17, 2 gru 2020
Linia 1:		Linia 1:
−	==Apostołowie==	+	==Apostołowie== (fr. Apôtres)
	wizerunki 12 apostołów należą do rzadkich dekoracji opraw od średniowiecza po współczesność. Znacznie częściej spotyka się przedstawienia śś. Piotra i Pawła (razem lub osobno), jak również pojedyncze wizerunki pozostałych apostołów. Natomiast do najpowszechniejszych motywów dekoracyjnych na oprawach zaliczają się ewangeliści. Na wczesnośredniowiecznych oprawach ksiąg liturgicznych popiersia apostołów – po sześć na obu okładzinach – ukazywano przeważnie w obramieniach zwierciadła (niekiedy z symbolami ewangelistów w narożach), co pozwalało na regularne rozmieszczenie sporej liczby wizerunków. Spotyka się też tryptykowe układy kompozycyjne z centralnym motywem ujętym przez śś. Piotra i Pawła lub dwóch innych apostołów. Dyptychowe plakiety z osobnymi wizerunkami śś. Piotra i Pawła, opracowanymi w kości słoniowej, wykonywano w Bizancjum. Na oprawach romańskich stosowano niekiedy pary tłoków z tymiż świętymi. Stopniowo rozpowszechniały się też medalionowe przedstawienia ewangelistów (lub ewangelistów symbole), które apogeum popularności osiągnęły na oprawach gotyckich. Konieczność wykonania 12 osobnych tłoków sprawiała jednak, że praktycznie nie pojawiają się na nich wyobrażenia wszystkich apostołów. W radełkowaniach renesansowych z XVI w. popularne były zestawy popiersi z postaciami biblijnymi w różnych konfiguracjach (np. Dawid, Chrystus, śś. Piotr i Paweł bądź ewangeliści). W Polsce (głównie Kraków i Poznań, 2-3 ćw. XVI w.) używano też prostokątnych plakiet z całopostaciowymi wizerunkami apostołów m.in. w funkcji quasi-superekslibrisów (jako patronów właścicieli ksiąg). Przez cały okres nowożytny niezmiennie popularne były wyobrażenia ewangelistów na oprawach złotniczych (np. Srebrna Biblioteka) oraz złotniczych okuciach. Apostołowie lub ewangeliści są ukazywani na oprawach wydawniczych ksiąg liturgicznych z XIX-XXI w.		wizerunki 12 apostołów należą do rzadkich dekoracji opraw od średniowiecza po współczesność. Znacznie częściej spotyka się przedstawienia śś. Piotra i Pawła (razem lub osobno), jak również pojedyncze wizerunki pozostałych apostołów. Natomiast do najpowszechniejszych motywów dekoracyjnych na oprawach zaliczają się ewangeliści. Na wczesnośredniowiecznych oprawach ksiąg liturgicznych popiersia apostołów – po sześć na obu okładzinach – ukazywano przeważnie w obramieniach zwierciadła (niekiedy z symbolami ewangelistów w narożach), co pozwalało na regularne rozmieszczenie sporej liczby wizerunków. Spotyka się też tryptykowe układy kompozycyjne z centralnym motywem ujętym przez śś. Piotra i Pawła lub dwóch innych apostołów. Dyptychowe plakiety z osobnymi wizerunkami śś. Piotra i Pawła, opracowanymi w kości słoniowej, wykonywano w Bizancjum. Na oprawach romańskich stosowano niekiedy pary tłoków z tymiż świętymi. Stopniowo rozpowszechniały się też medalionowe przedstawienia ewangelistów (lub ewangelistów symbole), które apogeum popularności osiągnęły na oprawach gotyckich. Konieczność wykonania 12 osobnych tłoków sprawiała jednak, że praktycznie nie pojawiają się na nich wyobrażenia wszystkich apostołów. W radełkowaniach renesansowych z XVI w. popularne były zestawy popiersi z postaciami biblijnymi w różnych konfiguracjach (np. Dawid, Chrystus, śś. Piotr i Paweł bądź ewangeliści). W Polsce (głównie Kraków i Poznań, 2-3 ćw. XVI w.) używano też prostokątnych plakiet z całopostaciowymi wizerunkami apostołów m.in. w funkcji quasi-superekslibrisów (jako patronów właścicieli ksiąg). Przez cały okres nowożytny niezmiennie popularne były wyobrażenia ewangelistów na oprawach złotniczych (np. Srebrna Biblioteka) oraz złotniczych okuciach. Apostołowie lub ewangeliści są ukazywani na oprawach wydawniczych ksiąg liturgicznych z XIX-XXI w.