All'antica wizerunki - Historia wersji

Vagnerus: /* Przypisy */

2021-10-01T18:27:42Z

‎Przypisy

Vagnerus: /* Zobacz też */

2021-08-20T17:56:17Z

‎Zobacz też

Vagnerus: /* All'antica wizerunki */

2021-08-20T17:55:43Z

‎All'antica wizerunki

Vagnerus: /* Przypisy */

2021-06-02T12:32:08Z

‎Przypisy

Urszula: /* All'antica wizerunki */ uzupełn. term. ang.

2021-02-03T18:51:47Z

‎All'antica wizerunki: uzupełn. term. ang.

Cezary o 23:30, 26 sty 2021

2021-01-26T23:30:57Z

Cezary o 23:30, 26 sty 2021

2021-01-26T23:30:20Z

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-28T14:21:43Z

‎Grafika

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-28T14:20:14Z

‎Grafika

Vagnerus: /* Grafika */

2020-12-28T14:16:20Z

‎Grafika

@@ Linia 33: / Linia 33: @@
 # Krynicka 1980, il. 17e-f, 20d, 26a, c i in.;
 # Hobson 1989, s. 91-126;
 # Jaworski 2015, s. 221-247;
 # Wagner 2015, s. 96-97

← poprzednia wersja		Wersja z 17:56, 20 sie 2021
Linia 8:		Linia 8:

	[[Indeks alfabetyczny ]] <br>		[[Indeks alfabetyczny ]] <br>
		+	[[Portret]] <br>

	==Grafika==		==Grafika==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==All'antica wizerunki==
-(ang. heads-in-medallions, medallion heads; fr. à l’ancienne, la reliure à la médaille)
+(ang. all'antica images; fr. all'antica effigies)
 Medalionowe, najczęściej profilowe, popiersia imaginacyjnych wojowników lub postaci historycznych ze sfery polityki i kultury, o formie naśladującej starożytne dzieła rzymskie. W introligatorstwie pierwsze przykłady u schyłku XV w. (medaliony portretowe króla Macieja Korwina na oprawach z jego księgozbioru). Na przełomie XV i XVI w. spopularyzowane na oprawach włoskich jako m.in. ślepo wyciskane lub złocone medaliony z popiersiem Juliusza Cezara oraz antycznych pisarzy, ukazywane pośrodku okładzin. Do ich rozpowszechnienia doszło w 2 ćw. XVI w. na oprawach z krajów zaalpejskich, w tym z Polski: radełkowania z naprzemiennymi medalionami a.a. i ornamentami floralnymi stały się jedną z najczęściej stosowanych dekoracji występujących w niezliczonych wariantach, dla których wzorce czerpano m.in. z grafiki książkowej i wzornikowej. W XVII-XVIII w. pojawiały się na oprawach rzemieślniczych o anachronicznej kompozycji ramowej z radełkowaniami, jednakże w zdobnictwie opraw barokowych i rokokowych praktycznie zanikły. Od XIX w. ukazywane niekiedy na dziełach historyzujących.

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 ==Przypisy==
-# Gombrich 1963, s. 31-41.
+# Gombrich 1963, s. 31-41;
-# Kowalczyk 1969, s. 121-137.
+# Kowalczyk 1969, s. 121-137;
-# Jarosławiecka-Gąsiorowska 1970, s. 328-336.
+# Jarosławiecka-Gąsiorowska 1970, s. 328-336;
-# Hobson 1989, s. 91-126.
+# Krynicka 1980, il. 17e-f, 20d, 26a, c i in.;
-# Mazal 1996, s. …
+# Hobson 1989, s. 91-126;
-# Jaworski 2015, s. 221-247.
+# Jaworski 2015, s. 221-247;
-# Wagner 2015, s. 96-97.
+# Wagner 2015, s. 96-97
 ----
 Autor: '''A.W.'''

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 ==All'antica wizerunki==
-(fr. à l’ancienne, la reliure à la médaille)
+(ang. heads-in-medallions, medallion heads; fr. à l’ancienne, la reliure à la médaille)
 Medalionowe, najczęściej profilowe, popiersia imaginacyjnych wojowników lub postaci historycznych ze sfery polityki i kultury, o formie naśladującej starożytne dzieła rzymskie. W introligatorstwie pierwsze przykłady u schyłku XV w. (medaliony portretowe króla Macieja Korwina na oprawach z jego księgozbioru). Na przełomie XV i XVI w. spopularyzowane na oprawach włoskich jako m.in. ślepo wyciskane lub złocone medaliony z popiersiem Juliusza Cezara oraz antycznych pisarzy, ukazywane pośrodku okładzin. Do ich rozpowszechnienia doszło w 2 ćw. XVI w. na oprawach z krajów zaalpejskich, w tym z Polski: radełkowania z naprzemiennymi medalionami a.a. i ornamentami floralnymi stały się jedną z najczęściej stosowanych dekoracji występujących w niezliczonych wariantach, dla których wzorce czerpano m.in. z grafiki książkowej i wzornikowej. W XVII-XVIII w. pojawiały się na oprawach rzemieślniczych o anachronicznej kompozycji ramowej z radełkowaniami, jednakże w zdobnictwie opraw barokowych i rokokowych praktycznie zanikły. Od XIX w. ukazywane niekiedy na dziełach historyzujących.
 ==Zobacz też==

← poprzednia wersja		Wersja z 23:30, 26 sty 2021
Linia 2:		Linia 2:

	(fr. à l’ancienne, la reliure à la médaille)		(fr. à l’ancienne, la reliure à la médaille)
		+
	Medalionowe, najczęściej profilowe, popiersia imaginacyjnych wojowników lub postaci historycznych ze sfery polityki i kultury, o formie naśladującej starożytne dzieła rzymskie. W introligatorstwie pierwsze przykłady u schyłku XV w. (medaliony portretowe króla Macieja Korwina na oprawach z jego księgozbioru). Na przełomie XV i XVI w. spopularyzowane na oprawach włoskich jako m.in. ślepo wyciskane lub złocone medaliony z popiersiem Juliusza Cezara oraz antycznych pisarzy, ukazywane pośrodku okładzin. Do ich rozpowszechnienia doszło w 2 ćw. XVI w. na oprawach z krajów zaalpejskich, w tym z Polski: radełkowania z naprzemiennymi medalionami a.a. i ornamentami floralnymi stały się jedną z najczęściej stosowanych dekoracji występujących w niezliczonych wariantach, dla których wzorce czerpano m.in. z grafiki książkowej i wzornikowej. W XVII-XVIII w. pojawiały się na oprawach rzemieślniczych o anachronicznej kompozycji ramowej z radełkowaniami, jednakże w zdobnictwie opraw barokowych i rokokowych praktycznie zanikły. Od XIX w. ukazywane niekiedy na dziełach historyzujących.		Medalionowe, najczęściej profilowe, popiersia imaginacyjnych wojowników lub postaci historycznych ze sfery polityki i kultury, o formie naśladującej starożytne dzieła rzymskie. W introligatorstwie pierwsze przykłady u schyłku XV w. (medaliony portretowe króla Macieja Korwina na oprawach z jego księgozbioru). Na przełomie XV i XVI w. spopularyzowane na oprawach włoskich jako m.in. ślepo wyciskane lub złocone medaliony z popiersiem Juliusza Cezara oraz antycznych pisarzy, ukazywane pośrodku okładzin. Do ich rozpowszechnienia doszło w 2 ćw. XVI w. na oprawach z krajów zaalpejskich, w tym z Polski: radełkowania z naprzemiennymi medalionami a.a. i ornamentami floralnymi stały się jedną z najczęściej stosowanych dekoracji występujących w niezliczonych wariantach, dla których wzorce czerpano m.in. z grafiki książkowej i wzornikowej. W XVII-XVIII w. pojawiały się na oprawach rzemieślniczych o anachronicznej kompozycji ramowej z radełkowaniami, jednakże w zdobnictwie opraw barokowych i rokokowych praktycznie zanikły. Od XIX w. ukazywane niekiedy na dziełach historyzujących.

← poprzednia wersja		Wersja z 23:30, 26 sty 2021
Linia 1:		Linia 1:
	==All'antica wizerunki==		==All'antica wizerunki==
		+
		+	(fr. à l’ancienne, la reliure à la médaille)
	Medalionowe, najczęściej profilowe, popiersia imaginacyjnych wojowników lub postaci historycznych ze sfery polityki i kultury, o formie naśladującej starożytne dzieła rzymskie. W introligatorstwie pierwsze przykłady u schyłku XV w. (medaliony portretowe króla Macieja Korwina na oprawach z jego księgozbioru). Na przełomie XV i XVI w. spopularyzowane na oprawach włoskich jako m.in. ślepo wyciskane lub złocone medaliony z popiersiem Juliusza Cezara oraz antycznych pisarzy, ukazywane pośrodku okładzin. Do ich rozpowszechnienia doszło w 2 ćw. XVI w. na oprawach z krajów zaalpejskich, w tym z Polski: radełkowania z naprzemiennymi medalionami a.a. i ornamentami floralnymi stały się jedną z najczęściej stosowanych dekoracji występujących w niezliczonych wariantach, dla których wzorce czerpano m.in. z grafiki książkowej i wzornikowej. W XVII-XVIII w. pojawiały się na oprawach rzemieślniczych o anachronicznej kompozycji ramowej z radełkowaniami, jednakże w zdobnictwie opraw barokowych i rokokowych praktycznie zanikły. Od XIX w. ukazywane niekiedy na dziełach historyzujących.		Medalionowe, najczęściej profilowe, popiersia imaginacyjnych wojowników lub postaci historycznych ze sfery polityki i kultury, o formie naśladującej starożytne dzieła rzymskie. W introligatorstwie pierwsze przykłady u schyłku XV w. (medaliony portretowe króla Macieja Korwina na oprawach z jego księgozbioru). Na przełomie XV i XVI w. spopularyzowane na oprawach włoskich jako m.in. ślepo wyciskane lub złocone medaliony z popiersiem Juliusza Cezara oraz antycznych pisarzy, ukazywane pośrodku okładzin. Do ich rozpowszechnienia doszło w 2 ćw. XVI w. na oprawach z krajów zaalpejskich, w tym z Polski: radełkowania z naprzemiennymi medalionami a.a. i ornamentami floralnymi stały się jedną z najczęściej stosowanych dekoracji występujących w niezliczonych wariantach, dla których wzorce czerpano m.in. z grafiki książkowej i wzornikowej. W XVII-XVIII w. pojawiały się na oprawach rzemieślniczych o anachronicznej kompozycji ramowej z radełkowaniami, jednakże w zdobnictwie opraw barokowych i rokokowych praktycznie zanikły. Od XIX w. ukazywane niekiedy na dziełach historyzujących.

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 Plik:All'antica 10.jpg | Popiersie Juliusza Cezara w medalionie, oprawa wrocławska?, krakowska?, 2-3 dekada XVI w., BKUL - Lublin, fot. BKUL - Lublin
 Plik:All'antica 8.jpg | Medalion z popiersiem all'antica w dekoracji radełkowej na oprawie poznańskiej, ok. poł. XVI w., BWSD Włocławek, fot. P. Kurek
-Plik:All'antica motywy 2b.jpg
+Plik:All'antica motywy 2b.jpg | Medaliony all'antica z popiersiami pisarzy rzymskich, oprawa niemiecka, ok. poł. XVI w., WBP - Książnica Kopernikańska w Toruniu, fot. A. Wagner
 Plik:All'antica 13.jpg | Medalion all'antica na oprawie krakowskiej z 2 ćw. XVI w., BWSD Hosianum - Olsztyn, fot. A. Wagner
 </gallery>

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 File:All'antica 11.jpg | Popiersie all'antica w medalionie obramionym wieńcem laurowym, oprawa krakowska, XVI w., Biblioteka Czartoryskich Kraków, fot. Biblioteka Czartoryskich Kraków
 File:All'antica 12.jpg | Popiersie all'antica w medalionie obramionym wieńcem laurowym, oprawa krakowska, XVI w., Biblioteka Czartoryskich Kraków, fot. Biblioteka Czartoryskich Kraków
-Plik:All'antica motywy 1b.jpg
+Plik:All'antica motywy 1b.jpg | Popiersie Juliusza Cezara w medalionie, oprawa krakowska, 2 ćw. XVI w., BWSD Hosianum - Olsztyn, fot. A. Wagner
-Plik:All'antica 7.jpg
+Plik:All'antica 7.jpg | Popiersie Juliusza Cezara w medalionie, oprawa krakowska, 2 ćw. XVI w., ZNiO - Wrocław, fot. A. Wagner
 Plik:All'antica 10.jpg
 Plik:All'antica 8.jpg